روحانی‌ستیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ضدروحانی‌گری)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روحانی‌ستیزی، آخوندستیزی یا در حقیقت روحانی زدایی، جنبشی تاریخی بر ضدّ قشر روحانیون است. علت این مخالفت، قدرت واقعی یا مفروض قشر روحانی و تأثیر آن‌ها بر همهٔ جنبه‌های زندگی عمومی و سیاسی، دخالت آن‌ها در زندگی روزمره شهروندان و نیز، داشتن امتیازات ویژهٔ دینی است.[۱]

همۀ هواداران اندیشهٔ روحانی زدایی، لزوماً بی‌دین یا دین‌ستیز نیستند، برخی از آن‌ها مذهبی‌اند و دلایل مخالفت آن‌ها با روحانیون، مسائل بنیادی فکری و اجتماعی و یا اختلافات در تفسیرهای مذهبی است. برای نمونه جنبش پرتستان در مسیحیت.[۲]

روحانی زدایی به شکل‌های گوناگون در تاریخ مسیحیت وجود داشته‌است. برخی از فیلسوفان عصر روشنگری از جمله مارتین لوتر به کلیسای کاتولیک، رهبران مذهبی و روحانیون که فاسد بودند تاخته‌اند.[۲]

ایران[ویرایش]

تا اواخر دهه ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۰ اندیشه روحانی زدایی یا آخوندستیزی به مقدار قابل توجهی در جمهوری اسلامی ایران گزارش شده‌ است. معترضان برآنند که روحانیون با سواستفاده از اموال مردم و چپاوول کشور شاهانه زندگی می‌کنند، درحالی که ملت بویژه قشرهای زحمتکش جامعه در فقر و بینوایی زندگی می‌کنند. نیز ادعاهایی مبنی بر اینکه روحانیون در قدرت پول‌های خود را در بانک‌های سوئیس ذخیره کردند فراگیر است.[۳]


ایران با این که حکومتی مذهبی دارد و با نمادهای مذهبی آغشته‌است، به‌طور فزاینده‌ای کشوری ضدروحانی است. به شکلی شبیه برخی کشورهای کاتولیک است که دین بدون نمایش عمومی مفروض تلقی شده، و احساسات متناقضی نسبت به روحانیت وجود دارد. ایرانی‌ها روحانیان خود را مسخره می‌کنند و برای‌شان جوک می‌سازند...[۴]


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Anticlericalism». Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, Inc. ۲۰۱۳. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anti-clericalism». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Anti-clericalism» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. Molavi, Afshin, The Soul of Iran, Norton, (2005), p.163
  4. Economist 16, January 2003