واپاشی آلفا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیزیک هسته‌ای
CNO Cycle.svg
واپاشی
شکافت هسته‌ای
گداخت هسته‌ای
دانشمندان
هانری بکرل · ماری کوری · پی‌یر کوری · هانس بتدیگران
واپاشی آلفا

واپاشی آلفا یکی از واپاشی‌های مهم فیزیک است که غالباً به صورت یک هسته هلیوم پرتوزایی می‌شود و از عدد اتمی دو شماره کم می‌شود برای نمونه:


{}^2{}^{38}_{92}\hbox{U}\;\to\;{}^2{}^{34}_{90}\hbox{Th}\;+\;{}^4_2\hbox{He}^{2+},
[۱]

although this is typically written as:


{}^{238}\hbox{U}\;\to\;^{234}\hbox{Th}\;+\;\alpha.

ذرات واپاشی آلفا یک هسته اتم هلیوم است که انرزی ۵ MeV و سرعت ۱۵٫۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه (که ۰.۰۵ سرعت نور است) دارد بار آن به علت داشتن دو پروتون +۲ است

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۲۸ این قضیه توسط George Gamow حل شد

منابع[ویرایش]

  1. Suchocki, John. Conceptual Chemistry, 2007. Page 119.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی (نسخه ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸)