دروازه قرآن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۹°۳۸′۸.۲۳″ شمالی ۵۲°۳۳′۴۲.۶۶″ شرقی / ۲۹.۶۳۵۶۱۹۴° شمالی ۵۲.۵۶۱۸۵۰۰° شرقی / 29.6356194; 52.5618500

نمایی از نورپردازی دروازه قرآن در شب
نمایی از دورازه قرآن و تنگه الله‌اکبر - دهه ۱۹۲۰ میلادی

دروازه قرآن یکی از دروازه‌های به جای مانده از دوره‌های قدیم در شیراز است که امروزه به عنوان یکی از آثار تاریخی این شهر به حساب می‌آید.

مکان[ویرایش]

در قدیم شیراز دارای ۶ دروازه بوده است. هم اکنون در شیراز دروازه ای به جز دروازه قرآن وجود ندارد اما مردم شیراز هنوز به محل دروازه‌ های قدیمی اشاره می‌کنند که عبارتند از: 'دروازه قرآن، دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون، دروازه شاه داعی الی اله' <گلشن شیراز"ref name"> در مدخل تنگ الله اکبر با دروازه‌ای روبرو هستیم، که به دروازه قرآن معروف شده است. این دروازه به دستور عضدالوله دیلمی ساخته شده است. وجه تسمیه آن بخاطر قرآنی است، که به دستور امیر در آن گذاشته شده بود تا مسافرین به سلامت از زير آن عبور کنند. این طاق به مرورزمان به خرابی رفت، تااینکه درزمان کریم خان زند از نوساخته شد و قرآن معروف به <<هفده من >> که منسوب به خط سلطان ابراهیم نوه شاهرخ تیموری در اطاقک بالای آن گذاشته شد. قران مذكور در حال حاضر در موزه پارس شيراز نگهداري مى شود. این دروازه با نابخردی شهرداری شیراز در سال۱۳١٥شمسی با ديناميت ویران شد. باردیگر این دروازه با بلندنظری یکی ازبازرگانان معروف شیراز بنام مرحوم حسین ایگار در سال ۱۳۲۸شمسی تجدید بنا گردید. در اتاقكهاى كنارى اين بنا، مرحوم ايگار و همسرشان دفن گرديده اند. این بنا در تاریخ ۱۹/۹/۱۳۷۵باشماره ۱۸۰۰در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. <گلشن شیراز"ref name"> دروازه قرآن در شمال شرقی شهر شیراز در تنگ الله اکبر میان کوه چهل مقام و کوه باباکوهی قرار دارد و در واقع در خروجی شیراز بسمت شهر مرودشت واقع شده‌ است. این بنای تاریخی در کنار فلکه طاووسیه شیراز قرار دارد. دروازه قرآن در فاصله کمتر از ده متری مقبره خواجوی کرمانی و همچنین فاصله کمتر از پانصد متری باغ جهان نما و همچنین فاصله کمتر از هزار متری مقبره شاعر نامدار پارسی زبان حافظ شیرازی و باغ جهان نما قرار دارد.

تاریخچه[ویرایش]

این دروازه در ابتدا در زمان عضدالدوله دیلمی ساخته شد و قرآنی در آن جای داده شد تا مسافران با گذر از زیر آن متبرک شوند.[۱] در دوره زندیه کریم خان زند این دروازه را بازسازی کرد و اتاقی به بالای آن افزود و دو جلد قرآن بزرگ نفیس، به خط سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری، در اتاقک بالای آن جای داد. این قرآن‌ها، که به «قرآن هفده من» معروف‌اند، اکنون از دروازه قرآن به موزه پارس انتقال یافته‌اند.[۱][۲] دروازه قرآن در دوره قاجاریه به علت وقوع چندین زلزله دچار صدمات زیادی شد که محمد زکی خان نوری آنرا تعمیر نمود. این بنا در گذشته طاق قرآن نیز نامیده شده‌است. روزهای اول هرماه مردم از شهر خارج شده و از زیر این طاق عبور می‌کرده‌اند.[۲]درسال ۱۳۱۵ این بنا توسط شهردار وقت شيراز تخریب شد. دروازه قرآن در سال ۱۳۲۸ شمسی با همت یکی از بازرگانان شیراز به نام حاج حسین ایگار معروف به اعتماد التجار، با فاصله کمی از دروازه کهن ساخته شد. دروازه جدید در اندازه بزرگ‌تر، شامل دهانه قوس تیزه دار و دو ورودی کوچک بر روی جرزهای دو طرف و اتاق مستطیل شکلی بر فراز آن برای گذاشتن قرآن ساخته شد. در این بنا، آیاتی از قرآن را به خط ثلث و نسخ دور تا دور در دروازه قرآن نگاشته‌اند؛ در پیشانی شمالی این طاق آیه: «انّ هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم». (سوره اسراء، آیه ۹) و بر پیشانی جنوبی و سمت شهر شیراز آیه: «قل لئن اجتمعت الانس و الجنّ علی...». (سوره اسراء، آیه ۸۸) و در گوشه غربی طاق آیه: «انّا نحن نزّلنا الذّکر» و ادامه آیه در گوشه شرقی: «و انّا له لحافظون» (سوره حجر، آیه ۹) نوشته شده‌است.

قرآن موجود در بالای دروازه[ویرایش]

در بالای دروازه دو نسخه قرآن دستنویس به خط ثلث عالی منسوب به ابراهیم سلطان نوه شاهرخ تیموری قرار داشت. در سال ۱۳۱۶ هجری شمسی دو قرآن خطی موجود در آن به موزه پارس انتقال یافت که همچنان در این موزه نگهداری می‌شوند.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

دروازه قرآن

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ««دروازه قرآن» و نمادهای اُبلیسک در شیراز»(فارسی)‎. وب‌گاه عبدلله شهبازی، ۱۸ اسفند ۷۱۳۸. بازبینی‌شده در ۲۲ اسفند ۱۳۸۷. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ نظری به ایران و خلیج فارس. اسمعیل نوری زاده بوشهری.
  3. کتاب شیراز جاوه‌گر راز

پیوند به بیرون[ویرایش]