فهرست فرمانروایان انگلستان

سلطنت انگلستان
نشان سلطنتی
طولانی‌ترین دوره سلطنت هنری سوم ۲۸ اکتبر ۱۲۱۶ – ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲
جزئیات
نخستین پادشاه	آلفرد بزرگ
واپسین پادشاه	ملکه آن
آغاز پادشاهی	ح. ۸۸۶ (اواخر سده نهم میلادی)
پایان پادشاهی	۱ مه ۱۷۰۷
سکونتگاه رسمی	دربار سنت جیمز

بریتانیای کبیر در دوران سده‌های میانه پیشین. به رنگ قرمز پادشاهی‌های هفتگانه انگلستان نشان داده شده‌اند که نام جمعی هفت پادشاهی کوچک آنگلوساکسون در دوسوم جنوب‌شرقی جزیره بریتانیاست که برای تشکیل پادشاهی انگلستان با هم متحد شدند.

فهرست شاهان و ملکه‌های حاکم پادشاهی انگلستان با آلفرد بزرگ آغاز می‌شود که در ابتدا بر وسکس، یکی از هفت پادشاهی آنگلوساکسون فرمان می‌راند. از حدود سال ۸۸۶ میلادی، آلفرد خود را پادشاه آنگلوساکسون‌ها می‌خواند و اگرچه نخستین پادشاهی نبود که ادعای فرمانروایی بر همه مردم انگلستان را داشت، سلطنت او آغاز نخستین رشته پیوسته‌ای از پادشاهان را نشان می‌دهد که بر تمام انگلستان حکم راندند؛ این رشته همان دودمان وسکس است.

استدلال‌هایی دربارهٔ چند پادشاه مختلف مطرح است که گفته می‌شود آن‌ها بر اندازه‌ای کافی از پادشاهی‌های آنگلوساکسون تسلط داشته‌اند تا نخستین پادشاه انگلستان شناخته شوند. برای نمونه، اوفای مرسیا و اگبرت وسکس گاه از سوی نویسندگان عامه‌پسند «پادشاه انگلستان» خوانده می‌شوند؛ اما این دیگر دیدگاه اکثریت مورخان نیست که قلمروهای گسترده آن‌ها بخشی از فرایندی بوده باشد که به انگلستانی یکپارچه انجامیده‌است. مورخ سایمون کینز می‌گوید: «اوفا را شهوت قدرت برمی‌انگیخت، نه آرمان وحدت انگلیسی؛ و آنچه از خود به جای گذاشت شهرت بود، نه میراث.» این سخن به دوره اواخر سده هشتم میلادی بازمی‌گردد که اوفا بر بسیاری از پادشاهی‌های جنوب انگلستان سیادت یافت، اما این سیادت با مرگ او در ۷۹۶ میلادی از میان رفت. همچنین در ۸۲۹ میلادی، اگبرت وسکس مرسیا را فتح کرد، اما به‌زودی کنترل آن را از دست داد.

تنها در اواخر سده نهم میلادی بود که یک پادشاهی، یعنی وسکس، به مسلط‌ترین پادشاهی آنگلوساکسون تبدیل شد. پادشاه آن، آلفرد بزرگ، فرمانروای عالی مرسیای غربی بود و از عنوان «پادشاه آنگل‌ها و ساکسون‌ها» بهره می‌برد، هرچند هرگز بر شرق و شمال انگلستان که آنگاه به دانلا شناخته می‌شد و دانمارکی‌ها آن را فتح کرده بودند، فرمان نراند. پسر آلفرد، ادوارد مهتر، دانلای شرقی را فتح کرد. پسر ادوارد، اتلستن، با فتح پادشاهی نورثامبریا در ۹۲۷ میلادی نخستین پادشاهی شد که بر تمام انگلستان حکم راند. برخی مورخان مدرن اتلستن را نخستین پادشاه واقعی انگلستان می‌دانند. عنوان «پادشاه انگلیسی‌ها» یا Rex Anglorum به لاتین، برای نخستین بار در ۹۲۸ میلادی در یکی از فرمان‌های اتلستن برای توصیف او به کار رفت. عنوان رسمی پادشاهان از اتلستن تا جان، پادشاه انگلستان «پادشاه انگلیسی‌ها» بود. در ۱۰۱۶ میلادی، کانوت بزرگ، یک دانمارکی، نخستین کسی بود که خود را «پادشاه انگلستان» نامید. در دوره نورمن‌ها، «پادشاه انگلیسی‌ها» معمول بود و گاه‌گاهی از «پادشاه انگلستان» یا Rex Anglie نیز استفاده می‌شد. از دوره سلطنت جان به بعد، همه عنوان‌های دیگر کنار گذاشته شدند و تنها عنوان «پادشاه» یا «ملکه انگلستان» به کار رفت.

شاهزاده‌نشین ولز در ۱۲۸۴ میلادی بر اساس اساسنامه رودلان در پادشاهی انگلستان ادغام شد و در ۱۳۰۱ میلادی، ادوارد یکم پسر ارشد خود، یعنی آینده ادوارد دوم، را به عنوان شاهزاده ولز معرفی کرد. از آن زمان، پسران ارشد همه پادشاهان انگلستان، به جز ادوارد سوم،

این عنوان را داشته‌اند.

پس از مرگ الیزابت یکم در ۱۶۰۳ میلادی، پسرعموی او جیمز ششم اسکاتلند تاج‌وتخت انگلستان را به عنوان جیمز یکم انگلستان به ارث برد و تاج‌‌وتخت‌های انگلستان و اسکاتلند را در یک اتحاد شخصی به هم پیوست. جیمز به فرمان سلطنتی خود را «پادشاه بریتانیای کبیر» خواند، اما چنین پادشاهی‌ای تا ۱۷۰۷ میلادی، زمانی که انگلستان و اسکاتلند در دوران سلطنت ملکه آن بر اساس مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند با هم متحد شدند و پادشاهی بریتانیای کبیر نوین را با یک مجلس بریتانیایی واحد در وست‌مینستر تشکیل دادند، پدید نیامد. این رویداد پایان پادشاهی انگلستان به عنوان یک کشور مستقل را رقم زد.

دودمان وسکس (۸۸۶–۱۰۱۳)

برای پادشاهان پیشین وسکس، فهرست فرمانروایان وسکس را ببینید.

مقالهٔ اصلی: دودمان وسکس

نام	تصویر	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه خاندانی
آلفرد آلفرد بزرگ (پادشاه وسکس از ۸۷۱) ح. ۸۸۶ – ۲۶ اکتبر ۸۹۹ (۱۳ سال)		۸۴۹ پسر اتلولف وسکس و آزبوره	اِلسویت گینزبرو ۸۶۸ ۵ فرزند	۲۶ اکتبر ۸۹۹ در حدود ۵۰ سالگی	پسر اتلولف وسکس معاهده ودمور
ادوارد مهتر ۲۶ اکتبر ۸۹۹ – ۱۷ ژوئیه ۹۲۴ (۲۴ سال، ۲۶۶ روز)		ح. ۸۷۴ پسر آلفرد و اِلسویت	(۱) اِگوین ح. ۸۹۳ ۲ فرزند (۲) اِلفلد ح. ۹۰۰ ۸ فرزند (۳) اِدگیفو کنت ح. ۹۱۹ ۴ فرزند	۱۷ ژوئیه ۹۲۴ در حدود ۵۰ سالگی	پسر آلفرد

مدعی مورد مناقشه

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد الفورد ممکن است در سال ۹۲۴، میان پدرش ادوارد مهتر و برادر ناتنی‌اش اتلستن، پادشاه بوده باشد، هرچند که تاج‌گذاری نکرد. فهرستی از پادشاهان متعلق به سده دوازدهم، مدت پادشاهی او را چهار هفته ذکر می‌کند، اما یک نسخه از «سالنامه آنگلوساکسون» می‌گوید که او تنها ۱۶ روز پس از پدرش درگذشت. با این حال، این ادعا که او پادشاهی کرد مورد پذیرش همه مورخان نیست. همچنین روشن نیست که اگر الفورد پادشاه اعلام شده باشد، این پادشاهی بر کل قلمرو بوده یا تنها بر وسکس. یکی از تفسیرهای شواهد مبهم این است که پس از مرگ ادوارد، الفورد در وسکس و اتلستن در مرسیا پادشاه اعلام شدند.

