الفبای نیاعبری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الفبای نیاعبری
Paleo-hebrew alphabet.jpg
نوع ابجد
زبان‌ها عبری توراتی
دورهٔ زمانی سده ۱۰ پیش از میلاد تا سال ۱۳۵ میلادی
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزند الفبای سامری
ISO 15924 Phnx, 115
جهت Right-to-left
مخفف یونیکد Phoenician
دامنه یونیکد U+10900–U+1091F

الفبای نیاعبری (عبری:הכתב העברי הקדום) یک نوع دیگر از الفبای فنیقی است. همانند الفبای فنیقی، دارای ۲۲ حرف است که همگی همخوان‌اند.

حروف[ویرایش]

فنیقی نیاعبری سامری عبری نو نام
Aleph Aleph א اَلِف
Beth Bet ב بِت
Gimel Gimel ג گیمِل
Daleth Daled ד دالِت
He Heh ה هه
Waw Vav ו واو
Zayin Zayin ז زَین
Heth chet ח حِث
Teth Tet ט طِث
Yodh Yud י یُذ
Kaph Khof כ/ך کاف
Lamedh Lamed ל لَمِذ
Mem Mem מ/ם مِم
Nun Nun נ/ן نون
Samekh Samekh ס سَمِخ
Ayin Ayin ע عَین
Pe Pey פ/ף په
Sadek Tzadi צ/ץ صاد
Qoph Quf ק قُف
Res Resh ר رِش
Sin Shin ש شین
Taw Tof ת تاو

منابع[ویرایش]