پرش به محتوا

داروی سرماخوردگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
«TheraFlu» به اینجا تغییر مسیر دارد. با اسلتامیویر اشتباه نشود.

داروی سرماخوردگی
داروهای سرفه اغلب حاوی سرکوب‌کننده‌های سرفه و خلط‌آور هستند.

داروهای سرماخوردگی گروهی از داروها هستند که به‌صورت جداگانه یا ترکیبی برای درمان نشانه‌های سرماخوردگی معمولی و بیماری‌های مشابه در دستگاه تنفسی فوقانی مصرف می‌شوند. این اصطلاح، طیف وسیعی از داروها، از جمله داروهای ضددرد، آنتی‌هیستامین‌ها و دکونژستانت‌ها و بسیاری دیگر را در بر می‌گیرد. همچنین شامل داروهایی می‌شود که تحت عنوان مهارکننده سرفه یا ضد سرفه به بازار عرضه می‌شوند، اما اثربخشی آنها در کاهش نشانه‌های سرفه نامشخص یا ناچیز است.[۱][۲][۳]

در حالی که آنها توسط ۱۰٪ از کودکان آمریکایی در هر هفته استفاده می‌شوند، به دلیل فقدان شواهد کافی مبنی بر تأثیر و نگرانی‌هایی دربارهٔ آسیب احتمالی، استفاده از آنها برای کودکان شش سال یا کمتر در کانادا یا ایالات متحده توصیه نمی‌شود.[۴][۵] 

در حالی که آنها توسط ۱۰٪ از کودکان آمریکایی در هر هفته استفاده می‌شوند، به دلیل فقدان شواهد کافی مبنی بر تأثیر و نگرانی‌هایی دربارهٔ آسیب احتمالی، استفاده از آنها برای کودکان شش سال یا کمتر در کانادا یا ایالات متحده توصیه نمی‌شود.[۴][۶] 

انواع داروهای سرماخوردگی

[ویرایش]

انواع مختلفی از داروهای سرفه و سرماخوردگی وجود دارد که ممکن است برای نشانه‌های گوناگون سرفه استفاده شوند. محصولات موجود در بازار ممکن است حاوی ترکیبات مختلفی از یک یا چند نوع از مواد زیر باشند:[نیازمند منبع]

یک نمونه از این ترکیب، گایافنزین با کدئین است.

اثربخشی

[ویرایش]

کارآمدی داروهای سرفه، به‌ویژه در کودکان، مورد تردید است.[۷][۳] یک مرور کاکرین در سال ۲۰۱۴ نتیجه گرفت که «هیچ شواهد معتبری برای تأیید یا رد اثربخشی OTC [داروهای بدون نسخه[ب]] در مدیریت سرفه‌های حاد وجود ندارد».[۱] برخی از داروهای سرفه ممکن است برای سرفه‌های حاد در بزرگسالان، از جمله سرفه‌های مربوط به عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، موثرتر از دارونما[پ] نباشند.[۸] کالج آمریکایی پزشکان قفسه سینه[ت] تأکید می‌کند که داروهای سرفه برای درمان سیاه سرفه، سرفه‌ای که توسط باکتری ایجاد می‌شود و می‌تواند ماه‌ها طول بکشد، طراحی نشده‌اند.[۹] هیچ‌یک از داروهای سرفه بدون نسخه در موارد پنومونی مؤثر نبوده است.[۱۰] این داروها برای افرادی که مبتلا به COPD، برونشیت مزمن یا سرماخوردگی معمولی هستند، توصیه نمی‌شوند.[۱۱][۲] شواهد کافی برای توصیه به کسانی که به دلیل سرطان سرفه می‌کنند، وجود ندارد.[۱۲]

داروها

[ویرایش]
  • دکسترومتورفان[ث] ممکن است در کاهش سرفه در بزرگسالان مبتلا به عفونت‌های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی، به میزان نسبتاً کمی مؤثر باشد. بااین‌حال، این دارو در کودکان مؤثر نبوده است.[۱۳]
  • کدئین، زمانی به‌عنوان «استاندارد طلایی» بین مهارکننده‌های سرفه در نظر گرفته می‌شد، اما این موضع اکنون مورد تردید است.[۱۴] برخی از کارآزمایی‌های کنترل‌شده با دارونما نشان داده‌اند که این دارو در برابر برخی از انواع سرفه، از جمله سرفه حاد در کودکان، بی‌اثر است.[۱۵][۱۶] بنابراین مصرف آن برای کودکان توصیه نمی‌شود.[۱۶][۱۷] علاوه‌بر این، هیچ شواهدی دال بر مفید بودن هیدروکدون در کودکان وجود ندارد.[۱۸] به همین ترتیب، یک دستورالعمل بالینی هلندی در سال ۲۰۱۲، استفاده از آن را برای درمان سرفه حاد توصیه نمی‌کند.[۱۹]
  • تعدادی دیگر از درمان‌های موجود در بازار برای سرفه، در مدیریت بالینی عفونت‌های ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی مؤثر شناخته نشده‌اند. این درمان‌ها برای بزرگسالان شامل موارد زیر است: آنتی‌هیستامین‌ها، ترکیبات آنتی‌هیستامین-دکونژستانت، بنزوناتات، ترکیبات ضد آسم-اکسپکتورانت-موکولیتیک، ترکیبات اکسپکتورانت-برونکودیلاتور، مهارکننده‌های لکوترین[ج]، آمبروکسول و گایافنزین، که گاهی با داروهای ضددرد، تب‌بُرها، ضدالتهاب‌ها و آنتی‌کولینرژیک‌ها همراه می‌شوند؛ و برای کودکان: آنتی‌هیستامین‌ها، دکونژستانت‌ها برای پاک‌سازی بینی، یا ترکیبی از این موارد و مهارکننده‌های لکوترین برای آلرژی و آسم.[۱۳][عدم مطابقت با منبع] بااین‌حال، آنتی‌هیستامین‌ها را نمی‌توان به‌عنوان یک درمان تجربی برای سرفه‌های مزمن یا غیراختصاصی، به‌ویژه در کودکان بسیار خردسال، استفاده کرد.[۲۰] مصرف طولانی‌مدت دیفن‌هیدرامین با پیامدهای منفی در افراد مسن مرتبط است.[۲۱]

طب جایگزین

[ویرایش]

یک مطالعه کوچک نشان داد که عسل ممکن است به دلیل «تأثیرات آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی اثبات‌شده» و تمایل به تسکین بافت‌های تحریک‌شده، یک درمان سرفه با حداقل اثربخشی باشد.[۲۲] یک مرور کاکرین نشان داد که شواهد ضعیفی برای توصیه یا رد استفاده از عسل در کودکان به‌عنوان درمان سرفه وجود دارد.[۲۳] با توجه به این یافته‌ها، مطالعه کاکرین نشان داد که عسل برای تسکین نشانه‌های سرفه بهتر از عدم درمان، دارونما یا دیفن‌هیدرامین است، اما بهتر از دکسترومتورفان نیست.[۲۳] استفاده از عسل به‌عنوان درمان سرفه در موارد متعددی با بوتولیسم نوزادان مرتبط بوده است و بر این اساس نباید در کودکان کمتر از یک سال استفاده شود.[۲۴]

بسیاری از درمان‌های جایگزین برای درمان سرماخوردگی معمولی استفاده می‌شوند، اگرچه داده‌ها در مورد اثربخشی آنها عموماً محدود است. مرور انجام شده در سال ۲۰۰۷ بیان می‌کند که «درمان‌های جایگزین (یعنی اکیناسه، ویتامین C و روی) برای درمان نشانه‌های سرماخوردگی معمولی توصیه نمی‌شوند؛ بااین‌حال، پروفیلاکسی با ویتامین C ممکن است مدت و شدت سرماخوردگی را در جمعیت عمومی به میزان نسبتاً کمی کاهش دهد و بروز بیماری را در افرادی که در معرض استرس‌های فیزیکی و محیطی قرار دارند، کاهش دهد.»[۲۵] همچنین مروری که در سال ۲۰۱۴ انجام شد، شواهد کافی برای اثربخشی اکیناسه پیدا نکرد، با وجود اینکه گرایش ضعیفی به سمت مزایای مثبت وجود داشت، هیچ ارتباط بالینی برای نشان دادن مزیت آن برای درمان سرماخوردگی اثبات نشد.[۲۶] به همین ترتیب، یک مرور سیستماتیک در سال ۲۰۱۴ نشان داد که سیر[چ] ممکن است از وقوع سرماخوردگی پیشگیری کند، اما شواهد کافی برای نشان دادن تأثیر سیر در درمان سرماخوردگی وجود نداشت و مطالعات، عوارض جانبی مانند بثورات پوستی و بوی بدن را گزارش کردند.[۲۷] بنابراین، پژوهش‌های بیشتری باید انجام شود تا ثابت شود که مزایای آن بیشتر از آسیب‌های آن است.