نام	تصویر	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه خاندانی
الفورد ح. ۱۷ ژوئیه ۹۲۴ – ۲ اوت ۹۲۴ (۱۶ روز)		ح. ۹۰۱ پسر ادوارد مهتر و اِلفلد	ازدواج‌نکرده؟ بدون فرزند	۲ اوت ۹۲۴ در حدود ۲۳ سالگی	پسر ادوارد مهتر

نام	تصویر	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه خاندانی
اتلستن ۹۲۴ پادشاه آنگلوساکسون‌ها (۹۲۴–۹۲۷) – پادشاه انگلستان (۹۲۷–۹۳۹) ۲۷ اکتبر ۹۳۹ (۱۴–۱۵ سال)		۸۹۴ پسر ادوارد مهتر و اِگوین	ازدواج‌نکرده	۲۷ اکتبر ۹۳۹ در حدود ۴۵ سالگی	پسر ادوارد مهتر
ادموند یکم ادموند شکوهمند ۲۷ اکتبر ۹۳۹ – ۲۶ مه ۹۴۶ (۶ سال، ۲۱۲ روز)		ح. ۹۲۱ پسر ادوارد مهتر و اِدگیفو کنت	(۱) اِلفگیفو شافتسبوری ۲ پسر (۲) اِتلفلد دامرهام ۹۴۴ بدون فرزند	۲۶ مه ۹۴۶ پاکلچرچ در حدود ۲۵ سالگی در درگیری کشته شد	پسر ادوارد مهتر
ادرد ۲۶ مه ۹۴۶ – ۲۳ نوامبر ۹۵۵ (۹ سال، ۱۸۲ روز)		ح. ۹۲۳ پسر ادوارد مهتر و اِدگیفو کنت	ازدواج‌نکرده	۲۳ نوامبر ۹۵۵ فروم در حدود ۳۲ سالگی	پسر ادوارد مهتر
ادویگ ادویگ همه‌زیبا ۲۳ نوامبر ۹۵۵ – ۱ اکتبر ۹۵۹ (۳ سال، ۳۱۳ روز)		ح. ۹۴۰ پسر ادموند یکم و اِلفگیفو شافتسبوری	اِلفگیفو بدون فرزند تأییدشده	۱ اکتبر ۹۵۹ در حدود ۱۹ سالگی	پسر ادموند یکم
ادگار آرام ۱ اکتبر ۹۵۹ – ۸ ژوئیه ۹۷۵ (۱۵ سال، ۲۸۱ روز)		ح. ۹۴۳ وسکس پسر ادموند یکم و اِلفگیفو شافتسبوری	(۱) اِتلفلد ح. ۹۶۰ ۱ پسر (۲) اِلفتریت ح. ۹۶۴ ۲ پسر	۸ ژوئیه ۹۷۵ وینچستر در ۳۱ سالگی	پسر ادموند یکم
ادوارد شهید ۸ ژوئیه ۹۷۵ – ۱۸ مارس ۹۷۸ (۲ سال، ۲۵۴ روز)		ح. ۹۶۲ پسر ادگار آرام و اِتلفلد	ازدواج‌نکرده	۱۸ مارس ۹۷۸ قلعه کورف در حدود ۱۶ سالگی به قتل رسید	پسر ادگار آرام
(دوره اول پادشاهی) اتلرد بدسگال ۱۸ مارس ۹۷۸ – ۱۰۱۳ (۳۴–۳۵ سال)		ح. ۹۶۶ پسر ادگار آرام و اِلفتریت	(۱) اِلفگیفو یورک ۹۹۱ ۹ فرزند (۲) امای نورماندی ۱۰۰۲ ۳ فرزند	۲۳ آوریل ۱۰۱۶ لندن در حدود ۴۸ سالگی	پسر ادگار آرام

خاندان دانمارک (۱۰۱۳–۱۰۱۴)

مقالهٔ اصلی: خاندان Knýtlinga

انگلستان پس از تهاجم سال ۱۰۱۳ به زیر فرمان اسوین ریش‌چنگالی، پادشاهی دانمارکی، درآمد؛ تهاجمی که در پی آن اتلرد تخت را رها کرد و به نرماندی تبعید رفت.

نام	تصویر	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
اسوین اسوین ریش‌چنگالی پاییز/زمستان ۱۰۱۳ – ۳ فوریه ۱۰۱۴		۱۷ آوریل ۹۶۳ دانمارک پسر هارالد بلاتند و یا توو یا گونهیلد	(۱) گونهیلد وندن ح. 990 ۷ فرزند (۲) سیگرید متکبر ح. 1000 ۱ دختر	۳ فوریه ۱۰۱۴ گینزبورو، لینکلن‌شر در سن ۵۰ سالگی	حق فتح (نوه نوه یک پادشاه نورثامبریا)

دودمان وسکس (بازگردانی، بار نخست) (۱۰۱۴–۱۰۱۶)

پس از مرگ اسوین چنگال‌دار، اتلرد بدسگال از تبعید بازگشت و بار دیگر پادشاه اعلام شد. پسرش پس از آنکه شهروندان لندن و بخشی از ویتان او را به عنوان پادشاه برگزیدند، جانشین وی شد، علی‌رغم تلاش‌های مستمر دانمارکی‌ها برای ربودن تاج و تخت از وسکس‌سکسون‌ها.

نام	تصویر	تولد	ازدواج(ها)	درگذشت	جایگاه دودمانی
(دوره دوم سلطنت) اتلرد بدسگال اوایل ۱۰۱۴ – ۲۳ آوریل ۱۰۱۶		ح. 966 پسر ادگار آرام و الفتریث	(۱) الفگیفوی یورک ۹۹۱ ۹ فرزند (۲) امای نورماندی ۱۰۰۲ ۳ فرزند	۲۳ آوریل ۱۰۱۶ لندن در حدود ۵۰ سالگی	پسر ادگار آرام
ادموند آهن‌پهلو پس از ۲۳ آوریل ۱۰۱۶ – ۳۰ نوامبر ۱۰۱۶		ح. 990 پسر اتلرد و الفگیفوی یورک	ادیث ایست‌آنگلیا ۲ فرزند	۳۰ نوامبر ۱۰۱۶ گلاستونبوری در ۲۶ سالگی	پسر اتلرد

خاندان دانمارک (احیاشده) (۱۰۱۶–۱۰۴۲)

پس از نبرد قاطعانه نبرد اسندان در ۱۸ اکتبر ۱۰۱۶، پادشاه ادموند معاهده‌ای با کانوت (کانوته) امضا کرد که بر اساس آن تمام انگلستان به جز وسکس تحت کنترل کانوت قرار می‌گرفت. پس از مرگ ادموند، کمی بیش از یک ماه بعد در ۳۰ نوامبر، کانوت به مدت نوزده سال به عنوان تنها پادشاه بر سراسر پادشاهی فرمان راند.

نام	تصویر	زادروز	ازدواج(ها)	درگذشت	جایگاه دودمانی
کانوت کانوت بزرگ پس از ۲۳ آوریل ۱۰۱۶ – ۱۲ نوامبر ۱۰۳۵		ح. 995 پسر سوین چنگال‌دار و گونهیلد لهستانی	(۱) آلفگیفو نورثمپتون ۲ پسر (۲) امای نورماندی ۱۰۱۷ ۲ فرزند	۱۲ نوامبر ۱۰۳۵ شافتسبوری در حدود ۴۰ ساله	پسر سوین معاهده دیرهرست
هارولد پاگوش پس از ۱۲ نوامبر ۱۰۳۵ – ۱۷ مارس ۱۰۴۰		ح. 1016 پسر کانوت بزرگ و آلفگیفو نورثمپتون	آلفگیفو؟ ۱ پسر؟	۱۷ مارس ۱۰۴۰ آکسفورد در حدود ۲۴ ساله	پسر کانوت بزرگ
هاردیکانوت پس از ۱۷ مارس ۱۰۴۰ – ۸ ژوئن ۱۰۴۲		۱۰۱۸ پسر کانوت بزرگ و امای نورماندی	بدون ازدواج	۸ ژوئن ۱۰۴۲ لمبت در حدود ۲۴ ساله	پسر کانوت بزرگ

دودمان وسکس (بازگردانی دوم) (۱۰۴۲–۱۰۶۶)

پس از هاردیکانوت، میان سال‌های ۱۰۴۲ تا ۱۰۶۶ بازگردانی ساکسون‌ها به قدرت رسید.

