د
ظاهر
(تغییرمسیر از دال)

| د | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||
| نمایش آوانگاری | d, ð | ||||||||||
| موقعیت در الفبا | ۴ | ||||||||||
| ارزش عددی | ۴ | ||||||||||
| مشتقات الفبایی فنیقی | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| موقعیت: | جدا | پایانی | میانی | آغازی |
|---|---|---|---|---|
| شکل گلیف: |
د | ـد | ـد | د |
د حرف دهم در الفبای فارسی (دال)، حرف هشتم در الفبای عربی (دال) و چهارمین حرف از حروف الفبای عبری (دالت ד) است. حروف (د) در انگلیسی حرف (D) است و تلفظ (دِ) دارد. در کتاب فرهنگ واژههای اوستا این حرف یعنی د جزو واژههای اوستای است. [۱]
عدد این حرف به حساب ابجد ۴ است.

در این نسخه بسیاری از کلماتی که امروزه با حرف «د» نوشته و تلفظ میشدند با «ذ» نوشته شدهاند. به این «ذ» در فارسی قدیم ذال معجم گفته میشد و تلفظی شبیه به ذال عربی یا th انگلیسی داشت.
منابع
[ویرایش]| الفبای عربی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ألِف | باء | تاء | ثاء | جيم | حاء | خاء | دال | ذال | راء | زاي | سين | شين | صاد | ضاد | طاء | ظاء | عين | غين | فاء | قاف | كاف | لام | ميم | نون | هاء | واو | ياء |
| سایر شکلهای حروف دال و ذال در عربی | |||||||||||||||||||||||||||
| ڈ | ډ | ڊ | ڌ | ڍ | ڏ | ۮ | ݙ | ||||||||||||||||||||