شواهد مربوط به اثربخشی روی[ح] در رابطه با سرفه ضدونقیض است.[۱۳] مروری که در سال ۲۰۰۳ انجام شد، نتیجه گرفت: «داده‌های کارآزمایی بالینی از ارزش روی در کاهش مدت و شدت نشانه‌های سرماخوردگی معمولی حمایت می‌کنند، مشروط بر اینکه مصرف آن طی ۲۴ ساعت پس‌از شروع نشانه‌ها صورت گیرد.»[۲۸] استفاده از ژل روی در بینی ممکن است منجر به از دست دادن طولانی‌مدت یا دائمی حس بویایی گردد؛ بنابراین، سازمان غذا و داروی آمریکا[خ] استفاده از آن را توصیه نمی‌کند.[۲۹]

استفاده تفریحی

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: لین (مواد مخدر)

داروهای سرفه، به‌ویژه آنهایی که حاوی دکسترومتورفان و کدئین هستند، اغلب به‌عنوان داروهای تفریحی مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند.[۳۰][۳۱] سوءمصرف ممکن است منجر به توهم، از دست دادن هوشیاری و مرگ‌ومیر شود. بسیاری از شربت‌های سرفه می‌توانند حاوی استامینوفن باشند که در مصرف‌کنندگان تفریحی باعث آسیب کبدی می‌شود.[۳۱]

عوارض جانبی

[ویرایش]

تعدادی از موارد مصرف بیش از حد تصادفی و عوارض جانبی کاملاً مستند، لزوم احتیاط در مصرف آن برای کودکان را نشان می‌دهد.[۲۴] سازمان غذا و داروی آمریکا در سال ۲۰۱۵ هشدار داد که استفاده از داروهای سرفه حاوی کدئین در کودکان ممکن است باعث مشکلات تنفسی شود.[۳۲] مصرف بیش از حد شربت سرماخوردگی با توهمات بینایی و شنوایی و همچنین حرکات سریع و غیرارادی فک، زبان و چشم در کودکان مرتبط دانسته شده است.

دکونژستانت‌ها احتمالاً برای افرادی که فشار خون بالا یا بیماری قلبی دارند، مضر هستند زیرا این مواد می‌توانند رگ‌های خونی را منقبض کنند.[۳۳]

تاریخچه

[ویرایش]

هروئین در ابتدا در سال ۱۸۹۸ به‌عنوان یک داروی مهارکننده سرفه به بازار عرضه شد.[۳۴] در آن زمان تصور می‌شد که این ماده، جایگزینی غیراعتیادآور برای دیگر شربت‌های سرفه حاوی اوپیوئیدها است. خیلی زود مشخص شد که این درست نیست، زیرا هروئین به راحتی در بدن به مورفین تجزیه می‌شود. پیش‌از این نیز مورفین به‌عنوان یک ماده اعتیادآور شناخته شده بود.[نیازمند منبع]

جامعه و فرهنگ

[ویرایش]

برندها

[ویرایش]

برخی از اسامی برندها عبارتند از: بنلین[د]، سودافد[ذ]، روبیتوسین[ر] و ویکس.[۳۵] بیشتر آنها حاوی چندین ماده فعال هستند.[۴] شرکت تایلندی هاتاکب[ز], قرص ضد سرفه تاکب را تولید می‌کند که یک داروی گیاهی چینی است.[۳۶]

