عباس مهرپویا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای عباس مهرپویا، مترجم ایرانی، مقالهٔ عباس مهرپویا (مترجم) را ببینید.
عباس مهرپویا
Abbas Mehrpouya
Abbas Mehrpouya
اطلاعات هنرمند
زادروز ۱۳۰۶ تهران
اهل کشور ایرانی
درگذشت ۲۱ خرداد ۱۳۷۱
سبک‌ها پاپ، تلفیقی
کار(ها) خواننده ، نوازنده
ساز(ها) سیتار، گیتار ، عود
وب‌گاه فیسبوک عباس مهرپویا

عباس مهرپویا (۱۳۰۶ تهران - ۲۱ خرداد ۱۳۷۱ تهران) خواننده و نوازنده ایرانی بود.[۱]

زندگینامه[ویرایش]

عباس مهرپویا زندگی هنری خود را با تئاتر آغازکرد و در نمایش‌های معروف دهه‌ی ۲۰ و ۳۰ مانند فردوسی تفکری و جامعه باربد بازی می‌کرد.

او نوازندگی عود را زیر نظر استادی عرب‌تبار آغاز و شور و شوقش به موسیقی را آشکار کرد. از آن رو که وی هنگام اجرای چند نمایش ساز می‌نواخت، توسط تعدادی از دوستانش در جامعه‌ی باربد به سینمای آن روز دعوت شد. او پس از فیلم دزد عشق توسط حسین مدنی از نخستین فیلم‌سازان تاریخ سینمای ایران دعوت شد تا برای اولین فیلم سینمایی‌اش به نام جدال شیطان موسیقی بسازد و خود اجراکند. سپس گیتار را زیر نظر استاد اسپانیایی خود اروین موره فراگرفت. نخستین کار جدی‌اش در این زمینه اجرای قطعه‌ای به نام کلبه سرخ‌پوستان با گیتار الکترونیکی در انجمن هنری تهران به سال ۱۳۳۶ بود. او با نخستین قطعه‌ی خود به نام مرگ قو با استقبال فراوانی روبرو شد، قطعه‌ای که باب تازه‌ای را در موسیقی پاپ ایران بازکرد. مهرپویا مدتی با اروین موره نیز همکاری می‌کرد. کار او در این زمینه بیشتر کمک به موره در تنظیم آهنگ‌ها برای ارکستر بود.[نیازمند منبع] همچنین او اولین کسی بود که گیتار برقی را وارد ایران کرد و خود نیز به نواختن آن پرداخت.[نیازمند منبع] از سال ۱۳۴۲ سفرهایی را به منظور گردآوری اطلاعات جدید و جامع در زمینه‌های مختلف آغاز نمود.

آموختن سیتار را در هندوستان به سال ۱۳۴۷ میتوان به‌جرأت بزرگ‌ترین دستاورد این سفرها دانست. او این ساز را از محمود میرزا، با راهنمایی موسیقیدان هندی راوی شانکار آموخت. با بازگرداندن این ساز به ایران کوشید آن را که اساسا سازی ایرانی بوده و حدود ۴۰۰ سال پیش از او توسط امیر خسرو دهلوی به هندوستان برده (و کم‌کم از موسیقی ایرانی خارج) شده بود، بار دیگر وارد موسیقی ایران کند. مهرپویا در آغاز دهه‌ی ۵۰ دگرگونی‌هایی در کارهای خود به‌وجودآورد. او با شناسایی موسیقی و سازهای دیگر کشورهای جهان و آمیزش آن با موسیقی ایرانی بنیان گونه‌ای نو به نام کوکتل موسیقی را گذاشت. وی در همین دهه به کار آموزش موسیقی به سبک خود و تدریس سازهای ارگ و عود و سیتار و گیتار در ایران پرداخت.

وی با آوایی اندوهناک به همراهی نغمه‌های غمناک سازش، گویی درد هزاران‌سال تنهایی و بی‌کسی را روایت‌می‌کرد. مهرپویا با همکاری ترانه‌سرایانی همچون پرویز وکیلی، تورج نگهبان و داریوش روشن به اجرای ترانه‌هایی پرداخت. او علاقه‌ی خاصی به جهانگردی و مسافرت به آسیای‌دور و نقاط ناشناخته‌ی جهان و هنر جهانی داشت.[نیازمند منبع] او در ۲۱ خرداد ۱۳۷۱ در اثر ابتلا به سرطان درگذشت. وی در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. از او فرزندی به جای نمانده است.

پس از مرگ او نیز آلبوم «آسمان می گرید امشب» در آبان 1392 منتشر شد.

فعالیت‌های هنری(آلبوم‌ها و ترانه‌ها)[ویرایش]

خوب است

منابع[ویرایش]