فوتبال ساحلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فوتبال ساحلی
Plaj futbolu.jpg
مسابقه ملی
Highest governing body فیفا
نام مستعار فوتبال ساحلی
First played ۱۹۹۲ در برزیل
Characteristics
Contact بله
تیم‌های عضو ۵ در یک زمان
طبقه‌بندی ورزش تیمی، بازی توپی
تجهیزات فوتبال
برگزاری
بازی‌های المپیک خیر
کودکان برزیلی در حال بازی فوتبال در ساحل ایپانما، ریو دوژانیرو، ۲۲ فوریه ۲۰۰۶

فوتبال ساحلی یکی از انواع ورزش فوتبال است که در ساحل یا بر زمینی پوشیده از ماسه برگزار می‌شود. البته انجام بازی فوتبال در ساحل سابقه طولانی دارد اما برگزاری مسابقات رسمی و تدوین قوانینی برای این رشته ورزشی به سال ۱۹۹۲ و بنیان‌گذاری نهادی به نام فوتبال ساحلی جهانی[۱] در این سال بازمی‌گردد.

پیشینه[ویرایش]

مسابقه فوتبال ساحلی در شیکاگو، آمریکا، ۲۰۰۶

نخستین مسابقات آزمایشی با مقررات فوتبال ساحلی جهانی در میامی، فلوریدا، آمریکا برگزار شد و اولین رقابت‌های حرفه‌ای فوتبال ساحلی نیز در سال ۱۹۹۳ با حضور تیم‌هایی از ایالات متحده آمریکا، برزیل، آرژانتین و ایتالیا در لس آنجلس برگزار شد.

این ورزش به سرعت در برزیل و به‌ویژه ریو دوژانیرو محبوبیت یافت و حضور ستارگان فوتبال جهان همچون اریک کانتونا فرانسوی، خولیو سالیناس اسپانیائی و روماریو، زیکو و جونیور برزیلی سهم به‌سزایی در افزایش پوشش رسانه‌ای این ورزش داشته، به‌طوری‌که مسابقات فوتبال ساحلی در ۱۷۰ کشور دنیا پخش تلویزیونی شده و این رشته نوپا یکی از سریع‌ترین رقم‌های رشد را در میان ورزش‌های حرفه‌ای داراست.

مقررات[ویرایش]

مسابقات فوتبال ساحلی با ۵ بازیکن (یک دروازه‌بان) و توپ فوتبال در ۳ وقت ۱۲ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. تعداد تعویض‌ها نامحدود است و مساوی وجود ندارد. به این ترتیب در صورت مساوی در پایان مسابقه، ۱ وقت اضافه ۳ دقیقه‌ای برگزار می‌شود و پس از آن ضربات پنالتی تکلیف برنده را مشخص خواهد کرد.

در صورتی که یکی از تیم‌ها در وقت معمول بازی برنده شود، ۳ امتیاز، اگر در وقت اضافه برنده شود تنها ۲ امتیاز و اگر در پنالتی برنده شود ۱ امتیاز می‌گیرد.

برخلاف فوتبال که برنده در پایان ۵ پنالتی مشخص می‌شود، در فوتبال ساحلی هر تیمی که در پایان یک ضربه از حریف جلو بیفتد برنده است؛ که البته در مسابقاتی که در امارات در نوامبر ۲۰۱۳برگزار شد برنده پس از سه ضربه پنالتی مشخص می‌شد.

خطا[ویرایش]

هر خطا با یک ضربهٔ آزاد به سمت دروازه جریمه می‌شود که باید توسط بازیکنی که بر روی او خطا شده زده شود (مشابه بسکتبال)، به استثناء خطایِ هندِ رقیب که هر بازیکنی می‌تواند ضربه را بزند.

در صورت دریافت کارت قرمز بازیکن خطاکار به‌کلی از زمین اخراج شده و پس از دو دقیقه هم حق ورود به زمین را ندارد، اما بازیکن دیگری می‌تواند پس از دو دقیقه جایگزین او شود (مشابه کارت قرمز در فوتسال).

زمین[ویرایش]

پوشش کف زمین منحصراً از ماسه کنار ساحل است و بایستی خالی از ریگ، صدف و هر نخاله دیگری باشد. زمین شکل مستطیل دارد، طول آن بین ۳۵ تا ۳۷ متر و عرض آن ۲۶ تا ۲۸ متر است. خط محوطه جریمه نیز به فاصله ۹ متر از دروازه قرار دارد.[۲]

اندازه‌ها[ویرایش]

زمین مسابقه باید به شکل مستطیل بوده و طول زمین باید بیشتر از عرض آن باشد.

  • طول ۳۵ تا ۳۷ متر
  • عرض ۲۶ تا ۲۸ متر

علامتگذاری زمین مسابقه[ویرایش]

زمین مسابقه با خطوط مشخص می‌شوند. این خطوط مرز محوطه‌ها را مشخص می‌کند. دو خط طولی بلندتر را تاچ لاین و دو خطوط کوتاهتر را خطوط انتهایی می‌نامند. عرض تمام خطوط باید ۱۰ سانتی‌متر بوده و از جنس مقاوم به رنگ آبی باشد که از رنگ ماسه‌ها متمایز باشد.

این خطوط در گوشه‌های زمین توسط رابط‌هایی به زمین محکم می‌شوند و در درون دروازه توسط حلقه‌های پلاستیکی به تیرهای دروازه وصل می‌شوند. زمین مسابقه توسط یک خط فرضی بدو نیمه مساوی تقسیم می‌شوند که خط میانی توسط دو پرچم قرمز مشخص شده‌است. مرکز این خط فرضی جایی است که مسابقه از آنجا شروع می‌شود.

با تشکر از امیر مهدی مختارپور

(سوپر مارکت زیتون ) آدرس : مشهد توس 77 نبش دوست آبادی 5

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]