ژئوفیزیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ژئوفیزیک (به انگلیسی: geophysics) یا فیزیک زمین از شاخه‌های اصلی علوم زمین به شمار می رود. ژئوفیزیک به دو شاخه اصلی تقسیم بندی شده است: ژئوفیزیک محض و ژئوفیزیک کاربردی. بخش محض آن شامل گرایش زلزله شناسی می باشد. در بخش کاربردی با استفاده از روشهای لرزه ای، مغناطیسی، گرانی سنجی و الکتریکی به مطالعهٔ کمّی خواص مختلف فیزیکی زمین پرداخته می شود. با نتایج کمّی بدست آمده می‌توان به مطالعهٔ خصوصیت‌های فیزیکی و رفتار پوسته و در برخی موارد جبه و هسته زمین پرداخت. لذا می‌توان این علم را پلی بین فیزیک و زمین‌شناسی دانست که از تکنیک‌ها و تئوری‌های ریاضیات و علوم کامپیوتر می‌باشد [۱] .

امروزه ژئوفیزیک شامل فیزیکِ اوزون (اوزونوگرافی) و فیزیکِ اتمسفر ( مترولوژی) نیز می‌شود. به عبارت بهتر ژئوفیزیک به پدیده‌های طبیعی و همچنین رفتار زمین و اطرافش نیز می‌پردازد.

شاخه‌ها و گرایشهای ژئوفیزیک[ویرایش]

زلزله شناسی که به مطالعه زلزله و انتشار امواج الاستیک در زمین می پردازد. لرزه شناسی یا لرزه نگاری (Seismology) که به مطالعه انتشار امواج در لایه های کم عمق زمین می پردازد و در اکتشافات خصوصاً اکتشاف نفت کاربرد فراوان دارد.

نتایج بدست آمده توسط ژئوفیزیست ها در زمین‌شناسی مهندسی (Engineering geology) و کانی‌شناسی و پتروفیزیک (petrophysics) سنگ‌ها بکار می‌آید.

ژئوفیزیک باستانشناسی که بیشتر روشهای مغناطیسی، الکترومغناطیسی و رادار را شامل می‌شود.

ژئوفیزیک کاربردی[ویرایش]

ژئوفیزیک کاربردی خود به دو شاخه ژئوفیزیک اکتشافی [۲] و مهندسی تقسیم می‌شود. زیرشاخه‌های ژئوفیزیک اکتشافی عبارت‌اند از:

  • ژئوفیزیک نفت که بیشتر لرزه شناسی را شامل می‌شود.
  • ژئوفیزیک معدن که روش‌های گوناگونی چون الکتریکی، مغناطیس سنجی، الکترومغناطیس و گرانی را در بر می‌گیرد.
  • ژئوفیزیک آب که در آن نیز بیشتر از روشهای الکتریکی و الکترومغناطیسی استفاده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Applied Geophysics by W. M. Telford, L. P. Geldart, and R. E. Sheriff
  2. An Introduction to Geophysical Exploration by Philip Kearey, Michael Brooks, and Ian Hill
  • The Solid Earth: An Introduction to Global Geophysics، by C.M.R. Fowler، published by Cambridge University Press
  • Geodynamics by Donald L. Turcotte and Gerald Schubert، published by Cambridge University Press