هیپو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هیپو یا هیپون(به یونانی: Ἵππων) فیلسوف پیشاسقراطی بود. زادگاه وی به درستی مشخص نیست، به طوری که در منابع مختلف زادگاه او ریدجو کالابریا[۱]، متاپونتوم[۲]، ساموس[۳] و کروتون[۴] معرفی شده‌است. با این وصف عجیب نیست که برخی احتمال داده‌اند شاید بیش از یک فیلسوف با این نام وجود داشته‌است.

ارسطو در کتاب متافیزیکش از هیپو نام می‌برد؛ امّا اندیشهٔ او را چندان مهم نمی‌داند و او را در ردیف فیلسوفان بزرگ قرار نمی‌دهد.[۵] در برخی منابع قدیمی او به الحاد متّهم شده[۶][۷]، امّا دلیل این اتّهام امروزه مشخّص نیست.

هیپو آب و آتش را عناصر اوّلیه می‌دانسته، با این توضیح که خود آتش را نیز نشأت گرفته از آب می‌پنداشته‌است. او بر این عقیده بوده که مقداری خاص و معیّن از رطوبت در همهٔ اشیاء هست؛ به طوری که مثلآ بیماری نتیجهٔ برهم خوردن میزان رطوبت است.[۸][۹]

پانویس[ویرایش]

  1. Hippolytus, i.16
  2. Censorinus; Claudius Mamertinus
  3. Iamblichus
  4. Medical Writings, London Papyrus 137, col. xi. 22-42
  5. Aristotle, Metaphys. i.3.984a3
  6. Clement of Alexandria, Exhortation to the Greeks, iv. 55 (DK 38 B 2)
  7. PCG F 167 Kassel-Austin = DK 38 A 2
  8. Simplicius, in Physics, 23.21-24
  9. Douglas M. MacDowell, (1995), Aristophanes and Athens: An Introduction to the Plays, page 120. Oxford University Press.