ستیل پیریدینیوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ستیل پیریدینیوم
نام‌های دیگر Acetoquat CPC;
Pyrisept

EXADECYL-PYRIDINIUM, CHLORIDE

شناساگرها
CAS 123-03-5 YesY
6004-24-6 (monohydrate)
پاب‌کم 31239
کم‌اسپایدر 28979 YesY
UNII 6BR7T22E2S YesY
ChEBI CHEBI:32915 YesY
ChEMBL CHEMBL34833 YesY
کد اِی‌تی‌سی B05CA01D08AJ03,
D09AA07 (dressing), R02AA06
بیلشتین 3578606
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C21H38ClN
جرم مولی ۳۳۹٫۹۹ g mol−1
شکل ظاهری solid
دمای ذوب
‎77 °C, 350 K, 171 °F
خطرات
LD50 36 mg/kg (rabbit, iv)[۱]
400 mg/kg (rabbit, oral)[۱]
6 mg/kg (rat, ip)[۱]
30 mg/kg (rat, iv)[۱]
200 mg/kg (rat, oral)[۱]
250 mg/kg (rat, sc)[۱]
10 mg/kg (mouse, ip)[۱]
108 mg/kg (mouse, oral)[۱]
 YesY (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

ستیل‌پیریدینیوم‌ کلراید (به انگلیسی: CETYLPYRIDINIUM CHLORIDE)‏

رده درمانی: سورفکتانت های کاتیونی

اشکال دارویی: دهان‌ شویه‌

محتویات

موارد مصرف [ویرایش]

محلول‌ دهان‌ شویه‌ برای درمان‌ عفونت‌های سطحی دهان‌ و گلو بکار می رود. بعد از اعمال جراحی دندان و لثه، در بیمارانیکه از تجهیزات تنفسی استفاده می کنند و بدنبال استفراغ به عنوان خوشبوکننده و ضدعفونی کننده و التیام دهنده استفاده می گردد .

مکانیسم اثر [ویرایش]

ستیل‌ پیریدینیوم‌ کلرایدهمچون‌ سایر سورفکتانت‌های کاتیونی درمحلول‌ آبی به‌ یک‌ کاتیون‌ نسبتا بزرگ‌ فعال‌ و یک‌ یون‌ کوچک‌ غیرفعال‌ یونیزه‌می‌شود. یک ترکیب چهارتایی آمونیوم است.ترکیبات‌ کاتیونی علاوه‌ براثرات امولسیون‌کننده‌ و پاک‌کننده‌ دارای‌فعالیت‌ باکتری‌کش‌ علیه‌ باکتریهای گرم‌مثبت‌ و گرم‌ منفی می‌باشند.

عوارض جانبی [ویرایش]

خوردن‌ آن سبب‌ تهوع‌ و استفراغ‌ می‌شود ومحلول غلیظ آنها ممکن‌ است‌ سبب‌آسیب‌ و نکروز مری شوند. علایم‌مسمومیت‌ تنگی نفس‌ و سیانوز است‌. تضعیف‌ CNS، افت فشار خون‌ و اغما نیز ممکن‌ است‌ بروز نماید.

جستارهای وابسته [ویرایش]

سورفکتانت

منابع [ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ Lewis, Richard J. (1996). Sax's Dangerous Properties of Industrial Materials (9th ed.). New York, NY: Van Nostrand Reinhold. p. 691. 
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