رضا حکمت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سردار فاخر حکمت
Reza Hekmat.jpg
سردار فاخر
رئیس مجلس شورای ملی
مشغول به کار
۱۳۳۲ – ۱۳۴۲
پس ازعبدالله معظمی
پیش ازعبدالله ریاضی
مشغول به کار
۱۳۲۶ – ۱۳۳۱
پس ازمحمدصادق طباطبایی
پیش ازحسن امامی
نخست‌وزیر ایران
پس ازاحمد قوام
پیش ازابراهیم حکیمی
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۶۹ خورشیدی
تهران، ایران
درگذشت۱۳۵۶
تهران، ایران
ملیت ایران
شغلسیاستمدار
مذهباسلام
لقب(ها)سردار فاخر

رضا حکمت ملقب به سردار فاخر (۱۲۶۹ تهران - ۱۳۵۶ تهران) سیاست‌مدار دوره قاجار و پهلوی، پنج دوره رئیس مجلس شورای ملی و برای مدت کوتاهی نخست‌وزیر ایران بود.

او تحصیلات اولیه را در مدرسه علمیه تهران به پایان برد و سپس به شیراز رفت و در محضر اساتیدی چون حکیم الهی ادبیات فارسی و عربی و زبان فرانسه را فرا گرفت. او پس از استبداد صغیر به ایران آمد و حزب دموکرات در شیراز را تأسیس کرد. در جنگ جهانی اول به مبارزه پرداخت و از سوی مخبرالسلطنه والی شیراز به فاخرالسلطنه ملقب گردید. او پس از چندی به تهران آمد.

در هنگام انعقاد قرارداد ۱۹۱۹ به مخالفت با وثوق الدوله برخاست و برای مدتی تبعید شد. او در دوره چهارم و پنجم مجلس شورای ملی از سوی مردم آباده نماینده مجلس شد. او از انقراض قاجاریه و روی کار آمدن پهلوی حمایت کرد. او در زمان رضا شاه نیز در دوره هفتم و هشتم مجدداً نماینده مجلس شد. پس از آن نیز حاکم یزد، گرگان و فرماندار کرمان بود.

سردار فاخر زمان محمدرضا شاه پهلوی در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی از شیراز به وکالت رسید و حزب سوسیالیست را با همکاری محمدصادق طباطبایی و سهام‌السلطان بیات ایجاد کرد. در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی به وکالت و نیز ریاست مجلس رسید. او در همین زمان سمت نخست‌وزیری را بر عهده گرفت ولی پس از مدت چند روز استعفا کرد. او در سال ۱۳۳۲ رئیس مجلس هجدهم شد و این عنوان را تا پایان مجلس بیستم حفظ کرد. در سال ۱۳۴۰ مجلس برای مدتی تعطیل شد و پس از بازگشایی مجلس او دیگر به صحنه سیاست بازنگشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]