نبرد گرانیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۰°۱۳′۴۱″ شمالی ۲۷°۱۴′۳۲″ شرقی / ۴۰.۲۲۸۰۶° شمالی ۲۷.۲۴۲۲۲° شرقی / 40.22806; 27.24222

در سال ۳۳۴ پیش از میلاد در نبرد گرانیک ارتش هخامنشیان از اسکندر در نزدیکی شهر تروآ شکست می‌خورد.[۱]

نخستین نبرد ارتش اسکندر و ارتش ایران در بهار (۳۳۴ پ. م) در حوالی آسیای صغیر نبرد گرانیک یا گرانیکوس نامیده می‌شود.

اسکندر در بهار (۳۳۴ پ. م) از تنگه داردانل گذشته وارد آسیای صغیر شد. نخستین نبرد وی در کنار رود گرانیک روی داد که به دریای مر مره می‌ریزد. شمار سپاهیان ایران از هشت هزار سواره نظام ایرانی و هشت هزار پیاده اجیر یونانی تشکیل می‌شد. جنگ گرانیکوس بسبب کشته شدن بسیا ری از سرداران بزرگ ایران به سود اسکندر پایان پذیرفت. اسکندر سپس شهر سارد پایتخت لیدیه را نیز گرفت و بر بخش بزرگی از آسیای صغیر دست یافت.

در این زمان مِمنُن سردار یونانی داریوش سوم که مردی دلیر و کاردان بود کوشید تا از راه دریا بر مقدونیه حمله برد و یونانیان را بر ضد اسکندر بشوراند و بدینوسیله او را از آسیا به اروپا بازگرداند. وی با این نیت سیصد کشتی برداشته به تسخیر جزایر پرداخت مردم آتن و اسپارت نیز با نظر و قصد وی موافق و همراه بودند؛ ولی بخت با اسکندر یار بود زیرا که این سردار با کفایت ناگهان درگذشت و اسکندر با خاطری آسوده راه ایران را در پیش گرفت. هنگامی که داریوش سوم از شکست نبرد گرانیک و پیشروی اسکندر آگاهی یافت سپاهی که شمار نفرات آنرا بین ۳۲۲ تا ۶۰۰ هزار نوشته‌اند گرد آورد و عازم جلو گیری از پیش‌روی دشمن شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]