اختلال نافرمانی مقابله‌جویانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اختلال نافرمانی مقابله جویانه (ODD) در ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) به عنوان یک الگوی خلق عصبی/تحریک پذیر، رفتار مجادله/مقابله ای، یا تلافی جویانه که حداقل شش ماه تدوام داشته باشد، تعریف شده است. برخلاف کودکان دچار اختلال سلوک (CD)، کودکان دچار اختلال نافرمانی مقابله جویانه نسبت به افراد یا حیوانات پرخاشگر نیستند، اموال را تخریب نکرده، و الگوی دزدی یا فریب نشان نمی‌دهند. اگر کودک تشخیص اختلال دلبستگی واکنشی (RAD) گرفته باشد، ODD دیگر قابل تشخیص گذاری نیست.

علائم و نشانه ها[ویرایش]

چهارمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری (DSM-IV-TR) (که DSM-5 اکنون جایگزین آن شده است) بیان کرده که کودک میبایست چهار مورد از هشت نشانه و علامت این اختلال را نشان دهد تا به آستانه تشخیصی برای اختلال نافرمانی مقابله جویانه را برسد.[۱]

علاوه بر این، برای اینکه تشخیص گذاشته شود علائم و نشانه ها باید بیش از شش ماه تداوم یافته وچیزی بیشتر از رفتار عادی کودک باشند.[۲] علائم و نشانه ها عبارت اند از: فعالانه از پیروی از اغلب درخواست ها یا مقررات مراجع قدرت سرپیچی می کند؛[۳] با اعمالش به طور عمدی دیگران را اذیت می کند؛ نسبت به دیگران خشمگین یا بی میل است؛ اغلب جروبحث می کند؛ دیگران را به خاطر اشتباهات خودشان سرزنش می کنند؛[۴] مکرراً از کوره درمی رود؛ کینه توز و به دنبال انتقام است؛ زودرنج است و به آسانی دلخور می شود.
این الگوهای رفتاری باعث افت کارکرد مدرسه و/یا دیگر مکان های اجتماعی می شود.

منابع[ویرایش]

  1. Pardini DA, Frick PJ, Moffitt TE (November 2010). "Building an evidence base for DSM-5 conceptualizations of oppositional defiant disorder and conduct disorder: introduction to the special section". J Abnorm Psychol 119 (4): 683–8. doi:10.1037/a0021441. PMC 3826598. PMID 21090874. 
  2. Kaneshiro, Neil. "Oppositional Defiant Disorder". A.D.A.M. Medical Encyclopedia. Retrieved 5 November 2011. 
  3. "Oppositional Defiant Disorder: Symptoms". Psych Central. Retrieved 5 November 2011. 
  4. http://behavenet.com/oppositional-defiant-disorder