پرویز یاحقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرویز یاحقی
Parviz yahaghi.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی پرویز صدیقی پارسی
تولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۵
تهران
ملیت ایران ایران
مرگ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵
تهران
سازها ویولن
سازهای برجسته
ویولن

پرویز صدیقی پارسی معروف به پرویز یاحقی (۱۳۱۵ در تهران - ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در تهران)، موسیقی‌دان و آهنگساز ایرانی و نوازندهٔ ویولن بود.

زندگی[ویرایش]

پرویز از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی می‌کرد و موسیقی را نزد او آموخت. او از کودکی با هنرمندان نامداری نظیر ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، و علی‌اکبر شهنازی آشنا شد و مدتی نزد ابوالحسن صبا موسیقی آموخت. او در ۹ سالگی در رادیو نوازندگی کرد. نخستین آهنگ او برای غلامحسین بنان در برنامه گلهای رنگارنگ بود به نام «ای امید دل من کجائی»، که هم اکنون نوار آن موجود است. در سال ۱۳۴۲ دختر نوجوانی را به جامعه موسیقی معرفی نمود که مهستی نام گرفت.[۱] او در ضمن چند سال زندگی مشترک با حمیرا برای وی آهنگ‌هایی نیز ساخت.[۲] از او تکنوازی‌های بسیاری در برنامه‌های گل‌ها باقی مانده که نوار آن موجود است.[۳] سبک نوازندگی او بر بسیاری از نوازندگان ویلن تأثیر گذاشت که از آن جمله می‌توان به سیاوش زندگانی، مجتبی میرزاده و بیژن مرتضوی اشاره کرد. باید او را از بی نظیر ترین نوازنده‌های ویولون تاریخ ایران دانست.

یاحقی در طول سالهای فعالیت هنری خود هیچگاه در راه آموزش هنرجویان موسیقی گام ننهاد و معتقد بود آموزش کار وی نیست؛ اما بودند عاشقان و شیفتگان صدای ساز وی که با صبر و حوصله و پشتکار سالها در پی یادگیری رازهای نوازندگی این ساز رام نشدنی در خدمت استاد بوده، تا شاید ذره‌ای از دریای مهارت وی را بچشند؛ نوازندگانی همچون دکتر جهانشاه برومند و شهرام خسروی، که اینک در غیاب استاد خویش نه همانند او ولی بسیار نزدیک به سبک او می‌نوازند تاشاید یاد وی را اینگونه زنده نگاه دارند.

آهنگسازی پرویز یاحقی[ویرایش]

پرویز یاحقی را می‌توان به جرأت آهنگسازی توانمند دانست علی رغم این که او بیشتر حرفهٔ نوازندگی را دوست داشت، آهنگسازی کامل بود. علت شهرت وی، جدا از سبک خاص نوازندگی، سبک آهنگسازی وی بود به طوری که اکثر آهنگ‌های ایشان جاودانه شدند. معروف ترین ترانه ساخته شده ایشان «به رهی دیدم برگ خزان» (گام اصفهان با صدای مرضیه) می‌باشد.

وی تعدادی از ترانه‌ها و کارهای ارکستر گلهای رنگارنگ را آهنگسازی نموده و در ارکستر گلها تکنوازی‌های بسیار زیبایی را انجام داده است.

ازدواج با حمیرا[ویرایش]

وی در ۳۵ سالگی با پروانه امیرافشاری «حمیرا»، که خواننده‌ای تمام عیار است، ازدواج کرد. ۸ سال بعد حمیرا به دلیل نامشخصی که تاکنون بیان نکرده است، از او طلاق گرفت. پرویز یاحقی برای همسرش تعداد زیادی آهنگ ساخت که اکثر انها در لیست آهنگ‌های جاودانه حمیرا قرار گرفتند؛ همانند ترانه «پنجره‌ای به باغ گل» و ترانه «می عاشقانه» و ... . بعد از طلاق ارتباط هنری حمیرا با پرویز یاحقی به طور کامل قطع می‌شود.[۴]

فهرست اسامی هنرمندانی که با پرویز یاحقی بیشترین همکاری را داشته‌اند[ویرایش]

فضل الله توکل: نوازنده سنتور و آهنگ ساز. در بسیاری از آلبوم‌های وترانه‌های پرویز یاحقی همکاری داشته است.

جلیل شهناز: نوازنده تار. با پرویز یاحقی در اکثر آلبوم‌هایش همکاری داشته است.

فرهنگ شریف: نوازنده تار. با پرویز یاحقی در اکثر آلبوم‌هایش همکاری داشته است.

بیژن ترقی: شاعر اغلب ترانه‌های ساخته شدهٔ پرویز یاحقی و دوست قدیمی وی

سیمین اقارضی: نوازنده چیره‌دست قانون، در اکثر هم نوازی‌ها با پرویز یاحقی همکاری داشته است.

جواد معروفی: نوازنده پیانو و تنظیم کنندهٔ اغلب آهنگ‌های پرویز یاحقی

حمیرا: آهنگ سازی برخی از ترانه‌های وی و همسر سابق پرویز یاحقی

دلکش: آهنگ سازی برخی از ترانه‌های وی

مرضیه: آهنگ سازی برخی از ترانه‌های وی

مرگ[ویرایش]

یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او زد. او در سن ۷۰ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. او را در بهشت زهرا قطعه هنرمندان به خاک سپردند.

پانویس[ویرایش]

  1. وبگاه ایران ترانه
  2. آرشیو صوتی وبگاه رادیو گلها
  3. آرشیوصوتی رادیو گلها
  4. حمیرا ازدواج با یاحقی

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]