نام	تصویر	نشان	زادروز	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
ادوارد خستو ۸ ژوئن ۱۰۴۲ – ۵ ژانویه ۱۰۶۶ (۲۳ سال، ۲۱۲ روز)			ح. 1003 آیلیپ پسر اتلرد و امای نورماندی	ادیث وسکس ۲۳ ژانویه ۱۰۴۵ بدون فرزند	۵ ژانویه ۱۰۶۶ کاخ وست‌مینستر در حدود ۶۳ سالگی	پسر اتلرد ناپسری کانوت بزرگ ناتنی هاردیکانوت

خاندان گادوین (۱۰۶۶)

مقالهٔ اصلی: خاندان گادوین

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
هارولد دوم هارولد گادوینسن ۶ ژانویه ۱۰۶۶ – ۱۴ اکتبر ۱۰۶۶ (۲۸۲ روز)			ح. 1022 پسر گادوین وسکس و گیتا تورکلزدوتیر	(۱) ادیث سوانزا ۵ فرزند (۲) الدگیث ح. 1064 ۲ پسر	۱۴ اکتبر ۱۰۶۶ هیستینگز در نبرد هیستینگز در سن ۴۴ سالگی کشته شد	از سوی ادوارد خستو به عنوان وارث تعیین شد خواهرشوهر ادوارد خستو از سوی ویتناگمونت انتخاب شد

مدعی مورد اختلاف (دودمان وسکس)

پس از کشته شدن پادشاه هارولد در نبرد هیستینگز، ویتان ادگار آتلینگ را به پادشاهی برگزید؛ اما در آن هنگام نورمان‌ها بر کشور تسلط داشتند و ادگار هرگز حکومت نکرد. او سرانجام تسلیم پادشاه ویلیام فاتح شد.

نام	تصویر	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
(عنوان مورد اختلاف) ادگار آتلینگ ۱۵ اکتبر ۱۰۶۶ – ۱۷ دسامبر ۱۰۶۶ (۶۴ روز)		ح. 1051 پسر ادوارد تبعیدی و آگاتا	ازدواج شناخته‌شده‌ای ندارد	۱۱۲۵ یا ۱۱۲۶ در حدود ۷۵ سالگی	نوه ادموند آهن‌پهلو از سوی ویتان انتخاب شد

دودمان نورماندی (۱۰۶۶–۱۱۳۵)

مقالهٔ اصلی: دودمان نورماندی

در سال ۱۰۶۶، ادوارد خستو بدون وارث مستقیم درگذشت و چندین مدعی رقیب برای تاج‌وتخت انگلستان پدیدار شدند. از جمله آن‌ها می‌توان به هارولد گادوینسن (که پس از مرگ ادوارد خستو از سوی ویتناگمونت به عنوان پادشاه شناخته شد)، هارالد هاردرادا (پادشاه نروژ که مدعی بود وارث بر حق هاردیکانوت است) و دوک ویلیام دوم نورماندی (دست‌نشانده پادشاه فرانسه و پسرعموی درجه دوم ادوارد خستو) اشاره کرد. هارالد هاردرادا و ویلیام هر دو به‌طور جداگانه در سال ۱۰۶۶ به انگلستان تاختند. گادوینسن با موفقیت یورش هارالد هاردرادا را دفع کرد، اما سرانجام تاج‌وتخت انگلستان را در حمله نورمن‌ها به انگلستان از دست داد.

پس از کشته شدن هارولد گادوینسن در نبرد هیستینگز در ۱۴ اکتبر ۱۰۶۶ (۲۳ مهر ۴۴۵)، ویتناگموت آنگلوساکسون ادگار آتلینگ، پسر ادوارد در تبعید و نوه ادموند دوم را به پادشاهی برگزید. این پادشاه جوان توانایی ایستادگی در برابر مهاجمان را نداشت و هرگز تاجگذاری نکرد. ویلیام در روز کریسمس سال ۱۰۶۶ در کلیسای وست‌مینستر به عنوان ویلیام یکم پادشاه انگلستان تاجگذاری کرد و امروزه با نام‌های ویلیام فاتح، ویلیام حرامزاده یا ویلیام یکم شناخته می‌شود. ویلیام انتقال پایتخت از وینچستر به لندن را که اخیراً صورت گرفته بود، دائمی کرد.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج(ها)	درگذشت	جایگاه دودمانی
ویلیام یکم ویلیام فاتح ۲۵ دسامبر ۱۰۶۶ – ۹ سپتامبر ۱۰۸۷ (۲۰ سال، ۲۵۹ روز)			ح. 1028 قلعه فالز پسر روبر باشکوه و هرلوا	ماتیلدای فلاندر نرماندی ۱۰۵۳ ۹ فرزند	۹ سپتامبر ۱۰۸۷ روآن در حدود ۵۹ سالگی	گفته می‌شود در سال ۱۰۵۲ از سوی ادوارد خستو به عنوان وارث معرفی شده بود پسرعموی درجه دوم ادوارد خستو حق فتح
ویلیام دوم ویلیام روفوس ۲۶ سپتامبر ۱۰۸۷ – ۲ اوت ۱۱۰۰ (۱۲ سال، ۳۱۱ روز)			ح. 1056 نرماندی پسر ویلیام فاتح و ماتیلدای فلاندر	بی‌همسر	۲ اوت ۱۱۰۰ جنگل نیو در ۴۴ سالگی با تیر کشته شد	پسر ویلیام یکم پادشاهی انگلستان را بر برادر بزرگ‌تر روبر کورتوز (که دوک نورماندی باقی ماند) ارث برد
هنری یکم هنری بوکلرک ۵ اوت ۱۱۰۰ – ۱ دسامبر ۱۱۳۵ (۳۵ سال، ۱۱۹ روز)			سپتامبر ۱۰۶۸ سلبی پسر ویلیام فاتح و ماتیلدای فلاندر	(۱) متیلدای اسکاتلند کلیسای وست‌مینستر ۱۱ نوامبر ۱۱۰۰ ۲ فرزند (۲) آدلیزای لووان قلعه وینزر ۲۹ ژانویه ۱۱۲۱ بدون فرزند	۱ دسامبر ۱۱۳۵ سن-دنی-آن-لیون در ۶۷ سالگی	پسر ویلیام یکم تصرف تاج‌وتخت (از روبر کورتوز)

هنری یکم هیچ وارث مذکر مشروعی از خود به جای نگذاشت؛ پسرش ویلیام آدلین در فاجعه کشتی وایت در سال ۱۱۲۰ درگذشته بود. این رویداد به خط مستقیم پادشاهان نورمن در انگلستان پایان داد. هنری دختر ارشدش ماتیلدا (که از ازدواج دومش با جفری پلانتاژنه، کنت آنژو عنوان کنتس آنژو را داشت و پیش‌تر همسر هاینریش پنجم امپراتور مقدس روم بود) را به عنوان وارث خود تعیین کرد.

مدعیان متنازع

ماتیلدا پس از مرگ برادرش در کشتی وایت از سوی پدرش هنری یکم به عنوان وارث مقدر اعلام شد و بارون‌ها نیز این امر را پذیرفتند. پس از مرگ هنری یکم، پسرعموی ماتیلدا یعنی استیون بلوآ تاج‌وتخت را به زور تصاحب کرد. در جریان «هرج‌ومرج» که در پی آن درگرفت، ماتیلدا چند ماهی در سال ۱۱۴۱ کنترل انگلستان را در دست داشت. او نخستین زنی بود که چنین کرد، اما هرگز تاجگذاری نکرد و به‌ندرت در فهرست فرمانروایان انگلستان آمده‌است.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
'''ماتیلدا امپراتریس ماتیلدا ۷ آوریل ۱۱۴۱ – ۱ نوامبر ۱۱۴۱ (۲۰۹ روز)			۷ فوریه ۱۱۰۲ عمارت ساتن کورتنی دختر هنری یکم و ادیث اسکاتلند	(۱) هاینریش پنجم امپراتور مقدس روم ماینتس ۶ ژانویه ۱۱۱۴ بدون فرزند (۲) جفری پنجم آنژو کلیسای جامع لومان ۲۲ مه ۱۱۲۸ ۳ پسر	۱۰ سپتامبر ۱۱۶۷ روآن در ۶۵ سالگی	تنها فرزند مشروع بازمانده هنری یکم تصرف تاج‌وتخت

خاندان بلوآ (۱۱۳۵–۱۱۵۴)

مقالهٔ اصلی: خاندان بلوآ

پیش از آنکه هنری، ماتیلدا را به‌عنوان وارث تعیین کند، با برادرزاده‌اش استیون در گفتگو بود تا او را جانشین خود سازد. پس از درگذشت هنری، استیون به انگلستان سفر کرد و با یک کودتا به‌جای ماتیلدا خود را به تاج‌وتخت رساند. دوره‌ای که در پی آمد به هرج‌ومرج شناخته می‌شود؛ چرا که طرفداران هر دو سوی درگیری، به‌مدت نزدیک به دو دهه در جنگ آشکار هم در بریتانیا و هم در قاره اروپا با یکدیگر می‌جنگیدند.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
استیون استیون بلوآ ۲۲ دسامبر ۱۱۳۵ – ۲۵ اکتبر ۱۱۵۴ (۱۸ سال، ۳۰۸ روز)			ح. 1096 بلوآ پسر استیون دوم بلوآ و ادل نورماندی	ماتیلدای بولونی وست‌مینستر ۱۱۲۵ ۶ فرزند	۲۵ اکتبر ۱۱۵۴ قلعه دوور در سن حدود ۵۸ سالگی	نوه ویلیام یکم انتصاب / غصب

پادشاه استیون پسرش، یوستاس چهارم، کنت بولونی را در ۶ آوریل ۱۱۵۲ به‌عنوان شریک سلطنت منصوب کرد تا جانشینی را تضمین کند (چنان‌که رسم فرانسوی — نه انگلیسی — بود). اوژن سوم با این امر موافقت نکرد و یوستاس تاج‌گذاری نشد. یوستاس در سال بعد، در زمان حیات پدرش، درگذشت و به این ترتیب به‌حق خود پادشاه نشد.

