ترانهسرا
به کسی که شعر[۱] و موسیقی ترانهای را باهم میسراید (مینویسد) ترانهسَرا، ترانهنویس، یا ترانهپرداز میگویند.
ترانهسراها معمولاً شعرشان را با قابلیت همراه شدن با ملودی میسرایند. ترانهسرا با شاعر تفاوت ندارد اما بیشتر شعرهایی برای اجرا همراه با موسیقی میسراید. شعر ترانه یا «شعر محاوره» امروزه به عنوان یک قالب شعری در کنار قالبهایی مثل غزل و رباعی و... حیات رو به رشدی دارد.
تفاوت اصلی شعر محاوره (ترانه) با قالبهای کلاسیک در «زبان» و «شیوه برقراری ارتباط با مخاطب» است. در شعر کلاسیک صورت مکتوب شعر بیشتر مد نظر بود و شعر یک نوشتار مکتوب بود که مطالعه میشد. در ترانه اما صورت شنیداری شعر بیشتر مد نظر است. این به معنی شنیداری نبودن شعر کلاسیک یا نوشتاری نبودن ترانه نیست بلکه برجستگی هر قالب شعر را بیان میکند.
ترانه یکی از قدیمی ترین قالبهای شعر است و برخی آن را قدیمی ترین قالب شعر بشر مینامند. ترانه در گذشته با نام «قول» شناخته میشده که قالبی نزدیک به غزل بوده. قول و غزل خویشاوندان قدیمی شعر پارسی هستند.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ Lyrics
[ویرایش] منابع
| این یک نوشتار خُرد پیرامون موسیقی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |