سودان جنوبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۰۵° شمالی ۰۳۲° شرقی / ۵° شمالی ۳۲° شرقی / 5; 32

جمهوری سودان جنوبی
Autonomous Government of Southern Sudan
سودان جنوبی
پرچم
شعار ملیعدالت، آزادی، رفاه
سرود ملیسرود ملی سودان جنوبی
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
جوبا
۲°۲۰′ شمالی ۱°۴۰′ شرقی / ۲.۳۳۳° شمالی ۱.۶۶۷° شرقی / 2.333; 1.667
زبان رسمی انگلیسی [۱][۲]
نوع حکومت جمهوری
نام حاکمان 
 • رئیس جمهور

سالوا کی‌یر مایاردیت 
موارد منجر به تشکیل
استقلال از کشور سودان
۹ ژانویه ۲۰۱۱
مساحت
 -  مساحت ۶۱۹٬۷۴۵کیلومتر مربع (۴۵ام)
 -  آب‌ها (٪) -
جمعیت
 -  سرشماری ۸٬۲۶۰٬۴۹۰ 
(۹۴ام)
 -  تراکم جمعیت -‎/km۲‏ (-ام)
واحد پول پوند سودان جنوبی (SSP)
منطقه زمانی WAT (ساعت جهانی+3)
 -  تابستانی (DST) DST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی .sd
پیش‌شماره تلفنی +۲۴۹

سودان جنوبی کشوری در آفریقاست که در روز شنبه ۹ جولای ۲۰۱۱ میلادی برابر با ۱۸ تیر ۱۳۹۰ هجری شمسی از سودان استقلال یافت.

مرکز این کشور شهر جوبا است[۳] و رهبری سیاسی این کشور را در حال حاضر سالواکی‌یر مایاردیت به عهده دارد.[۴] سودان جنوبی یکی از فقیرترین و شاید یکی از بدترین کشورها در وضعیت سلامتی در جهان است.[۵]

کشور سودان از نظر جغرافیایی بزرگ‌ترین کشور مسلمان در قاره آفریقا به‌شمار می‌آمد که با جدایی جنوب اکنون به دو کشور شمالی و جنوبی تقسیم شد. علاوه بر منابع ثروت زیرزمینی مانند نفت، وجود رود نیل موجب اهمیت سودان به خصوص سودان جنوبی است. سودان جنوبی به لحاظ منابع جنگلی هم دارای اهمیت است. بر اساس برخی برآوردها بیش از ۶۸ درصد از ذخایر شناخته شدهٔ نفت سودان، در سودان جنوبی قرار دارد، برخی از برآوردها نیز این رقم را ۸۰ درصد تخمین زده‌اند.

تاریخ[ویرایش]

مناقشه میان شمال و جنوب از سال ۱۹۵۵ میلادی تا سال ۲۰۰۵ میلادی، منجر به دو جنگ داخلی و جان‌باختن دست‌کم ۲ میلیون نفر شده‌است.[۶]

ریشه این جدایی به جنگ‌های داخلی سودان باز می‌گردد. جنگ‌های داخلی سودان تنها مربوط به دوران جدید سودان (روی کار آمدن صادق المهدی و عمر البشیر) نمی‌شود و این جنگ‌های در زمان جعفر نمیری آغاز شد. پس از سرنگونی نمیری و استمرار جنگ داخلی، عمر البشیر درسال ۲۰۰۵ زیر فشارهای ناشی از جنگ و فشارهای بین‌المللی به قرارداد صلحی با شورشیان جنوب تن در داد.

دولت سودان بر طبق توافق‌نامهٔ صلحی که در ۹ ژانویه ۲۰۰۵ در کنیا امضا شد و به جنگ داخلی دوم سودان پایان داد، به بخش جنوبی سودان این حق داده شد که بین اتحاد با بخش شمالی یا استقلال کامل از آن، یکی را انتخاب کند.[۴]

بر اساس این توافقنامه قرار شد در ژانویه ۲۰۱۱ یک همه‌پرسی برای تعیین تکلیف قسمت جنوبی برگزار شود.

در ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۱ مردم جنوب سودان برای شرکت در یک همه پرسی درباره استقلال از بخش شمالی این کشور، به پای صندوق‌های رای رفتند. نتیجهٔ همه‌پرسی به نفع استقلال جنوب سودان شد، کشور جدید آفریقایی روز نهم ژوئیه ۲۰۱۱، یعنی درست شش سال پس از معاهدهٔ صلح، تاسیس شد و (سالوا کیرمایارادیت )رئیس جمهور آن کشور مستقل شد.[۷]

با پذیرش این همه‌پرسی از سوی کشور مادر، جمهوری سودان جنوبی به عنوان پنجاه و پنجمین کشور در قاره آفریقا، یکصد و نود و ششمین کشور جهان و یکصد و نود و سومین کشور عضو سازمان ملل متولد شد.

تشکیل رسمی کشور سودان جنوبی[ویرایش]

استقلال کشور سودان جنوبی در ساعت ۲۱:۰۰ روز شنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۰ (۸ ژوئیه ۲۰۱۱) به طور رسمی اعلام شد.

به دنبال اعلام رسمی تشکیل کشور سودان جنوبی هزاران نفر در خیابان‌های جوبا پایتخت این کشور به شادمانی پرداختند.[۸]

سالواکی‌یر مایاردیت (به انگلیسی: Salva Kiir Mayardit) (زادروز ۱۹۵۱) رییس جمهور کشور سودان جنوبی است.

سودان جنوبی نیز مانند هر کشور تازه استقلال یافته‌ای با مشکلات امنیتی، اقتصادی و اجتماعی دست و پنجه نرم می‌کند. فقدان زیرساخت‌های لازم برای توسعه، ناکارآمدی سامانه اداری به دلیل کمبود نیروی انسانی تحصیل‌کرده، ادامه اختلافات با شمال در مورد مرزها به‌ویژه در مناطق نفتی، وجود گروه‌های مسلّح شورشی که از جانب شمال حمایت می‌شوند از مشکلاتی است که سودان جنوبی با آن روبرو است.

مذهب[ویرایش]

بیشتر سودان جنوبی مسیحی یا پیرو ادیان کهن قبیله‌ای هستند.[۹]

اقتصاد[ویرایش]

جنوب سودان سرشار از منابع نفتی است.[۳] و مهم‌ترین صادرات آن نفت خام است. اقتصاد سودان جنوبی افزون بر ۹۵ درصد به درآمدهای نفتی متکی است.[۹]

این منطقه، یکی از فقیرترین مناطق جنگ‌زده جهان محسوب می‌شود که به دلیل سال‌ها نزاع، تبعیض و درگیری‌های قبیله‌ای با دولت مرکزی سودان به ویرانی کشیده شده‌است.[۱۰]

جمعیت[ویرایش]

SouthernSudanMap.png
SouthSudanStates.svg

این منطقه ۵/۸ میلیون نفر جمعیّت دارد که ۹۰ درصد اهالی آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند.[۳]

جغرافیا[ویرایش]

سودان جنوبی از شرق به اتیوپی، ازشمال به جمهوری سودان ،از جنوب به کنیا، اوگاندا و جمهوری دموکراتیک کنگو و از غرب به جمهوری آفریقای مرکزی محدود می‌شود.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

ایالت‌های ۱۰گانه سودان جنوبی عبارتنداز:

مردم[ویرایش]

سودان جنوبی، دارای جمعیتی بیشتر مسیحی و یا از پیروان باورهای سنتی قبیله‌ای است.[۴] دراواخر سال 2013 میلادی ری یک ماچار معاون اول رئیس جمهور سالواکی‌یر تلاش خود را بر کودتایی نظامی انجام داد اما این کودتا توسط رئیس جمهوری خنثی شد ولی حدوداً سیصد هزار نفر کشته و آواره برجاگذاشت.

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

نزاع دارفور

پیوند به بیرون[ویرایش]