سیما بینا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| سیما بینا | |
|---|---|
 سیما بینا در کنار یک زن چوپان خراسانی
|
|
| اطلاعات هنرمند | |
| نام اصلی | سیما بینا |
| تولد | ۱۳۲۳ بیرجند |
| اصل/ملیت | ایرانی |
| سبکها | آوازها و ترانههای محلی |
| فعالیت(ها) | آهنگساز و خواننده |
| وبگاه | وبگاه سیما بینا |
سیما بینا آهنگساز و خواننده آوازها و ترانههای محلی ایران به سال ۱۳۲۳ خورشیدی در بیرجند زاده شد و از کودکی در کنار احمد بینا پدری که استاد موسیقی سنتی و شاعر و آهنگ ساز ترانههای اولیه او بود رشد کرد[۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگینامه
در سن ۹ سالگی همکاری رسمی خود را با رادیو ایران (برنامه کودک) آغاز نمود. از همان دوران نزد استادان و نامداران موسیقی آموزش ردیفهای موسیقی سنتی و آوازی پرداخت و چندی به شاگردی استاد جواد معروفی و استاد نصرالله زرینپنجه، دو شخصیت بزرگ موسیقی ایران درآمد. دیری نگذشت که در برنامه موسیقی ویژهای به نام «گلهای صحرایی» به اجرای نغمههای محلی در رادیو ایران پرداخت. صدای او در این برنامه برای بیش از دو نسل از مردم خاطراتی فراموش نشدنی به جای گذاردهاست.
سیما بینا پس از دانشآموختگی در رشته نقاشی از دانشگاه تهران و رشته ادبیات، آموزش موسیقی سنتی خود را در خدمت یکی از قدیمیترین و آگاهترین موسیقی دانان آواز سنتی ایران استاد عبدالله دوامی کامل نمود. از آنپس علاوه بر اجرای مستمر موسیقی و آواز سنتی به جمعآوری، بررسی و بازسازی ترانهها و آوازهای محلی ایران پرداختهاست. بسیاری از آهنگها و نغمههای محلی را که در معرض خطر به فراموشی سپردهشدن بودند را حفظ و بازسازی کرد.
در طی سالها سفر به جای جای خراسان همچون گلهای صحرایی از دامنههای کوههای شمال و کویرهای جنوب خراسان گرد آوردهاست. او در جهت ارائه و حفظ این گنجینههای ملی با تکیه بر اندوختهها و اطلاعات موسیقیاش به باز سازی و تنظیم دوباره آنها پرداخت.
سیما بینا پس از اتمام تحصیل با عزیز میتویی ازدواج کرد و ۲ فرزند دختر و پسر به دنیا آورد، اما زندگی مشترکشان با خودکشی همسرش پایان یافت. پسرش آرش میتویی نیز به آواز (در سبک جاز) علاقمند شد. سیما بینا سالها بعد با حسن زارع ازدواج کرد و گاهی در کلن به سر میبرد و به تهیه آوازهای بومی ایرانی مشغول است[۱].
او نخستین زنی است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ کلاس تعلیم آواز دایر کرد. او همچنین نخستین زنی بود که در تالار وحدت کنسرت برگزار کرد[۱]. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا به امروز به جشنوارههای جهانی دعوت شده و موسیقی محلی و مردمی ایران رابه گوش جهانیان رساندهاست.
[ویرایش] دیسکوگرافی
- (Melodies of the Sahara (CD2191))
- (Songs from the Plains)
- زلفای تو ۱۹۹۶ (Zolfaay-e Tou - My Lover's Hair)
- (CD2409) (The Music of North Khorasan)
- (Music of South Khorasan)
- (Persian Folk Music)
- عشق گل (Eshgheh Gol)
- (Shola)
- شیرین (Shirin)
- درنا (Dorna) (CD2462)
- (Red Flowers)
- گل سرخ (Goleh Sorkh)
- (Nava'i (Kereshmeh/Quartertone QTCD-1002))
[ویرایش] برخی از آثار
برخی از آثار محبوب و پرفروش او عبارتند از:[۱]
- ای بت چین ای صنم
- بنشین به کنارم
- بیا تا قدر یکدیگر بدانیم
- شاه منم، زیبا منم
- این یار منه که میرود سربالا
- چون شب خواندی
- از خم زلفت دل شیدا شکست
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- [۱]
- [۲]
- [۳]
- فرخزاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱، ISBN 964-341-116-8، ص.۱۸.
[ویرایش] پیوند به بیرون
http://www.pendar.net/main1.asp?a_id=6501
http://www.atiban.com/article.aspx?id=1919
