ترمودینامیک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ترمودینامیک علم بررسی رفتار مواد در برابر کار و انرژی (معمولاً به شکل گرما) است. ترمودینامیک درمورد روشهای تبدیل انرژی و تغییرات خواص ماده در اثر تبدیل انرژی، تغییر فاز و یا تماس با مواد دیگر بحث میکند. ترمودینامیک حالت تعادل سیستم را بررسی میکند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] قوانین ترمودینامیک
[ویرایش] دستهبندی ترمودینامیک
[ویرایش] کمیتهای وابسته
- انتروپی
- آنتالپی
- انرژی آزاد گیبس
- انرژی آزاد هلمهولتز
- انرژی درونی
- فشار
- دما
- حجم
- ضریب انبساط حرارتی
- ظرفیت گرمایی
- تراکم پذیری
- فیوگاسیته(بیدوامی)
- اکتیویته (فعالیت)
[ویرایش] مفاهیم مرتبط
- سیستم
- محیط
- منبع گرمایی
- حالت تعادل
- گاز ایدهآل
- گاز حقیقی
- فرآیند
- فرآیند برگشت ناپذیر
- فرآیند برگشت پذیر
- فرآیند خودبخودی
- فرآیند غیر خودبخودی
- فرآیند تعادلی
- فرآیند غیر تعادلی
- فرآیند همدما (ایزوترم)
- فرآیند همفشار (ایزوبار)
- فرآیند بیدررو (آدیاباتیک)
- فرآیند همحجم (ایزوکور)
- حالت استاندارد
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع مطالعه
|
|
|---|
| کلاسیک مکانیک · الکترومغناطیس · ترمودینامیک · مکانیک آماری · مکانیک کوانتومی · نسبیت · فیزیک انرژیهای بالا · نظریه میدانهای کوانتومی · فیزیک ماده چگال · فیزیک اتمی، مولکولی و نوری |
