اسماعیل ادیب خوانساری
۵
| اسماعیل ادیب خوانساری | |
|---|---|
![]() |
|
| اطلاعات هنرمند | |
| نام اصلی | اسماعیل خوانساری |
| زادروز | ۱۲۸۰ خورشیدی خوانسار، استان اصفهان |
| اهل کشور | ایرانی |
| درگذشت | ۶ فروردین ۱۳۶۱ تهران بهشت زهرا |
| کار(ها) | موسیقیدان-استاد اواز اصیل ایرانی |
اِسماعیل اَدیب خوانساری (۱۲۸۰ - ۱۳۶۱) نخستین خواننده مرد در رادیوی ملی ایران بود.[۱]
ادیب از سال ۱۳۰۳ تا سال ۱۳۰۹ گاه در اصفهان گاه در تهران به سر میبرد. در سال ۱۳۰۹ وارد خدمات دولتی شد و کار اداری خود را از ۱۶ مهر ماه ۱۳۰۹ در بلدیه که همان شهرداری تهران امروزیست آغاز کرد.[۲]
در سال ۱۳۱۹ وقتی برای نخستین بار در ایران رادیو ملی تاسیس شد، در حالی که سیونهمین سال زندگی را میگذراند به عنوان نخستین خواننده مرد را در رادیوی ملی ایران به رادیو دعوت شد. او در آن دوره با نوازندگانی چون ابوالحسن صبا، علی اکبر شهنازی، حسین یاحقی، مهدی خالدی، مرتضی محجوبی همکاری میکرد.[۱]
اسماعیل ادیب خوانساری فرزند یک روحانی به میرزا محمود خوانساری و شاگرد عندلیب گلپایگانی (تولایی) ، سید رحیم اصفهانی، حبیب شاطر حاجی ، نایب اسدالله (و غیرمستقیم: طاهرزاده ) بود.
آثار او در صفحات گرامافون ۷۸ دور( صفحات سنگی )، آثار رادیویی، آوازها و تصانیف همراه با ساز و ارکستر و تعداد بیشماری ضبطهای خصوصی و خانگی بهجا ماندهاست. از آوازهای محلی بختیاری (اجرا شده باارکستر انجمن موسیقی ملی ) شلیل و خون دل قابل ذکر است،ادیب خوانساری دربرنامه برگ سبز و گلهای جاویدان هم چندین اجرا داشتهاست. آثار ضبط شده ادیب خوانساری موجود در آرشیو رادیو، توسط مشیر همایون شهردار ، رییس وقت موسیقی رادیو به دلیل کدورت قدیمی با وی پاک شد و از بین رفت و به این ترتیب گنجینه مهمی از موسیقی اصیل ایرانی نابود شد. آثاری که از این استاد بزرگ باقی مانده ، ضبط های خصوصی و خانگی و ردیف آوازی وی است که در سالهای کهولت او ضبط شده و به جا مانده است.
جمله زیر نقلی است از ادیب خوانساری :
| « | روزگاری، زندگیام را به پای هنر قربانی کردم و حالا زندگیام دارد هنرم را قربانی میکند | » |
[ویرایش] منابع بیرونی
[ویرایش] پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مجلهٔ موسیقی ایرانیان، بازدید: اکتبر ۲۰۰۸.
- ↑ برنامهٔ آوای ایرانی شبکه چهار صدا و سیمای ایران.
