خلیل فهیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خلیل فهیمی
وزارت مشاور سپس کفیل نخست‌وزیری
مشغول به کار
۵ تیر ۱۳۲۹ – اسفند ۱۳۲۹
در زمانِ محمدرضا پهلوی
نخست وزیر حاج‌علی رزم‌آرا
وزیر کشور
نخست وزیر ابراهیم حکیمی
عبدالحسین هژیر
وزیر مشاور
نخست وزیر علی سهیلی
مرتضی‌قلی بیات
سفیرکبیر ایران در ترکیه
مشغول به کار
آبان ۱۳۱۴ – آذر ۱۳۱۸
پس از صادق صادق
پیش از سید باقر کاظمی
استاندار آذربایجان
شروع به کار
۱۳۲۷
شروع به کار
شهریور ۱۳۲۰
شروع به کار
۱۳۱۴
نماینده ادوار ششم، هفتم، هشتم
و نهم در مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی قوچان
نماینده دوره چهاردهم قانونگزاری
حوزه انتخاباتی قزوین
وزارت مالیه
مشغول به کار
۱۳۰۱ – ۹ ماه
نخست وزیر احمد قوام
نماینده دورهٔ دوم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی قزوین
اطلاعات شخص
زاده ۱۲۵۵ خورشیدی
تهران،
درگذشت ۱۳۳۲
تهران،
ملیت  ایران
شغل سیاستمدار
مذهب اسلام
کنیه(ها) فهیم الملک

خلیل فهیمی معروف به فهیم الملک، در ۱۲۵۵ در تهران متولد شد. پدرش میرزا محمودخان نعیم‌السلطنه از اعضای عالی‌رتبهٔ وزارت امور خارجه بود. تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در مدارس جدید انجام داد و وارد دارالفنون تهران شد و در رشتهٔ پزشکی تحصیلات خود را ادامه داد و درجهٔ دکترا در پزشکی گرفت. در ۱۲۷۹ وارد وزارت امور خارجه شد و اولین سمت او مترجمی بود. بعد مدیریت دارالترجمه را به او دادند. در ۱۲۸۸ به وزارت داخله انتقال یافت و نایب‌الحکومهٔ قزوین شد. طرز رفتار و عمل او در این مأموریت مورد توجه مردم قزوین قرار گرفت و در دورهٔ دوم مجلس شورای ملی از قزوین وکیل شد. پس از پایان دورهٔ دوم به وزارت خارجه بازگشت و مستشاری سفارت ایران در لندن به او واگذار گردید. در ۱۲۹۰ به مقام مدیرکلی وزارت خارجه رسید و یک سال بعد به خزانه‌دار کل و معاون وزارت مالیه شد. در ۱۳۰۱ در دورهٔ دوم نخست‌وزیری میرزا احمدخان قوام‌السلطنه به وزارت مالیه معرفی شد و قریب ۹ ماه در آن سمت بود. در دورهٔ چهاردهم قانونگزاری از قزوین به نمایندگی رسید و در ادوار ششم، هفتم، هشتم و نهم وکیل قوچان در مجلس شورای ملی شد. در ۱۳۱۴ استاندار آذربایجان بود و بعد به سمت سفیرکبیر ایران در ترکیه منصوب گردید. در شهریور ۱۳۲۰ مجدداً استاندار آذربایجان شد. بعد در کابینه‌های سهیلی و بیات به سمت وزیر مشاور تعیین شد. در کابینه‌های حکیم‌الملک و عبدالحسین هژیر وزارت کشور را برعهده داشت. در ۱۳۲۷ برای بار سوم استاندار آذربایجان شد. آخرین سمت وی وزارت مشاور در کابینهٔ سپهبد رزم‌آرا بود و پس از قتل رزم‌آرا چند روزی کفیل نخست‌وزیری شد. در ۱۳۳۲ در تهران درگذشت.

منابع[ویرایش]