قمرالملوک وزیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قمرالملوک وزیری
Qamar-ol-Moluk Vaziri.jpg
قمرالملوک وزیری
اطلاعات پس‌زمینه
نام مستعار قمر
هزاردستان آواز ایران[۱]
تولد ۱۲۸۴
تاکستان، قزوین، ایران Flag of Persia (1910-1925).svg
خاستگاه ایرانی
مرگ ۱۴ مرداد، ۱۳۳۸
شمیران، ایران (۵۴ سال) Iran flag with emblem 1964-1979.png
مدفن: گورستان ظهیرالدوله، دربند
سبک‌ها موسیقی سنتی ایرانی
سال‌های فعالیت حدود ۳۰ سال
ناشرین کمپانی «هیز ماسترز ویس»
کمپانی «پولیفون» رادیو
این یکی از معروفترین عکس‌های بانو قمرالملوک وزیری در جوانی است که نیمتاج طلا بر سر دارد.

قمرالملوک وزیری‌زاده (۱۲۸۴ قزوین - ۱۴ مرداد ۱۳۳۸ تهران) خواننده آوازهای سنتی ایران بود.

وی نخستین زن خواننده ایرانی بود که صدایش ضبط شد و نخستین زنی بود که در ایران بدون حجاب بروی صحنه رفت. مهم ترین عامل موفقیت شتابنده او، نیاز زمانه به نو شدن و دگرگونی بود. وی در نوع‌دوستی و بخشش افراط داشت بطوریکه اواخر عمر خود را به تنگدستی گذراند.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

قمرالملوک وزیری که نام شناسنامه‌ای‌اش پیش‌تر «قمرخانم سید حسین‌خان» بود، نخستین زن در دوران تاریخ معاصر ایران بود که به صورت بی‌حجاب، به خوانندگی در حضور مردان پرداخت. از وی به عنوان پرآوازه‌ترین خواننده زن آوازهای سنتی ایران یاد می‌شود.[۳][۱] قمرالملوک در تاکستان به دنیا آمد. برخی به اشتباه گفته‌اند که او در قزوین به دنیا آمده‌است اما به گفته دختر معنوی او، زبیده جهانگیری، قزوین در آن زمان ملکِ آقای "بحرینی "بوده و بانو "قمر" برای فرار از ازدواج به آنجا پناه برده‌است. هنگام تولد پدر نداشت و در ۱۸ ماهگی مادرش هم مرد و از این زمان تحت سرپرستی مادربزرگش که روضه‌خوان زنانه حرم ناصرالدین شاه بود قرار گرفت. او در جایی گفته‌است: «من مدیون تربیت اولیهٔ خودم هستم. چرا که همان پامنبری کردن‌ها به من جرأت خوانندگی داد.»

در جوانی پس از آشنائی با مرتضی نی‌داود با ردیف موسیقی ملی آشنا شد و راهش را برای کسب تجربیات از استادان دیگر هموار ساخت. کار پیشرفت قمر در مدتی کوتاه به آنجا رسید که کمپانی «هیز ماسترز ویس» به خاطر ضبط صدای او دستگاه صفحه پر کنی به تهران آورد. بعد از آن کمپانی «پولیفون» هم آمد. به گفته ساسان سپنتا و امیر جاهد ۲۰۰ صفحه از قمر ضبط شده‌است.

قمر نخستین کنسرت خود را در سال ۱۳۰۳ در گراند هتل برگزار کرد. روز بعد نظمیه از او تعهد گرفت که بی حجاب کنسرت ندهد زیرا در آن زمان، زنان بی چادر را در خیابان‌ها دستگیر می کردند و به کلانتری‌ها و بازداشتگاه‌ها می بردند. اما این اتفاق باعث ریختن ترس زنان از خوانندگی و ورود خوانندگان دیگری چون ملوک ضرابی و روح‌انگیز شد.[۱] قمر عواید کنسرت را به امور خیریه اختصاص داد. قمر در سفر خراسان در مشهد کنسرت داد و عواید آن را صرف آرامگاه فردوسی نمود. در همدان در سال ۱۳۱۰ کنسرت داد و ترانه‌هایی از عارف خواند. وقتی نیرالدوله والی خراسان چند گلدان نقره به او هدیه کرد آن را به عارف پیشکش نمود. با این که عارف مورد غضب والی و دستگاه رضاشاه بود. در سال ۱۳۰۸ به نفع شیر و خورشید سرخ کنسرت داد و عواید آن به بچه‌های یتیم اختصاص داده شد. گشایش رادیو ایران در سال ۱۳۱۹ صدای قمر را به عموم مردم رساند.

قمرالملوک وزیری در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۳۸ در شمیران، بر اثر سکته مغزی درگذشت.[۴] وی در گورستان ظهیرالدوله بین امامزاده قاسم و تجریش شمیران به خاک سپرده شده‌است.

