عبدالمجید دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عبدالمجید ثانی
خلیفه ترکیه
Portrait of Abdülmecid II in Topkapı Saray Museum.jpg
دوران ۱۸ نوامبر ۱۹۲۲ تا ۳ مارس ۱۹۲۴ (به عنوان خلیفه سلطنت نمود)
نام کامل عبدالمجید عثمان اوغلو
لقب(ها) عبدالمجید ثانی
زادروز ۲۹ مهٔ ۱۸۶۸(۱۸۶۸-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-۲۹)
زادگاه استانبول، ترکیه
مرگ ۲۳ اوت ۱۹۴۴ (۷۶ سال)
محل مرگ پاریس، فرانسه
آرامگاه قبرستان بقیع
پیش از انحلال خلافت
پس از محمد ششم
دودمان خاندان عثمان
پدر عبدالعزیز
مادر حیراندل خاتون
فرزندان در شهوار سلطان (دختر)
دین اسلام، حنفی

عبدالمجید عثمان اوغلو (به ترکی عثمانی: عبدالمجید ثانی) (زاده ۲۹ می ۱۸۶۸ استانبول - درگذشته ۲۳ آگوست ۱۹۴۴ پاریس)، ملقب به عبدالمجید دوم آخرین خیلفه مسلمین از خاندان عثمانی می‌باشد.

زندگی[ویرایش]

Portrait Caliph Abdulmecid II.jpg

عبدالمجید فرزند سلطان عبدالعزیز، ۲۹ می ۱۸۶۸ برابر با ۱۲۸۳ (قمری) در استانبول بدنیا آمد. در سال ۱۸۷۶ پس از کناره گیری پدرش از حکومت او تا سال ۱۹۰۸ در قصر ایجادیه به زندگی خود ادامه داد. او علاقه خاصی به هنر نقاشی، موسیقی و.... داشت و نمایشگاههای زیادی برپا می‌نمود و در سال ۱۹۰۹ انجمن هنرمندان نقاش عثمانی را تاسیس و چندبار بصورت افتخاری به ریاست انجمن انتخاب گردید. او بسیاری از هنرجویان علاقه‌مند را برای تحصیل رشته موسیقی و نقاشی به فرانسه اعزام کرد. او در سال ۱۹۱۸ به عنوان وراث تاج و تخت سلطان محمد ششم انتخاب گردید. طی این مدت پسرش شاهزاده عمرفاروق با دختر کوچک سلطان محمد ششم، صبیحه سلطان ازدواج نمود.

عبدالمجید دوم به زبانهای فارسی، عربی و فرانسوی تسلط کامل و به ۶ زبان خارجی دیگر آشنایی داشت. او به کمک دخترش درشهوار خاطرات زندگی خود را در ۱۲ جلد جمع آوری نماید.

در ۱ نوامبر ۱۹۲۲ پس ازسقوط امپراطوری عثمانی از ولیعهدی خلع گردید. در ۱۸ نوامبر سلطان محمد ششم توسط مجلس ملی از ترکیه اخراج و عبدالمجید دوم با رای اکثریت به خلافت مسلمین انتخاب شد.

تبعید و وفات[ویرایش]

Imperial Standard of the Caliph of the Faithful (1922–1924).svg

در ۳ مارس ۱۹۲۴ طی تصمیم مجلس عنوان خلیفه از وی سلب و کلیه خاندان سلطنتی از کشور اخراج گردید. وی همان شب توسط رئیس پلیس استانبول با اتومبیل از قصر دولما باغچه به چالتاجا منتقل و با اولین قطار به مقصد سوئیس از کشور اخراج گردید. وی بدلیل داشتن بیش از یک همسر مدتی را در سوئیس بازداشت بسر برد و پس از مدت کوتاهی به فرانسه نقل مکان نمود.

او پس سالها تبعید در فرانسه هنوز به سنت‌های و آئین نیاکان خود پایند بود و در نمازجمعه‌ها شرکت می‌نمود و خطبه عقد افراد خاندان و شاهزادگاه را خود جاری می‌نمود.

عبدالمجید در ۲۳ آگوست ۱۹۴۴ برابر با ۱۳۶۳ (قمری) بر اثر بیماری قلبی در تبعید در پاریس چشم از جهان فرو بست. رئیس جمهور وقت ترکیه عصمت اینونو اجازه دفن آخرین بازمانده عثمانی را که دختر عبدالمجید درخواست داده بود را نپذیرفت و مراسم تشیع جنازه او در مسجد جامع پاریس بر‌گزار گردید. پس ده سال انتظار برای دفن در سرزمین پدری عدم موافقت دولت ترکیه به ناچار جسد وی به مدینه در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.

عبدالمجید دوم فردی هنرمند و نقاشی حرفه‌ای و کسی بود که انجمن نقاشان عثمانی را تاسیس و رئیس و حامی آن بود. آثار او برای اولین بار در ۱۹۸۶ در یکی از گالری‌های فاخر استانبول به نمایش عموم گذاشته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]