الکمئون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
الکمئون
شناسنامه
حیطه فلسفه غرب
دوره فلسفه دوران باستان
مکتب مکتب فیثاغوری
زادروز
زادگاه کروتون، یونان

الکمئون پزشک و فیلسوف پیشاسقراطی معاصر فیثاغورس بود. وی در اواخر قرن ششم پیش از میلاد در کروتون به دنیا آمد و در جوانی از شاگردان فیثاغورس گشت.

اندیشه‌ها[ویرایش]

الکمئون نخستین کسی است که مغز را به عنوان جایگاه اصلی فعالیت فکر و ذهن، شناخت؛ و آن را جایگاه حواس معرفی کرد.[۱] به نظر او حواس ما از طریق راههایی به مغز ختم می‌شود، و مجموع حواس با مغز در ارتباط است. اگر راه بسته شود یا مغز تکان بخورد، باعث آشفتگی و اختلال در حواس می‌شود. او همچنین معتقد بود که فقط انسان می‌اندیشد و حیوانات دیگر فقط احساس می‌کنند و نمی‌اندیشند.

ارسطو می‌نویسد که یا فیثاغوریان گمنام بحث اضداد را از او گرفته‌اند یا الکمئون از آنها متاثر بوده‌است. الکمئون معتقد بود که در بدن انسان همچون جهان اطراف، عناصر متضاد بسیاری وجود دارد. لذا او تندرستی را ترکیب هم اندازهٔ کیفیات مواد موجود در تن می‌دانست؛ و بیماری حاصل تنازع عناصر مختلف موجود در بدن و یا ناشی از نسبت نامتناسب آنهاست. اگر یکی از اضداد تر یا خشک، گرم یا سرد.... بر بدن انسان غالب شود، انسان بیمار می‌شود. در صورت فرمانروایی کامل یکی از اضداد، انسان می‌میرد.[۲]

اما او نفس انسان را به عکس جسمش، جاودانه و فناناپذیر می‌داند. نفس را دارای یک حرکت دائمی دایره وار-چون ماه و خورشید و ستارگان- می‌دانست.[۳][۴]

به باور الکمئون تن آدمی بدین جهت از میان می‌رود که نمی‌تواند آغاز را به پایان گره بزند؛ یعنی اینکه حرکت تن به صورت خط مستقیم بوده و لاجرم نمی‌شود پیری را به کودکی پیوند زد. اما روح که دایره وار حرکت می‌کند، می‌تواند پایان را به آغاز گره بزند؛ چراکه در محیط دایره نقطهٔ آغاز و پایان یکی است.

پانویس[ویرایش]

  1. تئودور گمپرتس. متفکران یونانی. ترجمهٔ محمد حسن لطفی. تهران. صفحه ۱۶۸. 
  2. ارسطو. متافیزیک. ترجمهٔ شرف الدین خراسانی. تهران. صفحه ۹۸۶. 
  3. ارسطو. دربارهٔ نفس. ترجمهٔ ع.داوودی. تهران. صفحه ۴۰۵. 
  4. شرف الدین خراسانی. نخستین فیلسوفان یونان. تهران. صفحه ۲۳۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Kudlien, Fridolf (۲۰۰۸) [۱۹۷۰-۸۰]. "Alcameon of Crotona". Dictionary of Scientific Biography. Encyclopedia.com.