دودمان پلانتاژنه (۱۱۵۴–۱۴۸۵)

مقالهٔ اصلی: دودمان پلانتاژنه

دودمان پلانتاژنه نام خود را از جفری پلانتاژنه، کنت آنژو می‌گیرد که همسر امپراتریس ماتیلدا و پدر هنری دوم بود. نام پلانتاژنه تا زمانی که ریچارد یورک، سومین دوک یورک آن را در سده پانزدهم به‌عنوان نام خانوادگی خود برگزید، به‌عنوان نام خانوادگی شناخته نبود. از آن زمان به بعد، این نام به‌صورت بازگشتی به پادشاهان انگلستان از هنری دوم به بعد اطلاق شده‌است. در میان مورخان معاصر متداول است که هنری دوم و پسرانش را «آنژوین» بنامند، زیرا امپراتوری پهناور قاره‌ای آنان و از آن رو که بیشتر پادشاهان آنژوین پیش از جان، وقت بیشتری را در قلمروهای قاره‌ای‌شان می‌گذراندند تا در انگلستان.

پادشاهان آنژوین انگلستان

مقاله‌های اصلی: پادشاهان آنژوین انگلستان و امپراتوری آنژوین

پادشاه استیون در نوامبر ۱۱۵۳ با امضای معاهده والینگفورد با ماتیلدا به توافق رسید و در آن هنری، پسر ماتیلدا و دومین همسرش جفری پلانتاژنه، کنت آنژو را به‌عنوان ولیعهد تعیین شده به رسمیت شناخت. خاندان سلطنتی منتسب به ماتیلدا و جفری با دو نام شناخته می‌شود: خاندان آنژو (برگرفته از لقب جفری به‌عنوان کنت آنژو) یا دودمان پلانتاژنه، برگرفته از لقب او. برخی مورخان ترجیح می‌دهند پادشاهان بعدی را به دو گروه تقسیم کنند: پیش و پس از از دست دادن بیشتر قلمروهای فرانسوی‌شان، هرچند این دو گروه خاندان‌های سلطنتی متفاوتی نیستند.

آنژوین‌ها (از واژه فرانسوی به معنای «از آنژو») در سده‌های دوازدهم و سیزدهم بر امپراتوری آنژوین فرمانروایی کردند، قلمرویی که از پیرنه تا ایرلند گسترش داشت. آنان تا زمانی که پادشاه جان بیشتر قلمروهای قاره‌ای را از دست داد، انگلستان را خانه اصلی خود نمی‌دانستند. نسب مستقیم و پسری از هنری دوم شامل پادشاهانی می‌شود که معمولاً تحت عنوان دودمان پلانتاژنه دسته‌بندی می‌شوند؛ این نام پس از از دست دادن بیشتر قلمروهای قاره‌ای به این سلسله داده شد، در حالی که شاخه‌های فرعی این خط به نام‌های دودمان لنکستر و دودمان یورک در دوران جنگ رزها شناخته شدند.

آنژوین‌ها نشان سلطنتی انگلستان را پایه‌گذاری کردند که معمولاً پادشاهی‌های دیگری را که آنان یا جانشینانشان در اختیار داشتند یا ادعا می‌کردند نشان می‌داد، هرچند برای مدت طولانی بدون بازنمایی ایرلند. دیو ئه مون دروآ نخستین بار به‌عنوان نعره رزمی توسط ریچارد یکم در سال ۱۱۹۸ در نبرد گیزور به‌کار رفت، هنگامی که او نیروهای فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه را شکست داد. از زمانی که ادوارد سوم آن را به‌عنوان شعار انتخاب کرد، این عبارت به‌طور کلی به‌عنوان شعار پادشاهان انگلستان به‌کار رفته‌است.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه در خاندان
هنری دوم هنری کوتاه‌دامن ۱۹ دسامبر ۱۱۵۴ – ۶ ژوئیه ۱۱۸۹ (۳۴ سال، ۲۰۰ روز)			۵ مارس ۱۱۳۳ لو مان پسر جفری پنجم آنژو و ماتیلدا	الینور، دوشس آکیتن کلیسای جامع بوردو ۱۸ مه ۱۱۵۲ ۸ فرزند	۶ ژوئیه ۱۱۸۹ شینون در سن ۵۶ سالگی	نوه هنری یکم معاهده والینگفورد نتیجه‌نتیجه‌نتیجه‌نتیجه‌نتیجه ادموند آهنپهلو
هنری دوم پسرش هنری پادشاه جوان (۱۱۵۵–۱۱۸۳) را به‌عنوان هم‌فرمانروا با خود برگزید، اما این رسم نرماندی برای تعیین ولیعهد بود و هنری جوان‌تر پیش از پدرش درگذشت و به‌تنهایی سلطنت نکرد؛ از این رو در فهرست پادشاهان به‌شمار نمی‌آید.
ریچارد یکم ریچارد شیردل ۳ سپتامبر ۱۱۸۹ – ۶ آوریل ۱۱۹۹ (۹ سال، ۲۱۶ روز)			۸ سپتامبر ۱۱۵۷ کاخ بومونت پسر هنری دوم و الینور، دوشس آکیتن	برنگاریای ناوار لیماسول ۱۲ مه ۱۱۹۱ بدون فرزند	۶ آوریل ۱۱۹۹ شالوس بر اثر اصابت تیر کمان چرخشی در سن ۴۱ سالگی	پسر هنری دوم حق اولویت نخستین فرزند
جان جان بی‌زمین ۲۷ مه ۱۱۹۹ – ۱۹ اکتبر ۱۲۱۶ (۱۷ سال، ۱۴۶ روز)			۲۴ دسامبر ۱۱۶۶ کاخ بومونت پسر هنری دوم و الینور، دوشس آکیتن	(۱) ایزابل گلوستر قلعه مارلبورو ۲۹ اوت ۱۱۸۹ بدون فرزند (۲) ایزابلای انگولیم کلیسای جامع بوردو ۲۴ اوت ۱۲۰۰ ۵ فرزند	۱۹ اکتبر ۱۲۱۶ نیوارک-آن-ترنت در سن ۴۹ سالگی	پسر هنری دوم انتصاب نزدیکی خونی

مدعی بلامنازع (خاندان کاپتی)

لوئی هشتم آینده در پایان نخستین نبرد بارون‌ها علیه پادشاه جان، از مه ۱۲۱۶ تا سپتامبر ۱۲۱۷ به‌طور موقت بر دو سوم انگلستان دست یافت. شاهزاده لوئی در ۲۱ مه ۱۲۱۶ به جزیره تانت، در ساحل شمالی کنت، فرود آمد و تقریباً بدون مقاومت به لندن پیشروی کرد، جایی که جمعیت شادمان در خیابان‌ها صف کشیده بودند. در یک مراسم باشکوه در کلیسای سنت پول، در ۲ ژوئن ۱۲۱۶، در حضور روحانیون و اشراف فراوان انگلیسی، شهردار لندن و الکساندر دوم اسکاتلند، شاهزاده لوئی به‌عنوان پادشاه لوئی انگلستان اعلام شد (هرچند تاج‌گذاری نشد). در کمتر از یک ماه، «پادشاه لوئی» بر بیش از نیمی از کشور چیره شده بود و از حمایت دو سوم بارون‌ها برخوردار بود. با این حال، او در برابر ناوگان انگلیسی شکست نظامی خورد. با امضای معاهده لمبت در سپتامبر ۱۲۱۷، لوئی ۱۰٬۰۰۰ مارک دریافت کرد و پذیرفت که هرگز پادشاه مشروع انگلستان نبوده‌است. «پادشاه لوئی» یکی از کم‌شناخته‌ترین پادشاهانی است که بر بخش قابل توجهی از انگلستان فرمانروایی کرد.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه در خاندان
لوئی لوئی شیر ۲ ژوئن ۱۲۱۶ – ۲۰ سپتامبر ۱۲۱۷ (۱ سال و ۱۱۱ روز)			۵ سپتامبر ۱۱۸۷ پاریس پسر فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه و ایزابلای اینو	بلانش کاستیا پور-مور ۲۳ مه ۱۲۰۰ ۱۳ فرزند	۸ نوامبر ۱۲۲۶ مونپانسیه در سن ۳۹ سالگی	پیشنهاد بارون‌ها نوه دختری همسر هنری دوم حق فتح

