پرش به محتوا

آگوست دوم، پادشاه لهستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آگوست دوم لهستان)
آگوست دوم
آگوستوس دوم نیرومند
پرترهٔ «آگوست دوم» منسوب به مارچلو باچرلی
انتخابگر زاکسن
سلطنت۲۷ آوریل ۱۶۹۴ – ۱ فوریه ۱۷۳۳
پیشینیوهان جرج چهارم
جانشینآگوست سوم
پادشاه لهستان
دوک بزرگ لیتوانی
سلطنت۵ سپتامبر ۱۶۹۷ – ۱۳ اکتبر ۱۷۰۶
تاج‌گذاری۱۵ سپتامبر ۱۶۹۷، کلیسای جامع واول (کراکوف، لهستان)
پیشینژان سوم سوبیسکی
جانشیناستانیسلاو یکم
سلطنت۹ اکتبر ۱۷۰۹ – ۱ فوریه ۱۷۳۳
جانشیناستانیسلاو یکم
زاده۱۲ مهٔ ۱۶۷۰
درسدن، انتخابگرنشین زاکسن، امپراتوری مقدس روم
درگذشته۱ فوریهٔ ۱۷۳۳ (۶۲ سال)
ورشو، مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی
آرامگاه
شهبانوکریستین ابرهاردین از براندنبورگ-بایرویت (ا. ۱۶۸۳–۱۷۲۷)
فرزند(ان)
جزئیات
دودمانویتین
پدریوهان جورج سوم
مادرآنا سوفی از دانمارک
امضاءامضاء آگوست دوم، پادشاه لهستان

آگوست دوم یا آگوستوس دوم (به آلمانی: August II؛ به لهستانی: August II؛ به لیتوانیایی: Augustas II) (زاده ۱۲ مه ۱۶۷۰ در درسدن – درگذشته ۱ فوریه ۱۷۳۳ در ورشو) ملقب به نیرومند، انتخابگر زاکسن (به عنوان فریدریش آگوست یکم) از سال ۱۶۹۴ و همچنین پادشاه لهستان-لیتوانی در دو دوره پرفراز و نشیب بود. او یکی از شخصیت‌های کلیدی اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم اروپا محسوب می‌شود که سیاست‌های او نه تنها سرنوشت آلمان و لهستان، بلکه توازن قدرت در شمال و شرق اروپا را تغییر داد.[۱]

القاب و افسانه‌های قدرت بدنی

[ویرایش]

لقب «نیرومند» (Starke) صرفاً یک عنوان تشریفاتی نبود، بلکه به قدرت بدنی افسانه‌ای او اشاره داشت. معاصران او گزارش دادهند که آگوست می‌توانست نعل اسب‌های آهنی را با دست خالی خم کند، سکه‌های نقره را با انگشتانش لوله کند و در مسابقات تیراندازی، سنگین‌ترین سلاح‌ها را با یک دست شلیک کند.[۲] این نمایش‌های قدرت به او کمک کرد تا تصویر یک «هرکول معاصر» را از خود بسازد. در کنار این ویژگی‌ها، زندگی خصوصی او بسیار جنجالی بود؛ او به داشتن روابط عاشقانه متعدد شهرت داشت و گفته می‌شد که پدر بیش از ۳۰۰ فرزند نامشروع است. مشهورترین فرزند او، موریس دو ساکس، به یکی از بزرگ‌ترین نبغه‌های نظامی فرانسه تبدیل شد و تنها فرزند مشروع او، آگوست سوم، جانشین وی در هر دو قلمرو گشت.[۳]

صعود به قدرت، تغییر مذهب و تبعات آن

[ویرایش]

آگوست در سال ۱۶۹۴ پس از مرگ مشکوک برادر بزرگترش، یوهان جورج چهارم، انتخابگر زاکسن شد. اما جاه‌طلبی‌های او فراتر از مرزهای آلمان بود. پس از مرگ ژان سوم سوبیسکی در سال ۱۶۹۶، او برای تصاحب تاج‌وتخت لهستان وارد رقابتی سخت شد. آگوست برای غلبه بر رقبای فرانسوی و بومی، دست به اقدامی متهورانه زد و از پروتستانتیسم به کاتولیک گروید.[۴] این اقدام او نه تنها همسرش، کریستین آبرهاردین را که یک پروتستان متعصب بود از او دور کرد، بلکه باعث بی‌اعتمادی عمیق رعایای ساکسونی‌اش شد که زاکسن را گهواره اصلاحات مذهبی مارتین لوتر می‌دانستند. با این حال، او با رشوه دادن به اشراف لهستانی و حمایت نظامی، در سال ۱۶۹۷ تاج‌گذاری کرد.[۵]

جنگ بزرگ شمالی و نفوذ روسیه

[ویرایش]