سودافد برندی است که توسط آزمایشگاه‌های مک‌نیلتولید می‌شود.[نیازمند منبع] فرمولاسیون اصلی آن حاوی ماده مؤثر سودوافدرین است، اما همچنین محصولات فاقد سودوافدرین تحت این برند به فروش می‌رسند. به ویژه مواردی که حاوی فنیل‌افرین به عنوان ماده مؤثر هستند، و همچنین برخی حاوی اکسی‌متازولین یا زایلومتازولین. در ایالات متحده، از سال ۲۰۰۵ عرضه مستقیم محصولات سودوافدرین در قفسه‌های فروشگاه ممنوع شده است و در عوض، فقط بنا به درخواست، پشت پیشخوان در دسترس هستند و اطلاعات مربوط به تمام خریدهای آنها به عنوان یک اقدام پیشگیری از سوءمصرف جمع‌آوری می‌شود – بنابراین محصولات برند Sudafed که در قفسه‌های فروشگاه فروخته می‌شوند، حاوی سودوافدرین نیستند. محدودیت‌های مشابهی در فروش محصولات سودوافدرین در بریتانیا، نیوزیلند و استرالیا وجود دارند.[نیازمند منبع] در سال ۲۰۱۶، این برند با فروشی معادل ۳۴٫۴ میلیون پوند، یکی از پرفروش‌ترین داروهای بدون نسخه در بریتانیای کبیر بود.[۳۷] اثربخشی فنیل‌افرین خوراکی به‌عنوان یک دکونژستانت بینی مورد تردید است.[۳۸]

جیز لینکتوس[ژ] یک داروی سرفه حاوی تنتور تریاک است.[۳۹] نیوزیلند در سال ۲۰۱۹، فروش آن را فقط با نسخه پزشک مجاز کرد.[۴۰]

کوریسیدین[س]، کوریسیدین D یا کوریسیدین HBP نام تجاری ترکیبی از دکسترومتورفان و کلرفنیرامین مالئات (یک آنتی‌هیستامین) است.[نیازمند منبع] همچنین انواع مختلف آن ممکن است حاوی استامینوفن و گایافنزین نیز باشند.[نیازمند منبع]

کودرال[ش]، یک برند تجاری است که توسط شرکت جانسون و جانسون تولید می‌شود و عمدتاً در استرالیا و نیوزیلند به فروش می‌رسد. کودرال، پرفروش‌ترین داروی سرماخوردگی و آنفلوآنزا در استرالیا است.[۴۱]

اقتصاد

[ویرایش]

در ایالات متحده، سالانه چندین میلیارد دلار صرف محصولات بدون نسخه می‌شود.[۴۲]

مسمومیت

[ویرایش]

طبق گزارش نیویورک تایمز، حداقل هشت مورد مسمومیت دسته جمعی در نتیجه استفاده از شربت سرفه تقلبی رخ داده است که در آن گلیسیرین با گرید پزشکی، با دی‌اتیلن‌گلیکول، یک جایگزین ارزان اما سمی گلیسیرین که برای مصارف صنعتی به بازار عرضه می‌شود، جایگزین شده است. در ماه مه سال ۲۰۰۷، حدود ۳۶۵ مورد مرگ‌ومیر در پاناما گزارش شد که با شربت سرفه حاوی دی‌اتیلن‌گلیکول مرتبط بودند.[۴۳] در سال ۲۰۲۲، مرگ ۶۶ کودک در گامبیا با چهار داروی شربت سرفه کودکان که حاوی دی‌اتیلن‌گلیکول و اتیلن‌گلیکول بودند، مرتبط بود.[۴۴][۴۵]

سازمان غذا و داروی آمریکا در سال ۲۰۲۲، پس‌از آنکه ویدئویی از فردی در حال تهیه «مرغ نای‌کوئیل»[ص] (که همچنین گاهی «مرغ خواب‌آور»[ض] نامیده می‌شود) در رسانه‌های اجتماعی محبوب شد، در مورد پختن غذاها در شربت سرفه هشدار داد. شربت سرفه برای نگهداری در دمای اتاق طراحی شده است و خواص آن هنگام گرم شدن می‌تواند تغییر کند و این امر می‌تواند آن را به‌طور بالقوه مرگبار سازد. شربت سرفه حرارت‌دیده، همچنین می‌تواند تبخیر شود و منجر به خطرات تنفسی گردد.[۴۶][۴۷][۴۸] این هشدار مورد توجه بسیاری از رسانه‌های خبری قرار گرفت، اما برخی از آنها از نحوه برخورد سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) با این موضوع انتقاد کردند، زیرا معتقد بودند این سازمان با بزرگ‌نمایی موضوع، توجه آنلاین به آن را افزایش داده است و این سؤال را مطرح کردند که تهیه و خوردن مرغ نای‌کوئیل واقعاً یک روند گسترده بوده است یا خیر.[۴۹][۵۰][۵۱]

