ریچارد یکم (انگلستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریچارد یکم
Church of Fontevraud Abbey Richard I effigy.jpg
(ح. ۱۱۹۹) از ریچارد یکم در کلیسای فونته‌رود
پادشاه انگلستان (more..)
سلطنت ۶ ژوئیه ۱۱۸۹ – ۶ آوریل ۱۱۹۹
تاج‌گذاری ۳ سپتامبر ۱۱۸۹
پیشین هنری دوم
جانشین جان
نایب‌السلطنته الینور د آکیتن، ویلیام لانگ‌چمپ (جنگ سوم صلیبی)
هم‌نشین برتگاریا اهل ناوار
فرزند(ها) فیلیپ کنیاک (غیرقانونی)
خاندان دودمان پلانتاژنه / آنژوین[پانویس ۱]
پدر هنری دوم
مادر الینور د آکیتن
زادروز ۸ سپتامبر ۱۱۵۷(۱۱۵۷-09-0۸)
کاخ بومانت، آکسفورد، انگلستان
مرگ ۶ آوریل ۱۱۹۹ میلادی (۴۱ سال)
شالوس، دوک‌نشین آکیتن
(اکنون در لیموزین، فرانسه)
خاک‌سپاری کلیسای فونته‌رود، آنژو، فرانسه

ریچارد اول (زاده ۸ سپتامبر ۱۱۵۷ – درگذشته ۶ آوریل ۱۱۹۹)، ملقب به ریچارد شیردل (به انگلیسی: Richard The lion heart و فرانسوی: Richard coeurdelion)، پادشاه انگلستان (از ۶ ژوئیه ۱۱۸۹ تا ۶ آوریل ۱۱۹۹)، پسر و جانشین هنری دوم و الینور د آکیتن بود، وی با وجود شجاعت و دلاوری بسیار در میدان نبرد برای تقویت حکومتش در انگلستان هیچ کاری نکرد و در طول پادشاهی ۱۰ ساله‌اش کمتر از شش ماه را در انگلستان سپری کرد و در طول زندگی خود با ناکامی‌های فراوانی روبرو گشت.

ریچارد در سومین جنگ صلیبی شرکتی مؤثر داشت و یکی از سرداران صلیبیون علیه صلاح‌الدین ایوبی بود که به شکست انجامید و خزانه به جا مانده از هنری دوم را به کلی تهی کرد. بعداً در هنگام بازگشت به وطن در آلمان اسیر لئوپولد پنجم، دوک اتریش گردید، و برای آزادیش بیش از دو برابر درآمد سالانه خزانه‌داری انگلستان درخواست شد. در جریان جنگ صلیبی سوم سه هزار نفر از اسرای مسلمان را در پای دیوارهای عکا و پیش چشم صلاح الدین ایوبی قتل‌عام کرد.

پس از آزادی به جنگی پرهزینه علیه پادشاه فرانسه فیلیپ دوم معروف به فیلیپ اوگوست (ستایش شده) دست زد که حاصلی در پی نداشت. سرانجام این پادشاه ولخرج و ماجراجو در جریان محاصره قلعه‌ای در فرانسه در اثر اصابت تیری زهرآلود کشته شد.

افسانه رابین‌هود و راهزنان جنگل شروود در زمان یکی از سفرهای ریچارد اتفاق می‌افتد که حکومت در اختیار برادر ریچارد یعنی جان ملقب به بی‌زمین (لکلند) بوده‌است.

او تنها یک فرزند داشت که نام او فیلیپ کنیاکی بود. فیلیپ پسر نامشروع ریچارد بود.

ویژگی‌های شخصیتی[ویرایش]

ریچارد اول (۱۱۸۹–۱۱۹۹) مظهر فرهنگ جوانمردی فرانسه بود. او همچنین شخصی تحصیل کرده، خوش بیان، شاعری قابل و اهل اقدامات متهورانه بود. وقتی به سلطنت رسید سی و دو سال داشت. با قد بلند، موهای بور و هیکل قوی و نیرومندش جذاب به نظر می‌رسید. او نیز مانند شوالیه‌های «ترانه‌های قهرمانی» شخصی بی‌باک بود که نسنجیده خود را در معرض خطر قرار می‌داد و همواره مشتاق بود در درگیری‌های مسلحانه شرکت کند. علاوه بر این، او افسری باهوش و استعداد و شاید بتوان گفت، برجسته‌ترین تفکر نظامی در قرون وسطی بود. اگرچه او نسبت به خطراتی که تهدیدش می‌کرد بی‌توجه بود، اما به سلامت و امنیت سربازانش فوق‌العاده اهمیت می‌داد. این ویژگی او را در چشم افرادش عزیز و محترم می‌کرد و وفاداری نیرومندی نسبت به او ایجاد کرده بود. ریچارد که فردی سلحشور بود مشتاقانه درصدد فرصتی بود که علیه صلاح الدین به مبارزه برخیزد. در واقع او برخلاف میل پدرش، مدت کوتاهی بعد از شنیدن خبر شکست حطین، صلیب برگرفت. ریچارد در مقام یک پادشاه از مقامی برخوردار بود که بتواند به عهد خود وفا کند. از قانون عشریه صلاح الدین در انگلستان سود سرشاری گرد آورده بود. ریچارد علاوه بر سرمایه‌ای همپای صلاح الدین، دارایی خود را هم اضافه کرد تا بودجه جنگ را تأمین کند و در راستای چنین هدفی بود که بسیاری از امتیازات و املاکش را به بهای کمتر فروخت. او از اینکه از دارایی‌های خود سخاوتمندانه در این راه مایه بگذارد دریغ نمی‌کرد.[۱]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Historians are divided in their use of the terms "Plantagenet" and "Angevin" in regards to Henry II and his sons. Some class Henry II to be the first Plantagenet King of England; others refer to Henry, Richard and John as the Angevin dynasty, and consider Henry III to be the first Plantagenet ruler.

منابع[ویرایش]

  1. مادن، توماس. نگاهی نو و فشرده به تاریخ جنگ‌های صلیبی. تهران، خیابان انقلاب-بین خیابان فخر رازی و دانشگاه شمارهٔ 1224: نشر علم، 1389. 149 و 150. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۴۰۵-۹۹۸-۸.