بایزید یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

الگو:جعبه اطلاعات حاکم۱

سلطان بایزید (ملقب به " صاعقه")، نقاشی مینیاتور، در موزهٔ شهر استانبول

سلطان بایزید نخست (۱۳۵۴-۱۴۰۳)، مشهور به ایلدریم (آذرخش) بایزید سلطان امپراطوری عثمانی از سال ۷۹۱ تا ۸۰۵ ه. ق بود. او بزرگ‌ترین پسر سلطان مراد یکم و گل چیچک خاتون بود که در ۷۵۵ در شهر ادرنه زاده شد و جوانی را در بورسا سپری کرد.

ایلدریم بایزید از سوی پدرش به‌عنوان حاکم (والی) شهر کوتاهیه تعیین شده‌بود و بعد از تاج‌گذاری، یونان و بلغارستان را به قلمرو امپراطوری عثمانی اضافه کرد. وی در نبرد آنکارا در سال ۱۴۰۲ توسط تیمور گورکانی زندانی شد و پس از او امپراتوری عثمانی دارای یک دوره فترت شد که در آن ۴ پسر او با یکدیگر به ستیز پرداختند.

نبرد نیکوپولیس
بایزید اسیر تیمور - نقاشی از استانیسلاو چلبوسکی, ۱۸۷۸