واژه‌نامه

[ویرایش]
  1. ↑ mucolytic
  2. ↑ over the counter
  3. ↑ placebo
  4. ↑ American College of Chest Physicians
  5. ↑ dextromethorphan; DXM
  6. ↑ leukotriene
  7. ↑ garlic
  8. ↑ zinc
  9. ↑ FDA
  10. ↑ Benylin
  11. ↑ Sudafed
  12. ↑ Robitussin
  13. ↑ Hatakabb
  14. ↑ Gee's Linctus
  15. ↑ Coricidin
  16. ↑ Codral
  17. ↑ NyQuil chicken
  18. ↑ sleepy chicken

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Smith, SM; Schroeder, K; Fahey, T (24 نوامبر 2014). "Over-the-counter (OTC) medications for acute cough in children and adults in community settings". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2014 (11). doi:10.1002/14651858.CD001831.pub5. PMC 7061814. PMID 25420096. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Malesker, MA; Callahan-Lyon, P; Ireland, B; Irwin, RS; CHEST Expert Cough, Panel. (نوامبر 2017). "Pharmacologic and Nonpharmacologic Treatment for Acute Cough Associated With the Common Cold: CHEST Expert Panel Report". Chest. 152 (5): 1021–1037. doi:10.1016/j.chest.2017.08.009. PMC 6026258. PMID 28837801.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ Speich, B; Thomer, A; Aghlmandi, S; Ewald, H; Zeller, A; Hemkens, LG (اکتبر 2018). "Treatments for subacute cough in primary care: systematic review and meta-analyses of randomised clinical trials". The British Journal of General Practice. 68 (675): e694–e702. doi:10.3399/bjgp18X698885. PMC 6145999. PMID 30201828.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Shefrin and Goldman; Goldman, RD (نوامبر 2009). "Use of over-the-counter cough and cold medications in children". Canadian Family Physician. 55 (11): 1081–1083. PMC 2776795. PMID 19910592.
  5. ↑ "FDA panel: No cold medicines to children under 6". CNN. Washington. Retrieved 27 November 2009.
  6. ↑ "FDA panel: No cold medicines to children under 6". CNN. Washington. Retrieved 27 November 2009.
  7. ↑ Medsafe cough and cold group "Minutes of the Second Cough and Cold Review Group Meeting". Archived from the original on 25 May 2010. Retrieved 27 November 2009.
  8. ↑ Knut Schroeder; Tom Fahey (2002). "Systematic review of randomised controlled trials of over the counter cough medicines for acute cough in adults". British Medical Journal. 324 (7333): 329–331. doi:10.1136/bmj.324.7333.329. PMC 65295. PMID 11834560.
  9. ↑ "New Cough Guidelines Urge Adult Whooping Cough Vaccine; Many OTC Medications Not Recommended for Cough Treatment" (Press release). American College of Chest Physicians. 9 ژانویه 2006. Archived from the original on 8 February 2006. Retrieved 4 February 2006.
  10. ↑ Chang, CC; Cheng, AC; Chang, AB (10 مارس 2014). "Over-the-counter (OTC) medications to reduce cough as an adjunct to antibiotics for acute pneumonia in children and adults". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2014 (3). doi:10.1002/14651858.CD006088.pub4. PMC 11023600. PMID 24615334. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  11. ↑ Vestbo, Jørgen (2013). "Therapeutic Options" (PDF). Global Strategy for the Diagnosis, Management, and Prevention of Chronic Obstructive Pulmonary Disease. Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease. pp. 19–30. Archived from the original (PDF) on 4 October 2013. Retrieved 4 December 2013.
  12. ↑ Molassiotis, A; Bailey, C; Caress, A; Brunton, L; Smith, J (8 سپتامبر 2010). Molassiotis, Alex (ed.). "Interventions for cough in cancer". The Cochrane Database of Systematic Reviews (9). doi:10.1002/14651858.CD007881.pub2. PMID 20824870. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  13. ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ Dealleaume L, Tweed B, Neher JO (اکتبر 2009). "Do OTC remedies relieve cough in acute upper respiratory infections?". J Fam Pract. 58 (10): 559a–c. PMID 19874728.
  14. ↑ ed, Kian Fan Chung ... (2008). Pharmacology and therapeutics of cough. Berlin: Springer. p. 248. ISBN 978-3-540-79842-2.
