الکتروفورز ژل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الکتروفورز ژل
Gel electrophoresis apparatus.JPG
دستگاه الکتروفورز ژل - یک ژل آگارز در این جعبه پر از بافر قرار می‌گیرد و یک میدان الکتریکی از طریق منبع تغذیه به عقب اعمال می‌شود. پایه منفی در انتهای دور (سیم سیاه) است، بنابراین DNA به سمت آند با بار مثبت (سیم قرمز) حرکت می‌کند.
طبقه بندیالکتروفورز
دیگر شگردها
وابستهالکتروفورز مویین
الکتروفورز ژل پلی آکریل آمید
Two-dimensional gel electrophoresis
Temperature gradient gel electrophoresis

الکتروفورز ژل (انگلیسی: Gel electrophoresis) روشی برای جداسازی و تجزیه و تحلیل ماکرومولکول‌ها (DNA , RNA و پروتئین‌ها) و قطعات آنها با توجه به اندازه و بار آنها است. در شیمی بالینی برای جداسازی پروتئین‌ها توسط بار یا اندازه استفاده می‌شود و در زیست‌شیمی و زیست‌شناسی مولکولی برای جدا کردن جمعیت ترکیبی از قطعات DNA و RNA نسبت به طول، همچنین برای برآورد اندازه قطعات DNA و RNA یا جدا کردن پروتئین‌ها با بار استفاده می‌شود.[۱]

مولکولهای اسید نوکلئیک با استفاده از یک میدان الکتریکی از هم جدا می‌شوند تا بتوانند مولکولهای با بار منفی را از طریق ماتریس آگارز یا سایر مواد منتقل کنند. مولکولهای کوتاهتر سریعتر حرکت می‌کنند و دورتر از سلولهای طولانی‌تر مهاجرت می‌کنند زیرا مولکولهای کوتاهتر با سهولت بیشتری در منافذ ژل حرکت می‌کنند. این پدیده غربال نامیده می‌شود.[۲] همچنین تکنیک ژل الکتروفورز می‌تواند به منظور جداسازی نانوذرات مورد استفاده قرار بگیرد.

از جمله کاربردهایی که ژل‌ها در هنگام الکتروفورز بر عهده دارند، مهار نمودن کنوکسیون دمایی ایجاد شده در اثر میدان الکتریکی، غربالگری و نیز ایجاد تأخیر در حرکت مولکولها می‌باشد.[۳] ژل الکتروفورز DNA معمولاً به منظور تجزیه و تحلیل بعد از تکثیر DNA با استفاده از تکنیک PCR به کار می‌رود، اما ممکن است به عنوان یک تکنیک جهت آماده‌سازی برای تکنیکهای دیگر مانند اسپکترومتری جرمی، RFLP , PCR، کلونسازی، تعیین توالی DNA یا ساترن بلاتینگ مورد استفاده قرار بگیرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Kryndushkin DSTer-Avanesyan MD, Kushnirov VV (2003). "Yeast [PSI+] prion aggregates are formed by small Sup35 polymers fragmented by Hsp104". Journal of Biological Chemistry. 278 (49): 49636–43. doi:10.1074/jbc.M307996200. PMID 14507919.
  2. Sambrook J, Russel DW (2001). Molecular Cloning: A Laboratory Manual 3rd Ed. Cold Spring Harbor Laboratory Press. Cold Spring Harbor, NY.
  3. Berg JM, Tymoczko JL, Stryer L (2002). Biochemistry (5th ed.). WH Freeman. ISBN 978-0-7167-4955-4.

پیوند به بیرون[ویرایش]