تفاوت میان نسخه‌های «جانورشناسی»

پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز
جز (←‏قبل از داروین: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (←‏تاریخ جانورشناسی در جهان اسلام: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
اسلام، مسلمانان را به مطالعه و بررسی حیوانات و جانوران تشویق و ترغیب کرده‌است. قرآن کریم از حیوانات گوناگونی نام می برد و می فرماید :" أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ " آیا به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده‌است؟ اصعمی (م 216) و ابوحاتم سجستانی (م 248) کتابهایی در شناخت شتر، اسب، موش و پرندگان تألیف کردند که برخی از آن‌ها به دست ما رسیده است. معتزلیان این رشته را پی گرفتند و کتابهایی دربارهٔ عجایب مخلوقات، سگ (صاحب الکلب)، خروس (صاحب الدیک)، کبوتر (صاحب الحمام) و دیگر حیوانات نوشتند. بشربن معتمر (م 210)، رئیس یکی از فرقه‌های معتزله، دو قصیده در شگفتیها و ویژگی‌های حیوانات به نظم آورد. کتاب مشهور جاحظ (م 255) به نام کتاب الحیوان هفت بخش دارد، که در آن مبادی نظریه تطور جانداران را می‌توان یافت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=|سال=|شابک=|جلد=2|مکان=|صفحات=367}}</ref>
 
ابن سینا در طبیعیات به جانورشناسی و تشریح عنایتی ویژه داشته و در کتاب الحیوان بیش از پانصد نوع جانور را نام برده و قصد داشته ویژگیها، ممیزات, اعضاء و وظایف آن‌ها را بیان و تأثیرات محیط و شرایط جو را بر روی آن‌ها جست و جو کند. بررسیهای او در زیست‌شناسی بر دانشمندان قرون وسطا در اروپا و به ویژه در قرن نوزدهم میلادی تأثیر فراوانی گذاشته است. ابن سینا تجربه‌های شخصی خود را دربارهٔ طیور و حیوانات در جوزجان، خراسان و ماوراءالنهر نوشته و فرق میان حیوانات شرق و غرب را بیان کرده‌است. وی زیست‌شناسی را به شناخت نفس مرتبط دانسته و هر دو را از طبیعیات به شماربه‌شمار آورده و نفس را خاستگاه شناخت حیات و حرکت در حیوان و انسان می داند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=|سال=|شابک=|جلد=2|مکان=|صفحات=368-367}}</ref>{{زیست‌شناسی}}
{{ویکی‌انبار-رده|Zoology}}
{{جانورشناسی}}
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش

منوی ناوبری