داروهای ضد دیابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

داروهای ضد دیابت، داروهایی هستند که برای پایین آوردن گلوکز خون در بیماری دیابت استفاده می‌شوند. به جز انسولین، اگزناتید، لیراگلوتاید، پرالینتاید همه این داروها خوراکی هستند و بنابراین با اسامی داروهای هایپوگلایسمیک خوراکی یا ضدهایپرگلایسمی خوراکی نیز نامیده می‌شوند. تفاوت‌های اساسی بین داروهای ضد دیابت وجود دارد و انتخاب هر یک بر اساس ماهیت و مرحله بیماری است.

انواع[ویرایش]

داروهای خوراکی و تزریقی ضد دیابت به گروه‌های انسولین، تحریک‌کننده ترشح انسولین، کاهش دهنده مقاومت به انسولین، مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز، آنالوگ‌های پروتئینی و تحریک‌کننده‌های دفع ادراری گلوکز تقسیم می‌شوند. [۱]

انسولین‌ها[ویرایش]

  • انسولین‌های سریع اثر
  • انسولین کوتاه اثر
  • انسولین‌های متوسط اثر
  • انسولین‌های طولانی اثر
  • انسولین مخلوط

تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین[ویرایش]

  • سولفینیل اوره‌ها
  • سایر تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین

کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین[ویرایش]

  • بای‌گوانیدها
  • تیازولیدین‌دیون‌ها
  • فعال‌کننده‌های لین کیناز

مهارکننده‌های آلفا گلوکوزیداز[ویرایش]

آنالوگ‌های پروتئینی[ویرایش]

تحریک‌کننده‌های دفع ادراری گلوکز[ویرایش]

انسولین‌ها[ویرایش]

انسولین معمولاً به روش زیرجلدی و از طریق تزریق با قلم انسولین، سرنگ و یا پمپ انسولین تجویز می‌شود. انسولین از نظر نحوه اثر به دسته‌های زیر تقسیم می‌گردد:[۲]

انسولین سریع اثر[ویرایش]

انسولینهای سریع اثر مسئول کنترل قندخون در زمان مصرف وعده‌های غذایی هستند. این نوع انسولین‌ها معمولاً در رژیم ترکیبی با انسولین‌های طولانی اثر استفاده می‌شوند. از انسولین‌های سریع اثر می‌توان انواع زیر را نام برد:

  • انسولین لیسپرو؛ مانند (به انگلیسی: Humalog)
  • انسولین آسپارت؛ مانند (به انگلیسی: Novolog)
  • انسولین گلولیزین؛ مانند (به انگلیسی: Apidra)

انسولین کوتاه اثر[ویرایش]

انسولین‌های کوتاه اثر مسئول کنترل قندخون در بازه زمانی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از صرف غذا هستند. از انسولین‌های کوتاه اثر می‌توان انواع زیر را نام برد:

انسولین متوسط اثر[ویرایش]

انسولین‌های متوسط اثر مسئول کنترل قندخون در نیمه‌شب و یا نیمی از روز هستند. از انسولین‌های متوسط اثر می‌توان نوع را نام برد:

  • انسولین ان‌پی‌اچ

انسولین طولانی اثر[ویرایش]

انسولین‌های طولانی اثر مسئول کنترل قندخون در طول یک روز کامل هستند؛ این انسولین‌ها در زمان نیاز، به صورت ترکیبی با انسولین‌های کوتاه اثر یا سریع اثر استفاده می‌شوند. از انسولین‌های کوتاه اثر می‌توان انواع زیر را نام برد:

انسولین مخلوط[ویرایش]

انسولین‌های مخلوط معمولاً دو تا سه بار در روز و پیش از وعده‌های غذایی تزریق می‌شوند. از انسولین‌های کوتاه اثر می‌توان انواع زیر را نام برد:


نوع انسولین و نام تجاری شروع اثر اوج اثر مدت اثر
سریع اثر
لیسپرو (به انگلیسی: Humalog) ۱۵-۳۰ دقیقه ۳۰-۹۰ دقیقه ۳-۵ ساعت
آسپارت (به انگلیسی: Novolog) ۱۰-۲۰ دقیقه ۴۰-۵۰ دقیقه ۳-۵ ساعت
گلولیزین (به انگلیسی: Apidra) ۲۰-۳۰ دقیقه ۳۰-۹۰ دقیقه ۱-۲/۵ ساعت
کوتاه اثر
رگولار (به انگلیسی: Novolin) ۳۰-۶۰ دقیقه ۲-۵ ساعت ۵-۸ ساعت
ولوسولین ۳۰-۶۰ دقیقه ۱-۲ ساعت ۲-۳ ساعت
متوسط اثر
ان‌پی‌اچ ۱-۲ ساعت ۴-۱۲ ساعت ۱۸-۲۴ ساعت
طولانی اثر
گلارژین (به انگلیسی: Basaglar)، (به انگلیسی: Lantus)، (به انگلیسی: Toujeo) ۱-۱/۵ ساعت ندارد ۲۰-۲۴ ساعت
دِتِمیر (به انگلیسی: Levemir) ۱-۲ ساعت ۶-۸ ساعت تا ۲۴ ساعت
دگلودِک (به انگلیسی: Tresiba) ۳۰-۹۰ دقیقه ندارد ۴۲ ساعت
مخلوط
(به انگلیسی: Humulin 70/30) ۳۰ دقیقه ۲-۴ ساعت ۱۴-۲۴ ساعت
(به انگلیسی: Novolin 70/30) ۳۰ دقیقه ۲-۱۲ ساعت تا ۲۴ ساعت
(به انگلیسی: Novolog 70/30) ۱۰-۲۰ دقیقه ۱-۴ ساعت تا ۲۴ ساعت
(به انگلیسی: Humulin 50/50) ۳۰ دقیقه ۲-۵ ساعت ۱۸-۲۴ ساعت
(به انگلیسی: Humalog mix 75/25) ۱۵ دقیقه ۳۰ دقیقه-۲/۵ ساعت ۱۶-۲۰ ساعت

تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین[ویرایش]

تحریک‌کننده‌های ترشح انسولین گروهی از داروها هستند که باعث ترشح بیشتر انسولین از لوزالمعده می‌شوند.

کاهش دهنده‌های مقاومت به انسولین[ویرایش]

این گروه از داروها، اختصاصا ایراد اصلی در بروز دیابت نوع دو، یعنی مقاومت به انسولین را هدف قرار می‌دهند.

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anti-diabetic medication». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  2. «The Type of Insulin Used to Treat Diabetes». وبگاه WebMD. 

}}