اورخان یکم
| اورخان غازی | |
|---|---|
 |
|
| دوران | ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۹ میلادی |
| نام کامل | اورخان غازی خان، |
| لقب(ها) | اورخان اوّل، اورخان بیگ |
| زادگاه | سئوت،Söğüt آناتولی |
| آرامگاه | بورسا |
| پیش از | مراد یکم |
| پس از | عثمان یکم |
| همسران | آزپورجا خاتون نیلوفر خاتون |
| دودمان | عثمانی |
| پدر | عثمان یکم |
| فرزندان | سلیمان غازی، مراد خداوندگار |
| دین | اسلام |
| امضا |  |
اورخان یکم معروف به اورخان غازی یا اورخان بی پسر عثمان اول و دومین حاکم امپراتوری عثمانی بود که در سالهای ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۹ میلادی حکومت داشت. اورخان با ضرب سکه و خواندن خطبههای نماز جمعه به نام خود، خلافت خود را اعلام نمود.اورخان پس از رسیدن به سلطنت، به سوی دریای مرمره حرکت کرد و در سال ۱۳۲۸ میلادی با امپراتور آندرونیکوس سوم وارد جنگ شد، در این جنگ سپاه امپراتور بیزانس در پلکانون شکست خورد.اورخان سپس بخش عمده شبهجزیره نباره و سواحل خلیج نیکومدیا را تا یالووا در جنوب که شهرهای گبزه و اسکیشهر را شامل میشدند؛ تسخیر کرد و خود نیقیه را در سال ۱۳۳۱ میلادی، محاصره و اشغال نمود.
اورخان سرزمینهای باقیمانده بیزانس در شمال غرب آناتولی را به تصرف خود درآورد که مهمترین آنها تصرف ایزمیت در سال ۱۳۳۷ میلادی و تصرف سکوتاری در سال ۱۳۳۸ بود.اورخان همچنین با تسلط بر قلمرو عمرخان در حوالی گوینوق، در دریای مرمره، و همچنین بر تمامی امیرنشین قراسی در غرب، موقعیت خود را تحکیم کرد.
اورخان نخستین سلطان عثمانی بود که از طغرا استفاده کرد.
[ویرایش] منبع
- شاو استانفورد. تاریخ امپراتوری عثمانی. ترجمهٔ محمود رمضانزاده. چاپ اول. مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۰.
|
|||||||||||||||||
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اورخان یکم موجود است. |
