اعلامیه نود و پنج ماده‌ای مارتین لوتر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای در باب قدرت و اثربخشی آمرزش (به لاتین: Disputatio pro declaratione virtutis indulgentiarum و به انگلیسی: The Ninety-Five Theses on the Power and Efficacy of Indulgences) که با عنوان اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای شناخته می‌شود٬ در سال ۱۵۱۷ میلادی توسط مارتین لوتر به نگارش در آمد که از آن عموماًْ به عنوان محرک اولیه برای اصلاحات پروتستانی یاد می‌شود. این اعلامیه سوءاستفاده‌های مذهبی٬ خصوصاًْ مواردی همچون فروش آمرزش‌نامه را به چالش می‌کشد.

نسخه‌ای از اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای مارتین لوتر

محتوا[ویرایش]

مارتین لوتر در اعلامیه‌ی خود٬ بر مسائل درون کلیسای کاتولیک همچون غسل تعمید و آمرزش تمرکز می‌کند. این اعلامیه٬ با صراحت اعتبار فروش آمرزش گناهان توسط کلیسا را رد می‌کند و اظهار می‌دارد که رهایی از گناه در این کلیسا٬ با داد و ستدهای مالی بدست می‌آید٬ نه با ندامت واقعی از گناه. لوتر مدعی است که فروش آمرزش٬ نقض آشکار هدف اصلی اعتراف٬ توبه و بخشایش است و به مسیحیان به دروغ گفته شده که آنها می‌توانند با خرید آمرزش به پاکی از گناه دست پیدا کنند.

کلیسای ویتنبرگ در آلمان که جزیی از امپراتوری مقدس روم بود و اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای از آنجا منتشر شد٬ بزرگترین مجموعه‌ی باقی‌مانده‌ی آثار مقدس در اروپا را در خود دارد. این آثار توسط فردریک سوّم ساکسونی جمع‌آوری شدند. در آن زمان ادعا می‌شد که ستایش اجساد و آثار قدیسین باعث بخشایش و عفو مجازت گناه در برزخ می‌شود.

مارتین لوتر٬ اثر لوکاس کراناخ

در آن زمان یک کشیش معتقد به فرقه‌ی دومینیک، با هدف جمع‌آوری اعانه برای تامین هزینه‌های بازسازی کلیسای سنت پیتر در رم که توسط پاپ لئون دهم شروع شده بود٬ به فروش آمرزش‌نامه در سرزمین‌های آلمان اقدام کرد. در آن زمان آلبرت ماینز٬ اسقف اعظم ماینز در آلمان٬ برای خرید مقام خود مبلغ زیادی را قرض گرفته بود و بشدت در مضیقه بود. به همین دلیل با شرط دریافت قسمتی از درآمد حاصل از فروش آمرزش‌نامه٬ اجازه‌ی این کار را در سرزمین‌های خود صادر کرد. لوتر احساس کرد که باید چنین تقلبی را برای مردمی که اقدام به خرید آمرزش‌نامه می‌کنند افشا کند. این افشاگری در مناظره‌ای که در دانشگاه ویتنبرگ برگزار شده بود انجام شد.

انتشار[ویرایش]

هانس هیلربراند می‌نویسد که در روز ۳۱ اکتبر ۱۵۱۷ میلادی٬ لوتر به هیچ وجه قصد جدال با کلیسا را نداشت٬ بلکه آنرا اعتراضی اصولی به رفتار کلیسا می‌دانست. با این وجود در بخش‌های مختلف اعلامیه٬ چالش‌های محسوسی در ارتباط با کلیسا دیده می‌شود٬ خصوصاً در بند ۸۶ام٬ آنجا که می‌پرسد: "از آنجا که ثروت کنونی پاپ از ثروت کراسوس‌ها (ثروتمندترین افراد) بیشتر است، چرا او نباید این کلیسای سنت پیتر را به جای پول مؤمنانِ مستمند، با پول خود بسازد؟"

لوتر "اعتراض‌نامه‌ی مارتین لوتر در باب قدرت و تاثیر آمرزش" را که بعدها به اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای مشهور شد٬ در آستانه‌ی روز همه‌ی قدیسین٬ ۳۱ اکتبر ۱۵۱۷ بر درب کلیسای ویتنبرگ نصب کرد. در آن روز لوتر در اعتراض به فروش آمرزش نامه‌ای به آلبرت ماینز و ماگدبورگ و اسقف اعظم براندنبورگ نوشت و در نامه‌ی خود٬ رونوشتی از اعلامیه را ضمیمه ساخت. در مدت دو هفته در کل آلمان و در مدت دو ماه در اروپا نسخه‌های اعلامیه‌ی لوتر منتشر شد. با ترجمه‌ی اعلامیه از لاتین به آلمانی٬ این اعلامیه اولین اثر لوتر بود که در تیراژی وسیع در سراسر اروپا منتشر شد.

واکنش‌ها[ویرایش]

در روز ۱۵ ژوئن ۱۵۲۰ میلادی٬ پاپ لئون دهم تکذیبیه‌ای برای اعلامیه‌ی ۹۵ ماده‌ای لوتر صادر کرد. این سند٬ باورهای رسمی کلیسای کاتولیک که لوتر اشتباه پنداشته بود را اعلام می‌کرد.

اعلامیه لوتر برای اروپای شمالی شروعی بود برای استقلال از اقتدار پاپ که تغییرات شگرفی را در زمینه‌های مذهبی و اجتماعی در این منطقه فراهم آورد٬ مانند سرپیچی از قوانین پاپ٬ افول فئودالیسم و گسترش تجارت. در ۲۷ اکتبر ۱۹۵۱ کلیسای کوچک ویتنبرگ با اجتماع کوچک خود از مذهب کاتولیک روی برگرداند. تا سال ۱۵۲۲ اکثر نقاط شهر٬ به دستورات لوتری بجای قوانین کلیسای کاتولیک رومی پرداختند. طرفداران لوتر بسرعت افزایش یافتند که رویگردانی اکثر آنان به دلیل نارضایتی عمومی از اعضای کلیسای کاتولیک رومی و فساد و تمایلات دنیوی اعضای آنان بود.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «The Ninety-Five Theses»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ آگوست ۲۰۱۲).