هنری دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هنری دوم (انگلستان))
هنری دوم
Church of Fontevraud Abbey Henry II effigy.jpg
پیکرۀ هنری دوم در فنتوراود ابی، شینون
پادشاه انگلستان
سلطنت۱۹ دسامبر ۱۱۵۴ – ۶ ژوئیه ۱۱۸۹
تاج‌گذاری۱۹ دسامبر ۱۱۵۴
پیشیناستیون
جانشینریچارد شیردل
پادشاه دومهنری پادشاه جوان
زاده۵ مارس ۱۱۳۳
لو مان، من، پادشاهی فرانسه
درگذشته۶ ژوئیه ۱۱۸۹ (۵۶ سال)
شاتو د شینون، شینون، اندر-ا-لوآر، پادشاهی فرانسه
آرامگاه
همسر(ان)الینور د آکیتن (ا. ۱۱۵۲)
فرزند(ان)
خاندانپلانتاژنه/آنژوین[۱][۲]
پدرجفری پنجم، کنت آنژو
مادرامپراتریس ماتیلدا

هنری دوم (۵ مارس ۱۱۳۳ - ۶ ژوئیه ۱۱۸۹) پادشاه انگلستان (از ۲۵ اکتبر ۱۱۵۴ تا ۶ ژوئیه ۱۱۸۹)، پسر جفری پلانتاژنه، کنت آنژو و ماتیلدا دختر هنری یکم بود. وی در ۱۱۳۳ میلادی به دنیا آمد و در سال ۱۱۵۴ پس از فوت، استفان (استیون) به پادشاهی انگلستان رسید.

هنری دوم از طرف پدر و همسرش الینور دختر دوک آکیتن، ممالک وسیعی چون نورماندی، آنژو، تورن، پواتیه، اوورنی و بریتانی در فرانسه را به دست آورد و با چنین متصرفاتی می‌توانست سیاستی قوی در مقابل لوئی هفتم پادشاه فرانسه اتخاذ کند، ولی نتوانست از موقعیت و قدرت خود استفادهٔ کامل بنماید و علاوه بر آن، با روحانیون انگلیس که قدرتی بسزا داشتند و برای خود امتیازاتی قائل بودند، درآویخت و این مبارزات به قتل توماس بکت کشیش بزرگ کلیسای کانتربری منجر گشت (۱۱۷۰ میلادی) و در نتیجهٔ آن توفان نارضایتی عمومی برانگیخته شد. پادشاه فرانسه که موقع را مناسب می‌دید شروع به تحریکات بر ضد وی کرد و سرانجام سه پسر هنری دوم، ریچارد، جفری و هنری که متصرفات او در فرانسه را در دست داشتند بر ضد پدر برانگیخت و ایشان نیز سر به شورش و عصیان برداشتند و هنری دوم برای سرکوبی آنان لشکر کشید و جنگ بین پدر و پسران درگرفت و تا سال ۱۱۸۹ میلادی که هنری درگذشت، ادامه داشت. پس از وی پسرش ریچارد شیردل به جای او نشست.

منابع[ویرایش]

  1. مورخان در استفاده از اصطلاحات "پلانتاژنه " و "آنژوین" در رابطه با هنری دوم و پسرانش اختلاف دارند. برخی از آنان هنری دوم را به عنوان اولین پادشاه پلانتاژنه انگلستان می‌دانند و برخی دیگر از هنری، ریچارد و جان به عنوان سلسله آنژوین یاد می‌کنند و هنری سوم را اولین فرمانروای پلانتاژنه می‌دانند.
  2. Blockmans and Hoppenbrouwers, p.173; Aurell (2003); Vincent (2007a), pp.15–23; Power, pp.85–86; Warren, pp.228–229