منچو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مدرن مرد مانچو
تابلویی بر سردر شهر ممنوعه در پکن، به هر دو زبان چینی (چپ) و منچو (راست)

منچو (به چینی: 滿族) یک گروه قومی ساکن منچوری در شمال شرقی جمهوری خلق چین هستند. منچوها در سده ۱۷ (میلادی) با شکست دودمان مینگ موفق به بنیاد دودمان چین شدند که تا سال ۱۹۱۲ بر چین حکومت می‌کرد

زبان منچوها از شاخهٔ منچو-تونقوزی زبان‌های آلتایی است.[۱]

منچوها تا حد زیادی با هان‌ها ترکیب شده‌اند و زبان منچو نیز امروزه فقط در بین باشندگان کهنسال تعدادی از روستاهای دورافتاده منچوری و تعداد اندکی از زبان‌شناسان تکلم می‌شود.

در سال‌های اخیر توجه زیادی هم از سوی منچوها و هم هان‌ها به فرهنگ منچو شده‌است. تعداد منچوها در سال ۲۰۰۰ حدود ۱۰٬۶۸۰٬۰۰۰ برآورد می‌شد[۲] البته تعداد هان‌هایی که نسب منچو نیز دارند بسیار زیاد است و سیاست‌های قومیتی جمهوری خلق چین مانند اعطای فرصت‌های شغلی و پذیرش آسانتر اقلیت‌های قومی در دانشگاه‌ها موجب شده‌است که بسیاری از دورگه‌های هان و منچو خود را منچو معرفی کنند.

نقشه اقوام ساکن جمهوری خلق چین


پانویس[ویرایش]

  1. دربارهٔ فرهنگ چین (به انگلیسی)، بازدید: ژوئیه ۲۰۰۹.
  2. Sinicization vs. Manchuness

پیوند به بیرون[ویرایش]


جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ منچو موجود است.