شاخه اصلی پلانتاژنه‌ها

از دوران هنری سوم، پس از از دست دادن بیشتر قلمروهای قاره‌ای خاندان، پادشاهان پلانتاژنه ماهیت انگلیسی‌تری یافتند. خاندان‌های لنکستر و یورک شاخه‌های فرعی دودمان پلانتاژنه هستند.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه در خاندان
هنری سوم هنری وینچستر ۲۸ اکتبر ۱۲۱۶ – ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ (۵۶ سال، ۲۰ روز)			۱ اکتبر ۱۲۰۷ قلعه وینچستر پسر جان و ایزابلای انگولیم	النور پرووانسی کلیسای جامع کنتربری ۱۴ ژانویه ۱۲۳۶ ۵ فرزند	۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ کاخ وست‌مینستر در سن ۶۵ سالگی	پسر جان حق اولویت نخستین فرزند
ادوارد یکم ادوارد پاهای‌دراز ۲۰ نوامبر ۱۲۷۲ – ۷ ژوئیه ۱۳۰۷ (۳۴ سال، ۲۳۰ روز)			۱۷ ژوئن ۱۲۳۹ کاخ وست‌مینستر پسر هنری سوم و النور پرووانسی	(۱) النور کاستیا دیر سانتا ماریا لا رئال دلاس هولگاس ۱۸ اکتبر ۱۲۵۴ ۱۶ فرزند (۲) مارگارت فرانسه کلیسای جامع کنتربری ۱۰ سپتامبر ۱۲۹۹ ۳ فرزند	۷ ژوئیه ۱۳۰۷ بورگ بای سندز در سن ۶۸ سالگی	پسر هنری سوم حق اولویت نخستین فرزند
ادوارد دوم ادوارد کارنارون ۸ ژوئیه ۱۳۰۷ – استعفا داد ۲۰ ژانویه ۱۳۲۷ (۱۹ سال، ۱۹۷ روز)			۲۵ آوریل ۱۲۸۴ قلعه کارنارون پسر ادوارد یکم و النور کاستیا	ایزابلای فرانسه کلیسای جامع بولونی ۲۴ ژانویه ۱۳۰۸ ۴ فرزند	۲۱ سپتامبر ۱۳۲۷ قلعه برکلی به قتل رسید در سن ۴۳ سالگی	پسر ادوارد یکم حق اولویت نخستین فرزند
ادوارد سوم ادوارد وینزر ۲۵ ژانویه ۱۳۲۷ – ۲۱ ژوئن ۱۳۷۷ (۵۰ سال، ۱۴۸ روز)		تا ۱۳۴۰، ۱۳۶۰–۱۳۶۹ ۱۳۴۰–۱۳۶۰، از ۱۳۶۹	۱۳ نوامبر ۱۳۱۲ قلعه وینزر پسر ادوارد دوم و ایزابلای فرانسه	فیلیپای انو یورک مینستر ۲۵ ژانویه ۱۳۲۸ ۱۴ فرزند	۲۱ ژوئن ۱۳۷۷ کاخ شین در سن ۶۴ سالگی	پسر ادوارد دوم حق اولویت نخستین فرزند
ریچارد دوم ریچارد بوردو ۲۲ ژوئن ۱۳۷۷ – ۲۹ سپتامبر ۱۳۹۹ (۲۲ سال، ۱۰۰ روز)			۶ ژانویه ۱۳۶۷ کاخ اسقف‌نشین بوردو پسر ادوارد، شاهزاده سیاه و جوان کنت	(۱) آنه بوهمی ۱۴ ژانویه ۱۳۸۲ کلیسای وست‌مینستر بدون فرزند (۲) ایزابلا والوآ کلیسای سنت نیکلاس، کاله ۴ نوامبر ۱۳۹۶ بدون فرزند	۱۴ فوریه ۱۴۰۰ قلعه پونتفرکت در سن ۳۳ سالگی	نوه ادوارد سوم حق اولویت نخستین فرزند

دودمان لنکستر

مقالهٔ اصلی: دودمان لنکستر

این خاندان از جان گونت، سومین پسر بازمانده ادوارد سوم، نسب می‌برد. هنری چهارم با کودتا قدرت را از ریچارد دوم ربود و همچنین نفر بعدی در صف جانشینی، ادموند مورتیمر (که در آن زمان ۷ ساله بود) را کنار زد؛ ادموند نواده لیونل آنتورپ، دومین پسر ادوارد سوم بود.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه در خاندان
هنری چهارم هنری بولینگبروک ۳۰ سپتامبر ۱۳۹۹ – ۲۰ مارس ۱۴۱۳ (۱۳ سال، ۱۷۲ روز)		تا ۱۴۰۶ از ۱۴۰۶	ح. حدود آوریل ۱۳۶۷ قلعه بولینگبروک پسر جان گونت و بلانچ لنکستر	(۱) ماری دو بون قلعه آروندل ۲۷ ژوئیه ۱۳۸۰ ۶ فرزند (۲) ژوآن ناوار، ملکه انگلستان کلیسای جامع وینچستر ۷ فوریه ۱۴۰۳ دوقلوی مرده به دنیا آمده	۲۰ مارس ۱۴۱۳ کلیسای وست‌مینستر در سن ۴۵ سالگی	نوه / وارث ذکور ادوارد سوم غصب قدرت

|- | هنری پنجم
هنری مانموث
۲۱ مارس ۱۴۱۳
–
۳۱ اوت ۱۴۲۲
(۹ سال، ۱۶۴ روز) | |

| ۱۶ سپتامبر ۱۳۸۶
قلعه مانموث

---

پسر هنری چهارم
و ماری دو بون

| کاترین والوآ
کلیسای جامع تروآ
۲ ژوئن ۱۴۲۰
۱ پسر | ۳۱ اوت ۱۴۲۲
شاتو دو وَنسن
در سن ۳۵ سالگی

| پسر هنری چهارم

---

ارث نرینه

|- | (دوره نخست)
هنری ششم
۱ سپتامبر ۱۴۲۲
–
۴ مارس ۱۴۶۱
(۳۸ سال، ۱۸۵ روز) | |

| ۶ دسامبر ۱۴۲۱
قلعه وینزر

---

پسر هنری پنجم
و کاترین والوآ

| مارگارت آنژو
صومعه تیچفیلد
۲۲ آوریل ۱۴۴۵
۱ پسر | ۲۱ مه ۱۴۷۱
برج لندن
احتمالاً در سن ۴۹ سالگی به قتل رسید

| پسر هنری پنجم

---

ارث نرینه

|}

دودمان یورک

مقالهٔ اصلی: دودمان یورک

دودمان یورک حق خود بر تخت را از طریق دومین پسر بازمانده ادوارد سوم، یعنی لیونل آنتورپ، نخستین دوک کلرنس ادعا می‌کرد، اما نامش را از چهارمین پسر بازمانده ادوارد، یعنی ادموند لنگلی، نخستین دوک یورک، به ارث برد.

جنگ رزها (۱۴۵۵–۱۴۸۵) شاهد رفت‌وآمد تخت پادشاهی میان دودمان‌های رقیب لنکستر و یورک بود.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه در دودمان
(دوره نخست) ادوارد چهارم ۴ مارس ۱۴۶۱ – ۳ اکتبر ۱۴۷۰ (۹ سال، ۲۱۴ روز)			۲۸ آوریل ۱۴۴۲ قلعه روآن پسر ریچارد یورک و سسیلی نویل	الیزابت وودویل گرفتون رگیس ۱ مه ۱۴۶۴ ۱۰ فرزند	۹ آوریل ۱۴۸۳ کاخ وست‌مینستر در سن ۴۰ سالگی	نبیرهٔ نبیره‌زادهٔ ادوارد سوم / وارث عام تصرف تاج اعلامیه سازش

دودمان لنکستر (بازگردانده‌شده)

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه در دودمان
(دوره دوم) هنری ششم ۳ اکتبر ۱۴۷۰ – ۱۱ آوریل ۱۴۷۱ (۱۹۱ روز)			۶ دسامبر ۱۴۲۱ قلعه وینزر پسر هنری پنجم و کاترین والوآ	مارگارت آنژو صومعه تیچفیلد ۲۲ آوریل ۱۴۴۵ ۱ پسر	۲۱ مه ۱۴۷۱ برج لندن احتمالاً در سن ۴۹ سالگی به قتل رسید	پسر هنری پنجم تصرف تاج

دودمان یورک (بازگردانده‌شده)