  15. ↑ Bolser DC, Davenport PW (فوریه 2007). "Codeine and cough: an ineffective gold standard". Current Opinion in Allergy and Clinical Immunology. 7 (1): 32–6. doi:10.1097/ACI.0b013e3280115145. PMC 2921574. PMID 17218808.
  16. ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ Goldman, RD (دسامبر 2010). "Codeine for acute cough in children". Canadian Family Physician. 56 (12): 1293–4. PMC 3001921. PMID 21156892.
  17. ↑ "FDA acts to protect kids from serious risks of opioid ingredients contained in some prescription cough and cold products by revising labeling to limit pediatric use". U.S. Food and Drug Administration (FDA) (Press release). Archived from the original on 2 September 2019. Retrieved 2 February 2018.
  18. ↑ Paul, IM (فوریه 2012). "Therapeutic options for acute cough due to upper respiratory infections in children". Lung. 190 (1): 41–4. doi:10.1007/s00408-011-9319-y. PMID 21892785. S2CID 23865647.
  19. ↑ Verlee, L; Verheij, TJ; Hopstaken, RM; Prins, JM; Salomé, PL; Bindels, PJ (2012). "[Summary of NHG practice guideline 'Acute cough']". Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. 156: A4188. PMID 22917039.
  20. ↑ Chang, AB; Peake, J; McElrea, MS (16 آوریل 2008). "Anti-histamines for prolonged non-specific cough in children" (PDF). The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2010 (2). doi:10.1002/14651858.CD005604.pub3. PMC 8896440. PMID 18425925. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  21. ↑ Ruxton, K; Woodman, RJ; Mangoni, AA (اوت 2015). "Drugs with anticholinergic effects and cognitive impairment, falls and all-cause mortality in older adults: A systematic review and meta-analysis". British Journal of Clinical Pharmacology. 80 (2): 209–20. doi:10.1111/bcp.12617. PMC 4541969. PMID 25735839.
  22. ↑ "Honey A Better Option For Childhood Cough Than Over The Counter Medications". 4 دسامبر 2007. Retrieved 27 November 2009.
  23. ↑ ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ Oduwole, O; Udoh, EE; Oyo-Ita, A; Meremikwu, MM (10 آوریل 2018). "Honey for acute cough in children". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 4 (12). doi:10.1002/14651858.CD007094.pub5. PMC 6513626. PMID 29633783. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  24. ↑ ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Sung, Valerie; Cranswick, Noel (اکتبر 2009). "Cough and cold remedies for children". Australian Prescriber. 32 (5): 122–4. doi:10.18773/austprescr.2009.060. Archived from the original on 17 January 2013. Retrieved 27 August 2010.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  25. ↑ Simasek M, Blandino DA (فوریه 2007). "Treatment of the common cold". Am Fam Physician. 75 (4): 515–20. PMID 17323712.
  26. ↑ Karsch-Völk, M; Barrett, B; Kiefer, D; Bauer, R; Ardjomand-Woelkart, K; Linde, K (20 فوریه 2014). "Echinacea for preventing and treating the common cold". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2 (2). doi:10.1002/14651858.CD000530.pub3. PMC 4068831. PMID 24554461. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  27. ↑ Lissiman, Elizabeth; Bhasale, Alice L.; Cohen, Marc (14 مارس 2012). Lissiman, Elizabeth (ed.). "Garlic for the common cold". The Cochrane Database of Systematic Reviews (3). doi:10.1002/14651858.CD006206.pub3. ISSN 1469-493X. PMID 22419312. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  28. ↑ Hulisz D (2004). "Efficacy of zinc against common cold viruses: an overview". J Am Pharm Assoc (2003). 44 (5): 594–603. doi:10.1331/1544-3191.44.5.594.Hulisz. PMC 7185598. PMID 15496046.
  29. ↑ "Zicam Cold Remedy Nasal Products (Cold Remedy Nasal Gel, Cold Remedy Nasal Swabs, and Cold Remedy Swabs, Kids Size)". U.S. Food and Drug Administration (FDA). Archived from the original on 19 June 2009.
  30. ↑ Reeves, Roy R.; Ladner, Mark E.; Perry, Candace L.; Burke, Randy S.; Laizer, Janet T. (مارس 2015). "Abuse of Medications That Theoretically Are Without Abuse Potential". Southern Medical Journal. 108 (3): 151–157. doi:10.14423/SMJ.0000000000000256. ISSN 1541-8243. PMID 25772048. S2CID 42989013.
