پرش به محتوا

آن بولین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آن بولین
مارکیونهٔ پمبروک
پرتره‌ای تقریباً معاصر پس از مرگ آن بولین در دژ هیور، حدود ۱۵۵۰[۱][۲]
ملکه همسر انگلستان
تصدی۲۸ مه ۱۵۳۳ – ۱۷ مه ۱۵۳۶
تاج‌گذاری۱ ژوئن ۱۵۳۳
زادهح. ۱۵۰۱ یا ۱۵۰۷[۳][۴][۵]
تالار بلیکلینگ، نورفک، انگلستان
درگذشته۱۹ مهٔ ۱۵۳۶ (۲۹ یا ۳۵ سال)
برج لندن، لندن، انگلستان
آرامگاه۱۹ مه ۱۵۳۶
کلیسای سنت پیتر و وینچولا، برج لندن، لندن
همسر(ان)هنری هشتم (ا. ۱۵۳۳–۱۵۳۶)[الف]
فرزند(ان)الیزابت یکم
خانوادهبولین
پدرتوماس بولین، ارل نخست ویلتشر
مادرالیزابت هاوارد
امضاءامضاء آن بولین

آن بولین (انگلیسی: Anne Boleyn؛ حدود ۱۵۰۱ یا ۱۵۰۷ – ۱۹ مه ۱۵۳۶) از سال ۱۵۳۳ تا ۱۵۳۶ به‌عنوان دومین همسر هنری هشتم، ملکهٔ انگلستان بود. شرایط ازدواج و اعدام او—که به‌اتهام خیانت و با گردن‌زنی انجام شد—او را به یکی از چهره‌های کلیدی در تحولات سیاسی و مذهبی در آغاز اصلاحات انگلستان بدل ساخت.

آن دختر توماس بولین (که بعدها به مقام ارل ویلتشر رسید) و الیزابت هاوارد بود و در هلند و فرانسه آموزش دید. او در اوایل سال ۱۵۲۲ به انگلستان بازگشت تا با پسرعموی خود جیمز باتلر، نهمین ارل اورموند ازدواج کند؛ اما این برنامه ازدواج لغو شد و آن به‌جای آن، به‌عنوان ندیمهٔ ملکه کاترین آراگون در دربار هنری هشتم مشغول به کار شد. در اوایل سال ۱۵۲۳، آن به‌طور پنهانی با هنری پرسی، پسر پنجمین ارل نورث‌آمبرلند، نامزد شد، اما این نامزدی نیز با مخالفت پدر هنری پرسی و کاردینال تامس وولسی در ژانویهٔ ۱۵۲۴ به‌هم خورد.

در فوریه یا مارس ۱۵۲۶، هنری هشتم به دنبال آن بود. آن در برابر تلاش‌های هنری برای اغوا مقاومت کرد و برخلاف خواهرش ماری بولین، حاضر نشد معشوقهٔ پادشاه شود. هنری تمرکز خود را بر لغو ازدواج با کاترین گذاشت تا بتواند با آن ازدواج کند. پس از آن‌که وولسی نتوانست از پاپ کلمنت هفتم حکم فسخ ازدواج بگیرد، مشخص شد که کلیسای کاتولیک این ازدواج را لغو نخواهد کرد. در نتیجه، هنری و مشاورانش—از جمله تامس کرامول—شروع به تضعیف قدرت کلیسا در انگلستان کردند و صومعه‌ها را تعطیل نمودند. هنری و آن در ۲۵ ژانویهٔ ۱۵۳۳ به‌طور رسمی ازدواج کردند، پس از آن‌که پیش‌تر در ۱۴ نوامبر ۱۵۳۲ به‌طور مخفیانه مراسم ازدواج برگزار شده بود. در ۲۳ مه ۱۵۳۳، توماس کرنمر، اسقف اعظم تازه‌منصوب کانتربری، ازدواج هنری و کاترین را باطل اعلام کرد و پنج روز بعد، ازدواج هنری و آن را معتبر دانست. پاپ کلمنت، هنری و کرنمر را تکفیر کرد. این ازدواج و تکفیرها نخستین گسست میان کلیسای انگلستان و کلیسای کاتولیک را رقم زد و هنری کنترل کلیسای انگلستان را در دست گرفت. آن در ۱ ژوئن ۱۵۳۳ تاج‌گذاری کرد و در ۷ سپتامبر همان سال، دخترش الیزابت—که بعدها ملکهٔ انگلستان شد—را به دنیا آورد. هنری از تولد دختر ناامید شد، اما امیدوار بود فرزند پسر نیز در راه باشد و اظهار می‌کرد که الیزابت را دوست دارد. آن پس از آن سه بار دچار سقط جنین شد و تا مارس ۱۵۳۶، هنری به دنبال جین سیمور بود.