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه در دودمان
(دوره دوم) ادوارد چهارم ۱۱ آوریل ۱۴۷۱ – ۹ آوریل ۱۴۸۳ (۱۱ سال، ۳۶۴ روز)			۲۸ آوریل ۱۴۴۲ قلعه روآن پسر ریچارد یورک و سسیلی نویل	الیزابت وودویل گرفتون رگیس ۱ مه ۱۴۶۴ ۱۰ فرزند	۹ آوریل ۱۴۸۳ کاخ وست‌مینستر در سن ۴۰ سالگی	نبیرهٔ نبیره‌زادهٔ ادوارد سوم / وارث عام تصرف تاج اعلامیه سازش
ادوارد پنجم ۹ آوریل ۱۴۸۳ – ۲۵ ژوئن ۱۴۸۳ (۷۸ روز)			۲ نوامبر ۱۴۷۰ چینی‌گیتز، کلیسای وست‌مینستر پسر ادوارد چهارم و الیزابت وودویل	بدون ازدواج	در اواسط ۱۴۸۳ ناپدید شد برج لندن احتمالاً در سن ۱۲ سالگی به قتل رسید	پسر ادوارد چهارم ارث نرینه
ریچارد سوم ۲۶ ژوئن ۱۴۸۳ – ۲۲ اوت ۱۴۸۵ (۲ سال، ۵۸ روز)			۲ اکتبر ۱۴۵۲ قلعه فاترینگی پسر ریچارد یورک و سسیلی نویل	آن نویل کلیسای وست‌مینستر ۱۲ ژوئیه ۱۴۷۲ ۱ پسر	۲۲ اوت ۱۴۸۵ نبرد بازورث فیلد در نبرد در سن ۳۲ سالگی کشته شد	نبیرهٔ نبیره‌زادهٔ ادوارد سوم تیتولوس رجیوس

دودمان تودور (۱۴۸۵–۱۶۰۳)

مقاله‌های اصلی: دودمان تودور و دوره تودور

تودورها از طریق نسب مادری از جان بوفرت نزول می‌کردند؛ یکی از فرزندان نامشروع جان گونت (سومین پسر بازمانده ادوارد سوم) از معشوقه دیرینه او کاترین سوینفورد. کسانی که تنها از طریق یک فرزند نامشروع از فرمانروایان انگلستان نسب می‌بردند، معمولاً هیچ ادعایی نسبت به تاج‌وتخت نداشتند؛ اما وضع پیچیده‌تر شد آنگاه که گونت و سوینفورد سرانجام در ۱۳۹۶ (۷۷۵ هجری شمسی) با یکدیگر ازدواج کردند — یعنی ۲۵ سال پس از تولد جان بوفرت. با توجه به این ازدواج، کلیسا با صدور یک فرمان پاپی در همان سال به صورت عطف به ماسبق مشروعیت بوفرت‌ها را اعلام کرد. پارلمان نیز با تصویب یک قانون در ۱۳۹۷ همین کار را کرد. اعلامیه بعدی پسر مشروع جان گونت، شاه هنری چهارم، نیز مشروعیت بوفرت‌ها را به رسمیت شناخت، اما آنان را برای همیشه از ارث بردن تاج‌وتخت محروم دانست. با این حال، بوفرت‌ها همچنان در اتحادی نزدیک با دیگر نزولان گونت، یعنی دودمان سلطنتی لنکستر، باقی ماندند.

نوه جان بوفرت، لیدی مارگارت بوفرت، با ادموند تودور ازدواج کرد. تودور پسر درباری ولزی‌تبار اوین تودور (که نامش به انگلیسی اوون تودور نوشته می‌شد) و کاترین والوآ، بیوه شاه هنری پنجم از دودمان لنکستر، بود. ادموند تودور و خواهران و برادرانش یا نامشروع بودند یا حاصل یک ازدواج پنهانی، و سرنوشتشان به لطف و کرم برادر ناتنی مشروعشان شاه هنری ششم رقم خورده بود. هنگامی که دودمان لنکستر از قدرت افتاد، تودورها نیز با آنان سقوط کردند.

در اواخر سده پانزدهم، تودورها آخرین امید هواداران لنکستر به‌شمار می‌رفتند. پسر ادموند تودور پس از شکست دادن ریچارد سوم در نبرد بازورث فیلد در ۱۴۸۵ (۸۶۴ هجری شمسی) و پیروزی در جنگ رزها، به عنوان هنری هفتم به پادشاهی رسید. شاه هنری هفتم با الیزابت یورک، دختر ادوارد چهارم، ازدواج کرد و بدین ترتیب نسب‌های لنکستری و یورکی را در هم آمیخت. (نگاه کنید به شجره‌نامه خانوادگی.)

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
هنری هفتم ۲۲ اوت ۱۴۸۵ – ۲۱ آوریل ۱۵۰۹ (۲۳ سال، ۲۴۳ روز)			۲۸ ژانویه ۱۴۵۷ قلعه پمبروک پسر ادموند تودور، نخستین ارل ریچمند و لیدی مارگارت بوفرت	الیزابت یورک کلیسای وست‌مینستر ۱۸ ژانویه ۱۴۸۶ ۸ فرزند	۲۱ آوریل ۱۵۰۹ کاخ ریچموند در سن ۵۲ سالگی	نبیره نبیره نبیره ادوارد سوم حق فتح ازدواج با الیزابت یورک
هنری هشتم ۲۲ آوریل ۱۵۰۹ – ۲۸ ژانویه ۱۵۴۷ (۳۷ سال، ۲۸۲ روز)			۲۸ ژوئن ۱۴۹۱ کاخ گرینیچ پسر هنری هفتم و الیزابت یورک	(۱) کاترین آراگون کلیسای فرقه ناظران، گرینیچ ۱۱ ژوئن ۱۵۰۹ ۱ فرزند بازمانده (۲) آن بولین کاخ وست‌مینستر ۲۵ ژانویه ۱۵۳۳ ۱ فرزند بازمانده (۳) جین سیمور کاخ وایت‌هال ۳۰ مه ۱۵۳۶ ۱ فرزند ۳ ازدواج دیگر فرزند بیشتری نداشت	۲۸ ژانویه ۱۵۴۷ کاخ وایت‌هال در سن ۵۵ سالگی	پسر هنری هفتم حق اولویت نخستین فرزند
ادوارد ششم ۲۸ ژانویه ۱۵۴۷ – ۶ ژوئیه ۱۵۵۳ (۶ سال، ۱۶۰ روز)			۱۲ اکتبر ۱۵۳۷ کاخ همپتون کورت پسر هنری هشتم و جین سیمور	ازدواج نکرد	۶ ژوئیه ۱۵۵۳ کاخ گرینیچ در سن ۱۵ سالگی	پسر هنری هشتم حق اولویت نخستین فرزند

مدعی مورد مناقشه

ادوارد ششم در وصیتنامه‌اش جین گری را به عنوان وارث خود نام برد و بدین ترتیب نظم جانشینی که پارلمان در قانون سوم جانشینی مقرر کرده بود را نادیده گرفت. چهار روز پس از مرگ او در ۶ ژوئیه ۱۵۵۳، جین به عنوان ملکه اعلام شد — نخستین از سه زن تودوری بود که به عنوان ملکه حاکم اعلام گشت. نه روز پس از این اعلام، در ۱۹ ژوئیه، شورای مخفی وفاداری خود را تغییر داد و ماری، خواهر ناتنی کاتولیک ادوارد ششم، را ملکه اعلام کرد. جین بعدها به جرم خیانت اعدام شد.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
جین گری لیدی جین گری ۱۰ ژوئیه ۱۵۵۳ – ۱۹ ژوئیه ۱۵۵۳ (۹ روز)			۱۵۳۶ یا ۱۵۳۷ برادگیت پارک دختر نخستین دوک ساფXولک و فرانسس برندون	گیلفورد دادلی دورهام هاوس، لندن ۲۱ مه ۱۵۵۳ بدون فرزند	۱۲ فوریه ۱۵۵۴ برج سبز اعدام شد در سن حدود ۱۷ سالگی	نبیره هنری هفتم طرح جانشینی