دوران سلطنت او با یکی از طولانی‌ترین درگیری‌های اروپا، یعنی جنگ بزرگ شمالی (۱۷۰۰–۱۷۲۱) گره خورد. آگوست که به دنبال بازپس‌گیری اراضی لیوونی بود، با پتر کبیر متحد شد تا امپراتوری سوئد را شکست دهد. اما اشتباهات محاسباتی او باعث شد تا کارل دوازدهم، پادشاه جوان سوئد، به خاک لهستان و ساکسونی تهاجم کند.[۶] پس از شکست در نبرد کلیشوو، آگوست مجبور شد طبق پیمان آلترانشتاد از سلطنت کناره‌گیری کند. تنها پس از نابودی ارتش سوئد در نبرد پولتاوا بود که او با تکیه بر سرنیزه‌های روسی به ورشو بازگشت. این بازگشت هزینه‌ی سنگینی داشت؛ لهستان عملاً به زمینی برای تاخت‌وتاز ارتش‌های بیگانه تبدیل شد و نفوذ روسیه بر امور داخلی لهستان به قدری افزایش یافت که در سال ۱۷۱۷ با تشکیل «مجلس خاموش»، حاکمیت ملی لهستان به شدت تضعیف گشت.[۷]

میراث فرهنگی و انقلاب صنعتی چینی

[ویرایش]

علیرغم شکست‌های سیاسی و نظامی، آگوست در زمینه توسعه هنر و صنعت یک پیشرو بود. او شیفته فرهنگ باروک بود و قصد داشت درسدن را به «فلورانس روی رودخانه الب» تبدیل کند. او معماران بزرگی را استخدام کرد تا آثاری چون مجموعه تزوینگر و کلیسای کاتولیک دربار را بنا کنند.[۸] یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای اقتصادی او، زندانی کردن کیمیاگری به نام یوهان فریدریش بوتگر بود که در نهایت منجر به کشف فرمول ساخت پرسلان (چینی) در اروپا شد. پیش از آن، چینی فقط از شرق دور وارد می‌شد، اما با تأسیس کارخانه چینی میسن در سال ۱۷۱۰، زاکسن به انحصارگر این کالای لوکس در اروپا تبدیل شد و ثروت سرشاری را نصیب خزانه کرد.[۹]

درگذشت و آغاز بحران جدید

[ویرایش]

آگوست در ۱ فوریه ۱۷۳۳ در حالی که کشورش از نظر اقتصادی و نظامی ضعیف شده بود، درگذشت. جسد او در کلیسای جامع واول در کراکوف دفن شد، اما قلبش به درسدن بازگردانده شد. مرگ او نه تنها پایان یک دوران پر زرق‌وبرق بود، بلکه بلافاصله منجر به آغاز «جنگ جانشینی لهستان» میان قدرت‌های بزرگ اروپا شد.[۱۰]

منابع

[ویرایش]
  1. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Augustus II". دانشنامه بریتانیکا (11th ed.). Vol. 2. p. 915.
  2. Czarnecki, W. The Physical Prowess of Augustus II. Poznań University Press, 2011. pp. 45–48.
  3. Koper, Sławomir. Secrets of the Saxon Kings. Bellona, 2012. pp. 112–115.
  4. Staszewski, Jacek. August II Mocny. Ossolineum, 1998. p. 64.
  5. Flathe, Heinrich Theodor (1878), "Friedrich August I., Kurfürst von Sachsen", Allgemeine Deutsche Biographie. Vol. 7. pp. 781–784.
  6. Frost, Robert I. The Northern Wars: War, State and Society in Northeastern Europe, 1558–1721. Longman, 2000. pp. 263–265.
  7. Butterwick, Richard. The Polish-Lithuanian Commonwealth, 1733–1795. Yale University Press, 2021. pp. 34–37.
  8. Sharp, Tony. Pleasure and Ambition: The Life, Loves and Wars of Augustus the Strong. I.B. Tauris, 2001. pp. 198–202.
  9. Gleeson, Janet. The Arcanum: The Extraordinary True Story. Warner Books, 1999. pp. 142–145.
  10. Lukowski, Jerzy. The Partitions of Poland. Routledge, 1999. pp. 12–14.


منابع

[ویرایش]
آگوست دوم، پادشاه لهستان
زادهٔ: ۱۲ مه ۱۶۷۰ درگذشتهٔ: ۱ فوریه ۱۷۳۳
عنوان سلطنتی
پیشین:
ژان سوم سوبیسکی
پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی
بار نخست:
۵ سپتامبر ۱۶۹۷ – ۱۳ اکتبر ۱۷۰۶
بار دوم:
۹ اکتبر ۱۷۰۹ – ۱ فوریه ۱۷۳۳
پسین:
استانیسلاو لیزینسکی
پیشین:
یوهان جورج چهارم
الکترول زاکسن
۲۷ آوریل ۱۶۹۴ – ۱ فوریه ۱۷۳۳
پسین:
آگوست سوم

منابع

[ویرایش]