اعتقادنامه نیقیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شمایلی که در آن امپراتور کنستانتین (در وسط) و پدران شورای نیقیه در حال نگاه داشتن اعتقادنامه نیقیه دیده می‌شوند..

اعتقادنامه نیقیه (به لاتین: Symbolum Nicaenum)(به انگلیسی: Nicene Creed) | واژه انگلیسی Creed برگرفته از واژه لاتینی Credo به معنای «من اعتقاد دارم» است. این واژه برای اشاره به بیانیه ای اعتقادی است که نکات اصلی اعتقادات مسیحیت به اجمال در آن بیان شده و برای همه مسیحیان آشنا است. به همین دلیل، واژه اعتقادنامه هرگز در مورد بیانیه های اعتقادی متعلق به فرقه های خاص به کار نمی‌رود. در مورد اخیر، معمولاً از اصطلاح «اعتراف نامه» استفاده می شود.
در دوره آبا، دو اعتقادنامه در سراسر کلیسا معتبر و محترم شمرده می شد. به نظر می رسد که علت پیدایش این اعتقادنامه ها، نیاز شدید به ارائه خلاصه ای سهل الوصول از آیین مسیحیت بوده که در مناسبت های عمومی قابل استفاده باشد.

اعتقادنامه نیقیه نسخه طولانی تر اعتقادنامه رسولان است و در بر گیرنده مطالبی اضافی در باب شخص مسیح و عمل روح القدس است. در واکنش به مناقضاتی در باب‌الوهیت مسیح، این اعتقادنماه متضمن تاییداتی قوی از یگانگی خدا، از جمله این اصطلاحات است| «خدا از خدا» و «با پدر از یک جوهر بودن». شورای نیقیه (ژوئن 325) به مثابه بخشی از جدالش با آریوس بیان کوتاهی را در باب ایمان تنسیق کرد که ساسا آن، اعتقادنامه ای تعمیدی بود که در اورشلیم از آن استفاده می شد.
نکته جالب در این اعتقادنامه آن است که الوهیت کامل مسیح در برابر برداشت آریوس از جایگاه مخلوق بودن او در آن مورد تایید قرار گرفت. این اعتقادنامه دربرگیرنده چهار لعن صریح به دیدگاه های آریوس و نیز سه بند از اصول ایمان آن است. با توجه به اینکه جزئیات کامل روند نیقیه هم اکنون در دست نیست، ناگزیریم به منابع ثانویه (مانند مورخان کلیسایی و نویسندگانی مانند آتاناسیوس و باسیل اهل قیصریه) برای دست یافتن به متن این اعتقادنامه تکیه کنیم.[۱]

مورد قبول چه کسانی است؟[ویرایش]

این اعتقادنامه، چنانکه گفته شد، مورد قبول تمام مسیحیان حقیقی است، و هرکه خود را مسیحی می داند باید به این اعتقادنامه ایمان داشته باشد. چنانچه گروهی، خود را کلیسا بنامد اما به این اعتقادنامه ایمان نداشته باشد، به عنوان بدعت (heresy) شناخته می شود. از جمله شاهدان یهوه، برانهامیست ها، مورمون ها، یگانه انگاران، مدالیست ها، و ...

متن[ویرایش]

ما ایمان داریم به خدای یکتا

پدر قادر مطلق، آفریدگار آسمان و زمین،

و هر آنچه پیدا و ناپیداست.

و به خداوند یکتا

عیسای مسیح، پسر یگانه خدا

مولود ازلی پدر.

او خداست از خدا، نور از نور،

خدای راستین از خدای راستین

که زاده شده و آفریده نشده‌است،

هم‌ذات با پدر.

و از طریق او همه چیز هستی یافت.

برای ما آدمیان و برای نجات ما

از آسمان فرود آمد.

به قدرت روح‌القدس

از مریم عذرا تن گرفت و انسان گردید.

و در زمان پنطیوس پیلاطس

برای ما مصلوب شد، رنج کشید

مرد و مدفون گشت،

و بر حسب کتاب‌مقدس، روز سوم رستاخیز نمود

و به آسمان صعود کرد

و به دست راست پدر نشسته‌است

و بار دیگر در جلال خواهد آمد

تا زندگان و مردگان را داوری کند

و سلطنتش را پایان نخواهد بود.

ما ایمان داریم به روح‌القدس

که خداوند و بخشنده حیات است

که از پدر [و پسر][۲] صادر می‌گردد.

و او را با پدر و پسر یک پرستش و یک جلال است.

او از طریق پیامبران سخن گفته‌است.

ما ایمان داریم به کلیسا

که یکتا، مقدس، کاتولیک (همگانی)، و رسولی است.

و اعتقاد داریم به یک تعمید برای آمرزش گناهان.

ما رستاخیز مردگان

و زندگی جهان آینده را در انتظاریم.

آمین.

لعن ها[ویرایش]

اما کلیسای جهانی و رسولان، کسانی را که سخنان زیر را می گویند لعنت می کند: «زمانی بوده است که پسر وجود نداشته است» و «او وجود نداشته است و بعد به وجود آمده است» و «او از نیستی به وجود آمده است» و نیز این کلیسا کسانی را لعنت می کند که بر این باورند که وجود او از ماهیت یا وجودی به جز ماهیت یا وجود پدر ناشی شده یا اینکه او تغییر پذیر بوده و در معرض دگرگونی و تبدیل است.

پانویس[ویرایش]

  1. کتاب: الهیات مسیحی/ نویسنده: آلیستر مک گراث / ترجمه: بهروز حدادی
  2. در شورای کالسدون، ثبت شد که روح القدس از پسر نیز صادر می شود. این درحالیست که برخی کلیساهای شرقی، از جمله کلیسای ارتدکس ارمنی، که شورای کالسدون را نمی‌پذیرند و به همین دلیل ارتدکسهای غیرکالسدونی نامیده می شوند، معتقدند که روح القدس تنها از پدر صادر می شود و بنابراین در هنگام خواندن اعتقادنامه نیقیه، عبارت « و پسر » را قرائت نمی‌کنند.

منابع[ویرایش]

  • کتاب: الهیات مسیحی/ نویسنده: آلیستر مک گراث / ترجمه: بهروز حدادی