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
ماری یکم ۱۹ ژوئیه ۱۵۵۳ – ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ (۵ سال، ۱۲۲ روز)			۱۸ فوریه ۱۵۱۶ کاخ گرینیچ دختر هنری هشتم و کاترین آراگون	فلیپه دوم کلیسای جامع وینچستر ۲۵ ژوئیه ۱۵۵۴ بدون فرزند	۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ کاخ سنت جیمز در سن ۴۲ سالگی	دختر هنری هشتم قانون سوم جانشینی
(یوره اوکساریس) فیلیپ ۲۵ ژوئیه ۱۵۵۴ – ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ (۴ سال، ۱۱۶ روز)			۲۱ مه ۱۵۲۷ پالاسیو دو پیمنتل پسر کارل پنجم امپراتور مقدس روم و ایزابلای پرتغال	ماری یکم کلیسای جامع وینچستر ۲۵ ژوئیه ۱۵۵۴ بدون فرزند ۳ ازدواج دیگر ۷ فرزند	۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸ اسکوریال در سن ۷۱ سالگی	همسر ماری یکم قانون ازدواج ملکه ماری با فیلیپ اسپانیا
بر اساس شرایط پیمان ازدواج میان فیلیپ یکم ناپل (که از ۱۵ ژانویه ۱۵۵۶ به بعد فیلیپ دوم اسپانیا شد) و ملکه ماری یکم، فیلیپ می‌بایست تا زمانی که ازدواجشان پابرجا بود از عنوان‌ها و افتخارات ماری برخوردار باشد. همه اسناد رسمی از جمله مصوبات پارلمانی می‌بایست با نام هر دو تاریخ‌گذاری می‌شدند و پارلمان می‌بایست با اقتدار مشترک آن دو فراخوانده می‌شد. قانون ازدواج ملکه ماری ۱۵۵۴ به او عنوان پادشاه داد و اعلام کرد که او «در اداره خوشبختانه قلمروها و سرزمین‌های اعلیحضرت یاری‌رسان» خواهد بود (هر چند در جایی دیگر همین قانون اعلام می‌کرد که ماری «ملکه یگانه» است). با این وجود، فیلیپ می‌بایست با همسرش هم‌پادشاهی می‌کرد.
الیزابت یکم ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸ – ۲۴ مارس ۱۶۰۳ (۴۴ سال، ۱۲۸ روز) همچنین ببینید: دوره الیزابت			۷ سپتامبر ۱۵۳۳ کاخ گرینیچ دختر هنری هشتم و آن بولین	ازدواج نکرد	۲۴ مارس ۱۶۰۳ کاخ ریچموند در سن ۶۹ سالگی	دختر هنری هشتم قانون سوم جانشینی

خاندان استوارت (۱۶۰۳–۱۶۴۹)

مقاله‌های اصلی: خاندان استوارت، دوره استوارت، دوره جاکوبین، و Caroline era

پسرعموی الیزابت، جیمز ششم اسکاتلند، به عنوان جیمز یکم در پی اتحاد تاج‌ها به تخت انگلستان رسید. جیمز از طریق مادربزرگ بزرگش مارگارت تودور، دختر ارشد هنری هفتم و همسر جیمز چهارم، از نسل تودورها بود. در سال ۱۶۰۴ عنوان «پادشاه بریتانیای کبیر» را برای خود برگزید. با این حال، دو مجلس تا زمان مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند از هم جدا ماندند.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
جیمز یکم ۲۴ مارس ۱۶۰۳ – ۲۷ مارس ۱۶۲۵ (۲۲ سال، ۴ روز)			۱۹ ژوئن ۱۵۶۶ دژ ادینبرو پسر ماری، ملکه اسکاتلند و هنری استوارت، لرد دارنلی	آن دانمارک کاخ اسقف قدیم اوسلو ۲۳ نوامبر ۱۵۸۹ ۷ فرزند	۲۷ مارس ۱۶۲۵ خانه تئوبالدز در سن ۵۸ سالگی	نبیرهٔ نبیرهٔ  / وارث عام هنری هفتم انگلستان
چارلز یکم ۲۷ مارس ۱۶۲۵ – ۳۰ ژانویه ۱۶۴۹ (۲۳ سال، ۳۱۰ روز)			۱۹ نوامبر ۱۶۰۰ کاخ دانفرملین پسر جیمز یکم و آن دانمارک	هنریتا ماریا دیر سنت آگوستین ۱۳ ژوئن ۱۶۲۵ ۹ فرزند	۳۰ ژانویه ۱۶۴۹ کاخ وایت‌هال اعدام در سن ۴۸ سالگی	پسر جیمز یکم ارث‌بری شناختی

دوران میان‌پادشاهی نخست (۱۶۴۹–۱۶۶۰)

مقاله‌های اصلی: جمهوری انگلستان و دوران میان‌پادشاهی (بریتانیا)

پس از اعدام چارلز یکم در سال ۱۶۴۹، هیچ پادشاهی بر تخت ننشست. میان سال‌های ۱۶۴۹ تا ۱۶۵۳، انگلستان فاقد هر گونه رئیس کشور منفرد بود و مستقیماً توسط پارلمان رمپ اداره می‌شد؛ در این دوره شورای دولتی انگلستان به‌عنوان قوه مجریه عمل می‌کرد و این دوران به جمهوری انگلستان شناخته می‌شود.

پس از یک کودتا در سال ۱۶۵۳، الیور کرامول با در اختیار گرفتن نیروی نظامی، کنترل انگلستان را از پارلمان به زور گرفت. او پارلمان رمپ را منحل کرد و انگلستان وارد دوره جمهوری لرد محافظ شد که در آن کرامول با عنوان لرد محافظ کنترل مستقیم کشور را در دست داشت.

انتخاب جانشین در اختیار لرد محافظ بود و الیور کرامول پسر ارشدش، ریچارد کرامول، را برای جانشینی خود برگزید.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت
الیور کرامول ۱۶ دسامبر ۱۶۵۳ – ۳ سپتامبر ۱۶۵۸ (۴ سال، ۲۶۲ روز)			۲۵ آوریل ۱۵۹۹ هانتینگدون پسر رابرت کرامول و الیزابت استوارد	الیزابت بورشیه سنت جایلز ۲۲ اوت ۱۶۲۰ ۹ فرزند	۳ سپتامبر ۱۶۵۸ وایت‌هال در سن ۵۹ سالگی
ریچارد کرامول ۳ سپتامبر ۱۶۵۸ – ۷ مه ۱۶۵۹ (۲۴۷ روز)			۴ اکتبر ۱۶۲۶ هانتینگدون پسر الیور کرامول و الیزابت بورشیه	دوروتی میجر مه ۱۶۴۹ ۹ فرزند	۱۲ ژوئیه ۱۷۱۲ چزنت در سن ۸۵ سالگی

ریچارد کرامول در مه ۱۶۵۹ به زور توسط کمیته امنیت انگلستان از قدرت برکنار شد. انگلستان بار دیگر فاقد هر گونه رئیس کشور منفرد شد. پس از نزدیک به یک سال هرج‌ومرج، نظام پادشاهی به‌طور رسمی بازسازی شد هنگامی که چارلز دوم از فرانسه بازگشت تا تاج‌وتخت را بپذیرد.

خاندان استوارت (بازگردانی) (۱۶۶۰–۱۷۰۷)

مقالهٔ اصلی: بازگردانی پادشاهی انگلستان

سلطنت با به قدرت رسیدن چارلز دوم بازگردانی شد.

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج‌ها	درگذشت	جایگاه دودمانی
چارلز دوم ۲۹ مه ۱۶۶۰ – ۶ فوریه ۱۶۸۵ (۲۴ سال، ۲۵۴ روز)			۲۹ مه ۱۶۳۰ کاخ سنت جیمز پسر چارلز یکم و هنریتا ماریا	کاترین براگانسا کلیسای پادگان سلطنتی ۲۱ مه ۱۶۶۲ بدون فرزند	۶ فوریه ۱۶۸۵ کاخ وایت‌هال در سن ۵۴ سالگی	پسر چارلز یکم ارث بری شناختی بازگردانی پادشاهی انگلستان
جیمز دوم ۶ فوریه ۱۶۸۵ – ۲۳ دسامبر ۱۶۸۸ (برکنار شد پس از ۳ سال، ۳۲۱ روز)			۱۴ اکتبر ۱۶۳۳ کاخ سنت جیمز پسر چارلز یکم و هنریتا ماریا	(۱) آن هاید خانه ووستر، استرند، لندن ۳ سپتامبر ۱۶۶۰ ۸ فرزند (۲) ماری مدنا قلعه دوور ۲۱ نوامبر ۱۶۷۳ ۷ فرزند زنده	۱۶ سپتامبر ۱۷۰۱ شاتو سن-ژرمن-آن-له در سن ۶۷ سالگی	پسر چارلز یکم ارث‌بری شناختی

دومین دوران میان‌پادشاهی ۱۶۸۸–۱۶۸۹

جیمز دوم کمتر از چهار سال پس از برتخت‌نشینی، به دست پارلمان از قدرت برکنار شد و دومین دوران میان‌پادشاهی این سده آغاز گردید. برای گزینش جانشین پادشاه برکنارشده، پارلمان قراردادی دختر جیمز، ماری دوم، و همسرش (که برادرزاده جیمز نیز بود) ویلیام سوم را در چارچوب انقلاب شکوهمند به هم‌پادشاهی برگزید.

