جنگ‌های مذهبی فرانسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ‌های مذهبی فرانسه
بخشی از جنگ‌های مذهبی اروپا
Francois Dubois 001.jpg
کشتار سن بارتلمی
تاریخمارس ۱۵۶۲ – آوریل ۱۵۹۸
مکانفرانسه
نتیجه آتش‌بس.
فرمان نانت ادعاهای پروتستان‌ها دربارهٔ برخی نواحی کشور به رسمیت شناخت. ;
پاریس و دیگر نواحی کشور، کاتولیک نشین شناخته شدند.
شکست تلاشهای دشمنان فرانسه برای تصرف نواحی این کشور.
طرفین درگیر
پروتستان‌ها:
Croix huguenote.svg هوگونوتها
 انگلستان
پادشاهی فرانسه Politiques کاتولیکها:
Emblem of the Papacy SE.svg اتحادیه کاتولیک
اسپانیا اسپانیا
 پیچ
فرماندهان و رهبران
Croix huguenote.svg شاهزاده کنده
پادشاهی انگلستان الیزابت یکم
پادشاهی فرانسه کاترین مدیچی
پادشاهی فرانسه شارل نهم
پادشاهی فرانسه هانری سوم
پادشاهی فرانسه هانری چهارم
Emblem of the Papacy SE.svg خاندان گیز
اسپانیا فیلیپ دوم
Emblem of the Papacy SE.svg سیکتوس پنجم
پیچ شارل امانوئل اول

جنگ‌های مذهبی فرانسه (۱۵۶۲–۱۵۹۸) نام دوره‌ای از جنگ داخلی و عملیات‌های نظامی میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌های فرانسه بود. یکی از دلایل مهم شروع این جنگ، منازعات فرقه‌ای میان دودمان‌های اشرافی فرانسه مانند دودمان بوربون و خاندان گیز محسوب می‌شود.

شمار دقیق نبردها یا تلفات و حتی مدت زمان جنگ‌های مذهبی امری کاملاً مشهود نیست؛ اکثریت مورخان بر این باور اند که پیمان نانت که در ۱۵۹۸ میلادی امضاء شد، پایان دهنده جنگ بود اما عده‌ای دیگر بر این باورند که پیمان آلس که در ۱۶۲۹ میلادی به امضاء رسید، پایان راستین جنگ است. اما همه بر این موضوع هم‌رای اند که کشتار واسی در ۱۵۶۲ میلادی، آغازگر جنگ‌های مذهبی فرانسه بود.

جنگ‌های مذهبی فرانسه به ضعیف شدن قدرت مطلقه پادشاهی انجامید. این جنگ‌ها از زمان فرانسوای دوم آغاز شد و در همه دوره حکومت شارل نهم ادامه یافت و سرانجام در زمان هانری چهارم، نخستین شاه فرانسه از خاندان بوربون، به پایان رسید.

درگیری‌های خونین بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌های فرانسه[ویرایش]

اوائل سال ۱۵۶۲ نوعی آزادی در اعمال مذهبی برای پروتستان‌ها با فرمان صلح شارل نهم (پادشاه فرانسه) به وجود آمد، اما دیری نپایید که بعد از حدود دو ماه بین طرفداران دو مذهب درگیری خونینی در منطقه واسی شکل گرفت و ۲۳ پروتستانی در این درگیری کشته شدند. بعد از آن این درگیری‌های خونین به مدت ۳۶ سال ادامه داشت.[۱]

فرمان نانت[ویرایش]

فرمان نانت در ۱۵۹۸ میلادی امضاء شد. هانری بزرگ (چهارم) با فرمان نانت که نام آن برگرفته از شهر نانت، از شهرهای غرب فرانسه است به این درگیری‌ها خاتمه داد و با این فرمان ادعای پروتستان‌ها دربارهٔ برخی نواحی کشور به رسمیت شناخته شد و یک سری آزادی‌هایی برای پروتستان‌ها در نظر گرفته شد و پاریس و دیگر نواحی کشور، کاتولیک نشین شدند.[۱]

در ۱۸ اکتبر ۱۶۸۵ فرمان نانت به دستور لوئی چهاردهم پادشاه وقت فرانسه لغو شد و پروتستان‌های فرانسه باردیگر وارد درگیری‌های خونین دیگری شدند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «فاجعه واسی و جنگ‌های مذهبی اروپا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۶ آوریل ۲۰۱۷.
  2. لغو فرمان نانت