در آوریل ۱۵۳۶، هنری دستور تحقیق دربارهٔ آن را به‌اتهام خیانت صادر کرد. در ۲ مه، او بازداشت و به برج لندن منتقل شد و در برابر هیئت منصفه‌ای که شامل نامزد سابقش هنری پرسی و عمویش توماس هاوارد، سومین دوک نورفولک بود، محاکمه شد. آن در ۱۵ مه محکوم و چهار روز بعد گردن زده شد. تاریخ‌نگاران اتهامات وارده—از جمله زنا، رابطهٔ جنسی با برادرش جرج، و توطئه برای قتل پادشاه—را بی‌اساس می‌دانند.[۷][۸]

پس از آن‌که دخترش الیزابت در سال ۱۵۵۸ به سلطنت رسید، آن به‌عنوان شهیده و قهرمان اصلاحات مذهبی انگلستان مورد احترام قرار گرفت، به‌ویژه در آثار جورج وایِت.[۹] او الهام‌بخش آثار فرهنگی بسیاری بوده و همچنان جایگاه خود را در تخیل عمومی حفظ کرده است. آن بولین را «تأثیرگذارترین و مهم‌ترین ملکه همسر در تاریخ انگلستان» خوانده‌اند،[۱۰] زیرا ازدواج او با هنری زمینه‌ساز اعلام استقلال کلیسای انگلستان از واتیکان شد.

سخنرانی آن بولین بر روی سکوی اعدام

[ویرایش]
آن بولین در برج لندن نقاش، ادوارد سیبو[۱۱] (۱۷۹۹–۱۸۸۷).

مردم مسیحی خوب، من بدینجا آمده‌ام تا بمیرم، براساس قانون و به واسطه قانون قضاوت شدم تا بمیرم، و بنابراین گفتاری علیه آن ندارم. من بدینجا آمده‌ام تا هیچ مردی را محکوم نکنم، و چیزی در مورد آن نگویم. آنچه که به آن متهم شده‌ام و محکوم به مرگ. ولی دعا می‌کنم که خدا شاه را حفظ کند و عمرش را مستدام دارد تا بر شما سلطنت کند، زیرا شاهزاده محترم و حتی بسیار بخشنده‌ای چون او هرگز نبوده. او در حق من بسیار خوبی کرد، یک آقای محترم و فوق‌العاده. اگر در پرونده من هر فردی مداخله داشت و درگیر بود، از ایشان می‌خواهم بهترین قضاوت را اعمال کند. و اکنون که دنیا و تمام شما را ترک می‌کنم، از صمیم قلب خواستارم که برایم دعا کنید. خداوندا به من رحم کن، روحم را به خدا می‌سپارم.[۱۲]

یادداشت‌ها

[ویرایش]
  1. ↑ Anne Boleyn's marriage to Henry VIII was annulled on 17 May 1536, two days before her execution.[۶]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "Doubts raised over Anne Boleyn portraits". Hever Castle. 24 February 2015. Retrieved 19 June 2021.
  2. ↑ Spender, Anna. "The many faces of Anne Boleyn" (PDF). Hever Castle. Archived (PDF) from the original on 9 October 2022. Retrieved 19 June 2021.
  3. ↑ "The Offspring of Thomas and Elizabeth Boleyn". The Tudor Society. 25 March 2015. Retrieved 22 October 2021.
  4. ↑ "Letters and papers, foreign and domestic, of the reign of Henry VIII". Internet Archive. 13 December 1862. Retrieved 21 October 2021.
  5. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Ives, p.3 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. ↑ (Weir 1991)
  7. ↑ Gairdner, James, ed. (1887). Letters and Papers, Foreign and Domestic, Henry VIII, Volume 10, January–June 1536. Her Majesty's Stationery Office. pp. 349–371.
  8. ↑ Wriothesley, Charles (1875). A Chronicle of England During the Reigns of the Tudors, From A.D. 1485 to 1559. Vol. 1. Camden Society. pp. 189–226.
  9. ↑ (Ives 2004، صص. 48–50).
  10. ↑ (Ives 2004، ص. xv).
  11. ↑ Édouard Cibot
  12. ↑ Hibbert, p.59
شش همسر هنری هشتم
(سال‌های ازدواج)
کاترین آراگون
(۱۵۰۹–۱۵۳۳)
آن بولین
(۱۵۳۳–۱۵۳۶)
جین سیمور
(۱۵۳۶–۱۵۳۷)
آن کلیو
(۱۵۴۰)
کاترین هاوارد
(۱۵۴۰–۱۵۴۲)
کاترین پار
(۱۵۴۳–۱۵۴۷)
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=آن_بولین&oldid=43170415»