آبکافت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آبکافت[۱] (به انگلیسی: Hydrolysis) یک واکنش شیمیایی است که در طی آن یک یا چند مولکول آب به یونهای هیدروژن و هیدروکسیل شکسته می‌شود که این ممکن است باعث ادامه‌یافتن حضور آن در واکنش‌های دیگری شود. در واکنش آبکافت، ممکن است همراه با تجزیهٔ آب مولکول‌های دیگری نیز شکسته شوند که طی آن گروه هیدروژن به یک قسمت و گروه هیدروکسیل به قسمت دیگر مولکول شکسته شده اضافه می شوند. هیدرولیز واکنشی است که در محیط آبی منجر به یونیزاسیون ماده می‌شود. ترکیب شدن یک نمک با آب و تولید اسید و باز را هیدرولیز یا آبکافت گویند و به معنی تجزیه بوسیله آب است.در آبکافت از برق و قطبهای آن برای تجزیه ماده محلول در اب استفاده می شود زیرا آب یک ترکیب یونی و دارای بار الکتریکی داخلی است و ترکیبی که در آن حل می شود نیز باید یونی باشد با اتصال یک جریان برق ملکول های حل شونده دارای بار مثبت به سمت قطب منفی می روند واز آن الکترون می گیرند وبه حالت خنثی بر می گردند همین عامل سبب تجزیه ماده محلول در آب می شود اگر اینکار را با نمک خوراکی انجام دهیم پس از مدتی بوی کلر از ظرف متساعد می شود؛ پس نمی توان گفت همیشه موادی که در این حال تجزیه شده اند قابل بازیابی هستند[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. آبکافت از واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای hydrolysis در انگلیسی و در حوزهٔ شیمی است. «فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵، بخش لاتین». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۱۱۰. بازبینی‌شده در ۱۲ تیر ۱۳۹۱. 
  2. هیدرولیز. . گروه کامپیوتری آریا.  بازیابی‌شده در ۲۶ اسفند ۱۳۸۷.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Hydrolysis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hydrolysis&oldid=347225509 (accessed March 11, 2010).

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلاژن موجود است.