پتروشیمی تبریز
| نوع | سهامی عام |
|---|---|
| بنا نهاده | ۱۳۷۷ |
| دفتر مرکزی | تبریز |
| مدیر عامل اجرایی | سیدنوراله میراشرفی |
| محصولات | مواد آلی |
| مالک | شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران |
| تعداد کارکنان | ۵۰۰ نفر رسمی+۲۵۰۰ نفر قراردادی |
| وبگاه |
پتروشیمی تبریز در زمینی به مساحت ۳۹۱ هکتار و ارتفاع ۱۳۶۲ متر از سطح دریا در جنوب غربی شهر تبریز و در جوار غربی پالایشگاه تبریز واقع شده است.
اجرای طرح مجتمع پتروشیمی تبریز در قانون بودجه سال۱۳۶۶ کل کشور تصویب و کلیات طرح در بهمن ماه ۱۳۶۷ به تأیید هیئت مدیره شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران رسیده است. فعالیتهای طراحی و مهندسی در نیمه دوم سال ۱۳۶۸ و عملیات نصب در سال ۱۳۷۱ آغاز گردیده است.
خوراک مجتمع، نفتای سبک و سنگین و گاز مایع است که بخش عمده آن از پالایشگاه تبریز تأمین میشود.
واحد الفین به عنوان واحد مادر فرایند تولید در دی ماه ۱۳۷۵ راه اندازی شد و پس از آن واحدهای پلی اتیلن و پلی استایرن تحت لیسانس TPL ایتالیا و تکنیپ فرانسه در سال ۱۳۷۷ در مدار تولید قرار گرفت و رسماً افتتاح شد.
همچنین واحد آروماتیک در سال ۱۳۷۸ تحت لیسانس بآاساف آلمان در مدار تولید قرار گرفت.
واحدهای استخراج بوتادین و تولید ABS که اولین طرح توسعه مجتمع محسوب میشوند در تیر ماه ۱۳۸۲ تحت لیسانس Krupp Koppers آلمان وارد مرحله بهرهبرداری شدند. در سال ۱۳۸۴ واحد پنتان و در سال ۱۳۸۹ واحد پلی استایرن مقاوم ۲ که توسط کارشناسان مجتمع طراحی شده است، راه اندازی گردید و واحد SAN (خوراک واحد ABS) در مرحله مهندسی تفصیلی میباشد.
شیوه استخدام مناقشه آمیز
[ویرایش]طبق اعلام شرکت پتروشیمی تبریز از سال ۱۴۰۴ تنها اهالی چهار استان آذری نشین امکان استخدام در این شرکت را دارند.[۱] در آگهی استخدامی این شرکت ذکر شده است که استخدام پتروشیمی تبریز از متقاضیان بومی آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل و زنجان میباشد.[۱] برخی این محدودیت در آزمون استخدامی پتروشیمی تبریز را «غیرعادلانه» و «خلاف منافع ملی» توصیف کردند.[۲]
منابع
[ویرایش]- 1 2 «اطلاعیه شماره یک آزمون استخدام پتروشیمی تبریز سال ۱۴۰۴». ایران استخدام. ۲۰۲۵-۱۱-۰۹. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
- ↑ «فریاد عدالت از مجلس؛ واکنش تند به محدودیت استخدامی پتروشیمی تبریز | شبکه اطلاع رسانی طلا و ارز». شبکه اطلاع رسانی طلا و ارز. ۲۰۲۵-۱۱-۱۳. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
- شرکت پتروشیمی تبریز بایگانیشده در ۲ مارس ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine