از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
محمد پنجم(ترکی عثمانی: محمد خامس) یا محمد رشاد پسر عبدالمجید و برادر عبدالحمید دوم بود که در بیست و هفتم آوریل ۱۹۰۹ میلادی، به عنوان سی و هفتمین سلطان و خلیفه امپراتوری عثمانی تاجگذاری کرد. او که سی سال در انزوا زیسته بود، به امور کشورداری آگاه نبود. او در اکتبر ۱۹۱۷ میلادی،متحدش در جنگ جهانی اول ویلهلم دوم را در استانبول پذیرفت. محمد پنجم در سوم ژوئن ۱۹۱۸ در ۷۳ سالگی مُرد. او بیشتر عمرش را در کاخ دلمهباغچه و کاخ ییلدیز گذراند. مقبره او در منطقه ایوب انصاری در استانبول واقع است. از او دو پسر به نامهای محمد ضیاءالدین (۱۸۷۳-۱۹۳۸) و عمر حلمی (۱۸۸۸-۱۹۳۵) باقی ماند.
- شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضانزاده. چاپ اول، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰.