  31. ↑ ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ "Cough and Cold Medicine Abuse". National Institute on Drug Abuse. مه 2014. Retrieved 19 April 2016.
  32. ↑ "Codeine Cough-and-Cold Medicines in Children: Drug Safety Communication - FDA Evaluating Potential Risk of Serious Side Effects". U.S. Food and Drug Administration (FDA). 1 ژوئیه 2015. Archived from the original on 3 July 2015. Retrieved 2 July 2015.
  33. ↑ "Taking medicine for a cold? Be mindful of your heart". www.heart.org. 18 ژانویه 2019. Retrieved 10 December 2022.
  34. ↑ Burch, Druin (2009). Taking the Medicine: A Short History of Medicine's Beautiful Idea, and Our Difficulty Swallowing It. Random House. p. 118. ISBN 978-1-4070-2122-5.
  35. ↑ "Children's cough and cold medicines – Lists of products" (PDF). Medicines and Healthcare products Regulatory Agency. Archived from the original (PDF) on 19 December 2013. Retrieved 18 December 2013.
  36. ↑ Khingkongsin, Jindawan จินดาวรรณ สิ่งคงสิน (10 اکتبر 2007). "ซิมเทียนฮ้อ "ห้าตะขาบ" ตำนาน 72 ปี จากบางคล้าโกอินเตอร์" [Sim Thian Ho "Five Centipedes" 72 year old legend from Bang Khla Go Inter]. Manager Daily (به تایلندی). Archived from the original on 24 January 2024. Retrieved 24 January 2024.
  37. ↑ "A breakdown of the over-the-counter medicines market in Britain in 2016". Pharmaceutical Journal. 28 آوریل 2017. Archived from the original on 8 September 2017. Retrieved 29 May 2017.
  38. ↑ Deckx, L; De Sutter, AI; Guo, L; Mir, NA; van Driel, ML (17 اکتبر 2016). "Nasal decongestants in monotherapy for the common cold". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2016 (10). doi:10.1002/14651858.CD009612.pub2. PMC 6461189. PMID 27748955. {{cite journal}}: Unknown parameter |article-number= ignored (help)
  39. ↑ "Proposal for reclassification of cough medicines containing dextromethorphan, opium tincture, squill oxymel and pholcodine to restricted medicines" (PDF). Retrieved 26 May 2019.
  40. ↑ "Some commonly used cough medicines now need a prescription". RNZ. 3 مارس 2019. Retrieved 26 May 2019.
  41. ↑ "Johnson & Johnson - Codral". Johnson & Johnson. 30 مه 2008. Retrieved 25 February 2009.
  42. ↑ Chung, Kian Fan (2008). Pharmacology and therapeutics of cough. Berlin: Springer. p. 188. ISBN 978-3-540-79842-2.
  43. ↑ Bogdanich, Walt; Hooker, Jake (6 مه 2007). "From China to Panama, a Trail of Poisoned Medicine". The New York Times. Retrieved 30 April 2010.
  44. ↑ "Medical Product Alert N°6/2022: Substandard (contaminated) paediatric medicines". www.who.int (به انگلیسی). Retrieved 9 October 2022.
  45. ↑ "WHO alert over India-made cough syrups after deaths in The Gambia". BBC News (به انگلیسی). 6 اکتبر 2022. Retrieved 9 October 2022.
  46. ↑ "A Recipe for Danger: Social Media Challenges Involving Medicines". U.S. Food and Drug Administration. 15 سپتامبر 2022. Archived from the original on 15 September 2022. Retrieved 1 October 2023.
  47. ↑ "Don't cook your chicken in NyQuil: FDA issues warning against social media challenge". CBS News. 20 سپتامبر 2022.
  48. ↑ "Experts warn against 'sleepy chicken' cooking trend: 'It will kill you'". 7NEWS (به انگلیسی). 21 سپتامبر 2022. Retrieved 17 April 2023.
  49. ↑ Anguiano, Dani (23 سپتامبر 2022). "Interest in dangerous 'NyQuil chicken' videos surged after US agency warning". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 1 October 2023.
  50. ↑ Leighton, Mara. "TikTok's interest in 'NyQuil chicken' increased 1,400% following the FDA's warning about the dangerous trend". Insider (به انگلیسی). Retrieved 1 October 2023.
  51. ↑ Schulz, Bailey. "Were people actually eating NyQuil chicken? Viral challenge was the latest internet lore". USA TODAY (به انگلیسی). Retrieved 1 October 2023.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=داروی_سرماخوردگی&oldid=43107195»