بوهریم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بوریم)
پرش به: ناوبری، جستجو
سیبورگیمبوریمهاسیم
Re

Bh

(Ups)
ظاهر
نامعلوم
ویژگی‌های کلی
نام، نماد، عدد بوریم، Bh، 107
تلفظ به انگلیسی ‎/[invalid input: 'bohrium2009.ogg']ˈbɔəriəm/‎
نام گروهی برای عناصر مشابه فلزات واسطه
گروه، دوره، بلوک ۷، ۷، d
جرم اتمی استاندارد [270] g·mol−۱
آرایش الکترونی [Rn] 5f14 6d5 7s2
(predicted)
الکترون به لایه 2, 8, 18, 32, 32, 13, 2
(predicted)
ویژگی‌های فیزیکی
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن 7
متفرقه
عدد کاس 54037-14-8
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های بوریم
ایزوتوپ NA نیمه‌عمر DM DE (MeV) DP
274Bh syn ~53 s α 8.93 270Db
272Bh syn 9.8 s α 9.02 268Db
271Bh syn α 267Db
270Bh syn 61 s α 8.93 266Db
267Bh syn 17 s α 8.83 263Db
266Bh syn 0.9 s α 9.77,9.04 262Db
265Bh syn 0.9 s α 9.24 261Db
264Bh syn 0.97 s α 9.62,9.48 260Db
262mBh syn 9.6 ms α 10.37,10.24 258Db
262gBh syn 84 ms α 10.08,9.94,9.82,9.74,9.66 258Db
261Bh syn 11.8 ms α 10.40,10.10,10.03 257Db
260Bh syn 35 ms α 10.16 256Db

بوهریم یا بوریم (Bohrium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است که در آزمایشگاه و به دست بشر ساخته شده و در طبیعت، به صورت طبیعی به دلیل ناپایداری بسیار بالا موجود نمی‌باشد. نشانه کوتاه آن و عدد اتمی آن ۱۰۷ است. این عنصر به افتخار نیلز بور، دانشمند هسته‌ای و برنده جایزه نوبل، نام‌گذاری شده است. در سال ۱۹۷۶، دانشمندان روسی در دوبنا اعلام کردند که با بمباران با هسته‌های سنگین ، عنصر ۱۰۷ را ساخته‌اند. این گزارش‌ها اعلام کردند که آزمایش‌های ۱۹۷۵ به دانشمندان امکان داده که عنصر جدیدی را بسازند. سیلندری که به سرعت می‌چرخد، با لایه نازکی از فلز بیسموت پوشیده می‌شود و به عنوان هدف به کار می‌رود. این هدف با جریانی از یون‌های کروم-۵۴ بمباران می‌شود. وجود عنصر ۱۰۷ توسط گروهی از فیزیکدانان آلمان غربی که در آزمایشگاه تحقیقاتی دارمستات کار می‌کردند تایید شد و شش هسته عنصر ۱۰۷ را شناسایی و تهیه کردند.

این عنصر ابتدا با نام نیلزبوریم (Nielsbohrium) و نماد Ns شناخته می‌شد. بعدها آیوپاک نام و نماد آن را به بوهریم (Bohrium) و نماد Bh تغییر داد.

عنصر بوهریم در طبیعت[ویرایش]

بوهریم آن قدر ناپایدار است که هر مقداری از آن تشکیل شود، به سرعت به عناصر دیگر تبدیل می‌شود. بنابراین نمی‌تواند به طور طبیعی اثرات و خطراتی را بر روی سلامتی بر جای بگذارد. همچنین به علت نیمه عمر بسیار کوتاه بوهریم (حدود ۰٫۴۴ ثانیه)، به صورت طبیعی بوهریم اثرات زیست محیطی نمی‌تواند داشته باشد.


جدول تناوبی بر اساس دوره کشف
گروه → ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸
↓ دوره
۱ ۱
H

۲
He
۲ ۳
Li
۴
Be

۵
B
۶
C
۷
N
۸
O
۹
F
۱۰
Ne
۳ ۱۱
Na
۱۲
Mg

۱۳
Al
۱۴
Si
۱۵
P
۱۶
S
۱۷
Cl
۱۸
Ar
۴ ۱۹
K
۲۰
Ca
۲۱
Sc
۲۲
Ti
۲۳
V
۲۴
Cr
۲۵
Mn
۲۶
Fe
۲۷
Co
۲۸
Ni
۲۹
Cu
۳۰
Zn
۳۱
Ga
۳۲
Ge
۳۳
As
۳۴
Se
۳۵
Br
۳۶
Kr
۵ ۳۷
Rb
۳۸
Sr
۳۹
Y
۴۰
Zr
۴۱
Nb
۴۲
Mo
۴۳
Tc
۴۴
Ru
۴۵
Rh
۴۶
Pd
۴۷
Ag
۴۸
Cd
۴۹
In
۵۰
Sn
۵۱
Sb
۵۲
Te
۵۳
I
۵۴
Xe
۶ ۵۵
Cs
۵۶
Ba
*
۷۲
Hf
۷۳
Ta
۷۴
W
۷۵
Re
۷۶
Os
۷۷
Ir
۷۸
Pt
۷۹
Au
۸۰
Hg
۸۱
Tl
۸۲
Pb
۸۳
Bi
۸۴
Po
۸۵
At
۸۶
Rn
۷ ۸۷
Fr
۸۸
Ra
**
۱۰۴
Rf
۱۰۵
Db
۱۰۶
Sg
۱۰۷
Bh
۱۰۸
Hs
۱۰۹
Mt
۱۱۰
Ds
۱۱۱
Rg
۱۱۲
Cn
۱۱۳
Nh
۱۱۴
Fl
۱۱۵
Mc
۱۱۶
Lv
۱۱۷
Ts
۱۱۸
Og

* لانتانیدها ۵۷
La
۵۸
Ce
۵۹
Pr
۶۰
Nd
۶۱
Pm
۶۲
Sm
۶۳
Eu
۶۴
Gd
۶۵
Tb
۶۶
Dy
۶۷
Ho
۶۸
Er
۶۹
Tm
۷۰
Yb
۷۱
Lu

** آکتینیدها ۸۹
Ac
۹۰
Th
۹۱
Pa
۹۲
U
۹۳
Np
۹۴
Pu
۹۵
Am
۹۶
Cm
۹۷
Bk
۹۸
Cf
۹۹
Es
۱۰۰
Fm
۱۰۱
Md
۱۰۲
No
۱۰۳
Lr

شرح
     روزگار باستان تا قرون وسطی (۱۴ عنصر): تا قرون وسطی اکتشاف‌ها ثبت نشده است.       از قرون وسطی تا ۱۸۰۰ (۲۰ عنصر): اکتشافات در عصر روشنگری       از ۱۸۰۰ تا ۱۸۴۹ (۲۴ عنصر): انقلابات علمی و صنعتی       از ۱۸۵۰ تا ۱۸۹۹ (۲۶ عنصر): عصر طبقه‌بندی عناصر; استفاده از تکنیک‌های تجزیه و تحلیل طیف : بیسبودرن، روبرت بونزن، ویلیام کروکز، کیرشهف و دیگران       از ۱۹۰۰ تا ۱۹۴۹ (۱۳ عنصر): توسعه تئوری کوانتوم و مکانیک کوانتوم       از ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۹ (۱۶ عنصر): بعد از پروژه منهتن، سنتز اعداد اتمی ۹۸ و بالاتر (برخورددهنده‌ها، روش‌های بمباران)       از ۲۰۰۰ تا کنون (۵ عنصر): سنتزهای اخیر