روابط با سیاست مداران[ویرایش]

او به خاطر داشتن صورتی زیبا با دولتمردان رابطه‌ای محکم داشت و اگر چه اهل سیاست نبود اما مراوداتش با دولتمردان از او هنرمندی آگاه به مسائل سیاسی پدید آورده بود. شهرت قمر به جایی رسیده بود که او در مورد شرکت در میهمانی‌ها و جشن و سرورها خود تصمیم می گرفت و غالبا دعوت خانواده های تهی دست را بر پذیرش دعوت بزرگان ترجیح می داد و بارها جواهرات اهدایی بزرگان را پس می فرستاد و یا میان نیازمندان تقسیم می کرد.

او در جریان برپایی جمهوری، صدای رسای خود را در اجرای مارش جمهوری عارف رها کرد و مورد تحسین روشنفکران قرار گرفت. مرغ سحر سروده ملک الشعرای بهار در صدر این ترانه هاست. ولی به محض آن که کشتنیان را سیاستی دگر آمد، رفتارشان با جمهوری خواهان عوض شد و عده زیادی گرفتار تعقیب و زندان شدند. شهرت قمر که آن هم آسان به دست نیامده بود او را از مکافات مصون نگاه داشت ولی صفحات مارش جمهوری از بازار فروش بیرون ریخته شد و تا مدت‌ها هر جا صفحه مارش پیدا می شد کلی برای صاحبش دردسر می آفرید.[۵]

روابط با هنرمندان[ویرایش]

با وجود رقابت با ملوک ضرابی و روح‌انگیز، دوستی صمیمانه‌ای بین آنها وجود داشت. ملوک ضرابی درباره وی گفته است: "قمر زیاد من و امثال من را جدی نمی گرفت. خود را بالاتر از ما می شمرد. البته بالاتر هم بود. میان ما بیشتر رفاقت بود تا رقابت".

همچنین بنان در وصف این بانو گفته: "قمرالملوک ام کلثوم ایران است."

آوازه بلند قمر در جرگه روشنفکران و قلم به دستان زمانه نیز پیچید. شعرها برایش سرودند و مقالات تحسین آمیز بر کنسرت های او نوشتند. او نیز شعر شاعران نام یافته را در کنسرت های خود به کار می گرفت و برخی از اجراهای خود را به آنان تقدیم می کرد. عارف قزوینی، ایرج‌میرزا و تیمورتاش وزیر دربار، شیفته او شده بودند.[۶]

نوشته روی سنگ قبر[ویرایش]

Ghamar.JPG
تنها نه قمر بود هنرمند به عالم روح ملکی بود که در جسم بشر رفت
آتشی درسینه دارم جاودانی عمر من مرگیست نامش زندگانی
رحمتی کن کز غمت جان می‌سپارم بیش از این من طاقت هجران ندارم

بیت اول (تنها نه قمر بود) از استاد عبدالله طالع همدانی است.

در وصف قمر[ویرایش]

محمدحسین شهریار غزل زیبایی را در مدح این زن خوش صدا سروده‌است.

از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاست

آری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست

آری قمر آن قمری خوشخوان طبیعت

آن نغمه سرا بلبل باغ هنر این جاست

ای عاشق روی قمر‌ای ایرج ناکام

برخیز که باز آن بت بیدادگر این جاست

ای کاش سحر ناید و خورشید نزاید

کامشب قمر این جا، قمر این جا، قمر این جاست[نیازمند منبع] غزل شهریار با مطلع «از کوری چشم فلک امشب قمراینجاست»سروده شده.

با وجود مخالفت دولت جمهوری اسلامی ایران با ذکر نام قمرالملوک وزیری، صدیق تعریف آلبوم ماه بانو را برای بزرگداشت او خواند و منتشر کرد.[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ قمر در محاق؛ یادی از قمرالملوک وزیری در سال‌مرگش بی‌بی‌سی فارسی، ۱۴ مرداد ۱۳۹۱
  2. «سالمرگ قمرالملوک وزیری و صداهای شنیده نشده». بی‌بی‌سی فارسی، سه شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۳. 
  3. پنجاهمین سالگرد در گذشت قمرالملوک وزیری بی بی سی فارسی، ۱۵ مرداد ۱۳۸۸
  4. پنجاهمین سالگرد در گذشت قمرالملوک وزیری, بی‌بی‌سی فارسی، ۱۵ مرداد ۱۳۸۸
  5. قمرالملوک وزیری؛ صدایی که تابوها را شکست بی بی سی فارسی، ۱۴ مرداد ۱۳۹۳
  6. قمرالملوک وزیری؛ صدایی که تابوها را شکست بی بی سی فارسی، ۱۴ مرداد ۱۳۹۳
  7. Sedigh Tarif.. ::.. صدیق تعریف

پیوند به بیرون[ویرایش]

شنیدن آثار[ویرایش]