خاندان‌های استوارت و اورانژ

نام	تصویر	نشان	تولد	ازدواج	درگذشت	جایگاه دودمانی
ماری دوم ۱۳ فوریه ۱۶۸۹ – ۲۸ دسامبر ۱۶۹۴ (۵ سال، ۳۱۹ روز)			۳۰ آوریل ۱۶۶۲ کاخ سنت جیمز دختر جیمز دوم و آن هاید	ویلیام سوم انگلستان کاخ سنت جیمز ۴ نوامبر ۱۶۷۷ بدون فرزند	۲۸ دسامبر ۱۶۹۴ کاخ کنزینگتون در سن ۳۲ سالگی	دختر جیمز دوم تاج به پیشنهاد پارلمان پذیرفته شد
ویلیام سوم انگلستان ویلیام اورانژ ۱۳ فوریه ۱۶۸۹ – ۸ مارس ۱۷۰۲ (۱۳ سال، ۲۴ روز)			۴ نوامبر ۱۶۵۰ بینهوف پسر ویلم دوم، شاهزاده اورانژ و ماری، شاهزاده‌خانم سلطنتی انگلستان	ماری دوم انگلستان کاخ سنت جیمز ۴ نوامبر ۱۶۷۷ بدون فرزند	۸ مارس ۱۷۰۲ کاخ کنزینگتون در سن ۵۱ سالگی	نوه چارلز یکم انگلستان تاج به پیشنهاد پارلمان پذیرفته شد
آن ۸ مارس ۱۷۰۲ – ۱ مه ۱۷۰۷ (۵ سال، ۵۵ روز) (ملکه بریتانیای کبیر تا ۱ اوت ۱۷۱۴) (۱۲ سال، ۱۴۷ روز)			۶ فوریه ۱۶۶۵ کاخ سنت جیمز دختر جیمز دوم و آن هاید	جورج دانمارک کاخ سنت جیمز ۲۸ ژوئیه ۱۶۸۳ ۵ فرزند زنده	۱ اوت ۱۷۱۴ کاخ کنزینگتون در سن ۴۹ سالگی	دختر جیمز دوم ارث‌بری بر اساس خط مادری اعلامیه حقوق ۱۶۸۹

در حالی که جیمز و فرزندانش همچنان ادعای تاج‌وتخت داشتند، همه کاتولیک‌ها (از جمله پسر و نوه جیمز دوم، یعنی جیمز فرانسیس ادوارد استوارت و چارلز به ترتیب) از تاج‌وتخت محروم شدند؛ این محرومیت به موجب لایحه حل‌وفصل ۱۷۰۱ که توسط آن، دیگر دختر پروتستان جیمز، به تصویب رسید، اعمال گردید.

با مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند، انگلستان دیگر یک کشور مستقل نبود و بخشی از پادشاهی بریتانیای کبیر شد؛ برای ادامه نک. فهرست فرمانروایان بریتانیا.

مصوبه‌های اتحاد

مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند دو مصوبه مجلس بودند که در سال‌های ۱۷۰۶ و ۱۷۰۷ میلادی به ترتیب توسط مجلس انگلستان و مجلس پادشاهی اسکاتلند تصویب شدند تا پیمان اتحاد مورخ ۲۲ ژوئیه ۱۷۰۶ را به اجرا درآورند. این مصوبه‌ها پادشاهی انگلستان و پادشاهی اسکاتلند را — که پیش از آن دو کشور مستقل جداگانه با مجالس مجزا اما با پادشاهی مشترک بودند — در پادشاهی بریتانیای کبیر ادغام کردند.

انگلستان، اسکاتلند و ایرلند بیش از یک سده پادشاهی مشترک داشتند؛ از زمان اتحاد تاج‌ها در سال ۱۶۰۳ که جیمز ششم اسکاتلند تاج‌وتخت انگلستان و ایرلند را از دختر پسر عموی دو پشته‌اش ملکه الیزابت یکم به ارث برد.

گاه‌شمار

Timeline of English monarchs

عناوین

مقالهٔ اصلی: عنوان پادشاه بریتانیا

عنوان رسمی همه پادشاهان از اتلستن تا زمان پادشاه جان عبارت بود از Rex Anglorum («پادشاه انگلیسی‌ها»). افزون بر این، بسیاری از پادشاهان پیش از نورمان‌ها عناوین اضافی نیز برای خود برمی‌گزیدند که به شرح زیر است:

• اتلستن: Rex totius Britanniae («پادشاه تمام بریتانیا»)
• ادموند شکوهمند: Rex Britanniæ («پادشاه بریتانیا») و Rex Anglorum cæterarumque gentium gobernator et rector («پادشاه انگلیسی‌ها و فرمانروا و راهبر سایر اقوام»)
• ادرد: Regis qui regimina regnorum Angulsaxna, Norþhymbra, Paganorum, Brettonumque («فرمانروا بر حکومت‌های پادشاهی‌های آنگلوساکسون‌ها، نورثامبریایی‌ها، بت‌پرستان و بریتانیایی‌ها»)
• ادویگ زیبا: Rex nutu Dei Angulsæxna et Northanhumbrorum imperator paganorum gubernator Breotonumque propugnator («پادشاه به اراده خداوند، امپراتور آنگلوساکسون‌ها و نورثامبریایی‌ها، فرمانروای بت‌پرستان، فرمانده بریتانیایی‌ها»)
• ادگار آرام: Totius Albionis finitimorumque regum basileus («پادشاه تمام آلبیون و قلمروهای همسایه آن»)
• کانوت بزرگ: Rex Anglorum totiusque Brittannice orbis gubernator et rector («پادشاه انگلیسی‌ها و فرمانروا و راهبر تمام حوزه بریتانیا») و Brytannie totius Anglorum monarchus («پادشاه تمام انگلیسی‌های بریتانیا»)

در دوره نورمان‌ها Rex Anglorum همچنان عنوان رسمی بود و گاهی Rex Angliae («پادشاه انگلستان») نیز به‌کار می‌رفت. امپراتریس ماتیلدا خود را Domina Anglorum («بانوی انگلیسی‌ها») می‌خواند.

از زمان پادشاه جان به بعد، همه عناوین دیگر کنار گذاشته شدند و تنها Rex یا Regina Angliae به‌کار رفت.

در سال ۱۶۰۴، جیمز یکم که سال پیش از آن تاج‌وتخت انگلستان را به ارث برده بود، عنوان (که از آن پس معمولاً به انگلیسی و نه لاتین به‌کار می‌رفت) پادشاه بریتانیای کبیر را پذیرفت. اما مجالس انگلستان و اسکاتلند این عنوان را تا مصوبه‌های اتحاد ۱۷۰۷ در دوران ملکه آن (که ملکه بریتانیای کبیر بود نه پادشاه) به رسمیت نشناختند.

جستارهای وابسته

• فهرست جانشینی‌های جایگزین تاج انگلستان و بریتانیا
• برتوالدا
• انقراض تاج
• پادشاهی‌های هفتگانه انگلستان
• پیشینه سلطنت انگلستان
• جانشینی تاج‌وتخت بریتانیا، مروری تاریخی و قوانین جاری
  • جانشینی تاج‌وتخت بریتانیا § خط جانشینی کنونی، فهرست اشخاص
• فهرست همسران شاهان انگلستان
• درخت خانوادگی پادشاهان انگلستان
• درخت خانوادگی پادشاهان بریتانیا
• فهرست مقامات پادشاهی متحده و کشورهای پیشین
  • فهرست فرمانروایان بریتانیا
  • فهرست‌های پادشاهان جزایر بریتانیا
  • فهرست فرمانروایان ایرلند
  • فهرست فرمانروایان اسکاتلند
• اشعار یادسپاری پادشاهان انگلستان
• فهرست پادشاهان افسانه‌ای بریتانیا

یادداشت‌های توضیحی

منابع

آثار یادشده

• Fryde، Edmund B., ویراستار (۱۹۹۶). Handbook of British Chronology (ویراست ۳rd). Royal Historical Society. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۵۶۳۵۰-۵.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «List of English monarchs». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۶.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Liste der Herrscher Englands». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۶.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Liste des monarques d'Angleterre». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۲۶.

جستارهای وابسته

• Wood، Michael (۱۹۸۱). In Search of the Dark Ages (ویراست ۲۰۰۵ Paperback). BBC Books. ص. ۱۰۶. شابک ۹۷۸-۰-۵۶۳-۵۲۲۷۶-۸. Offa maintained his supremacy until his death. And he did so by personal charisma and energy even though he was now about sixty.

پیوند به بیرون

• «Archontology – English Kings/Queens from 871 to 1707». archontology.org.