کانوت بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کانوت بزرگ
پادشاه انگلستان، دانمارک، نروژ و بخشی از سوئد[۱]
Cnut.jpg
دوران پادشاه انگلستان (۱۰۳۵-۱۰۱۶)
پادشاه دانمارک (کانوت دوم) (۱۰۳۵-۱۰۱۹)
پادشاه نروژ (۱۰۳۵-۱۰۲۸)
لقب(ها) کانوت کبیر
زادروز در حدود ۹۹۵[۱]
مرگ ۱۲ نوامبر ۱۰۳۵[۲]
پیش از هارولد پاخرگوشی (انگلستان)
هاردیکانوت (دانمارک)
ماگنوس اول (نروژ)
پس از ادموند آیرون‌ساید (انگلستان)
هارالد دوم (دانمارک)
اولاف دوم (نروژ)
همسر امای نورماندی (بیوهٔ اتلرد)[۱]
پدر اسوین اول دانمارک

کانوت ملقب به کانوت بزرگ (انگلیسی: Canute the Great، دانمارکی: Knut، یا Knud, den Store، نروژی: Knut den Mektige)[۲] (زادهٔ ۹۹۵ - درگذشتهٔ ۱۰۳۵) پادشاه انگلستان از ۱۰۱۶، دانمارک از ۱۰۱۹ و نروژ از ۱۰۲۸ تا هنگام مرگش در ۱۰۳۵ بود.[۱]

کانوت پسر کوچک اسواین یکم ریش‌دوشاخ، پادشاه دانمارک بود و او را در لشگرکشیش به انگلستان در ۱۰۱۳ همراهی نمود. پس از آنکه پدرش در ۱۰۱۴ درگذشت به ترتیب با اتلرد بدفهم و ادموند آیرون‌ساید بر سر تصاحب تاج و تخت انگلستان وارد نبرد شد. اتلرد در ۱۰۱۶ درگذشت و ادموند در همان سال در نبرد آساندون (در احتمالاً اشدون، اسکس) از کانوت شکست خورد. کانوت مرسیا و نورثامبریا را تصاحب کرد و پس از مرگ ادموند، فرمانروای تمام انگلستان شد.[۱] او همچنین پس از مرگ برادرش هارالد دوم به پادشاهی دانمارک رسید.


منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. ویرایش Second edition. Cambridge University Press، 1995. p.174. ISBN 0-521-43421-1. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «Canute (I)». Britannica Online Encyclopedia. بازبینی‌شده در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰.