غلامحسین کرباسچی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
غلامحسین کرباسچی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۷ شهردار تهران بود.
وی که سابقه تحصیل در حوزه علمیه قم را دارد، در دوران جنگ نماینده آیت الله خمینی در ژاندارمری جمهوری اسلامی بود. پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۸ از استانداری اصفهان به شهرداری تهران منتقل شد و توانست دوباره طرح جامع شهر تهران را که در زمان شهرداری غلامرضا نیکپی طرحریزی شدهبود زنده کند و موجب کنار گذاردن پیشنهادات مطرح شده بعد از پایان جنگ مبنی بر انتقال پایتخت از تهران به شهری دیگر شود. وی در دوران شهرداری تهران و در جریان اقدامات اصلاحی خود از حمایت هاشمی رفسنجانی بر خوردار بود.
در دوران وی برای اولین بار شهردار تهران امکان حضور در هیات دولت را در کنار وزرا و معاونان رییس جمهور یافت. این وضعیت تا انتصاب محمود احمدینژاد به شهرداری تهران ادامه داشت.
در آستانه برگزاری انتخابات مجلس پنجم، وی به همراه عده ای دیگر از وزرا و معاونان هاشمی رفسنجانی حزب کارگزاران سازندگی را تاسیس کرد و در کنار جامعۀ روحانیت مبارز تهران به ارائه لیست انتخاباتی پرداخت. پس از کناره گیری وزرای دولت هاشمی رفسنجانی از حزب کارگزاران به دستور علی خامنه ای، غلامحسین کرباسچی عملا بعنوان چهره اول حزب مطرح شد. در آن زمان شایع شد که تاسیس کارگزران تنها برای گرم کردن انتخابات و تشویق مردم به رای دادن صورت گرفته است.
تاسیس موسسه همشهری و انتشار روزنامه همشهری ، و نشریات و ویژه نامه های وابسته به آن و راه اندازی فرهنگسراها و خانه های فرهنگ در تهران از جمله اقدامات وی بود. به دلیل عدم هماهنگی کامل میان نحوه مدیریت اماکن فرهنگی شهرداری با خواست های جناح راست سنتی که بر مبنای نظریه «مبارزه با تهاجم فرهنگی» علی خامنه ای تنظیم شده بود، مجلس پنجم سازمان فرهنگی - هنری شهرداری تهران را از کنترل شهردار خارج کرد. از نظر آنان فرهنگسراها به رقیبی برای مساجد و پایگاههای بسیج تبدیل شده و از طرح «کاخ جوانان» که قبل از انقلاب در ایران ساخته شده بود ، اقتباس شده اند. گروه انصار حزب الله نیز تظاهراتهایی را در مقابل موسسه همشهری راه اندازی کرد.
عملکرد وی، از جمله تراکم فروشی، انتقاداتی را سبب شد و برخی آنرا عامل افزایش قیمت مسکن در تهران دانستند.
در سال ۱۳۷۷ در دومین سال دورۀ اول ریاست جمهوری سید محمد خاتمی، کرباسچی که همراه حزب کارگزاران سازندگی از طرفداران کلیدی خاتمی در انتخابات دوم خرداد ۷۶ بود به همراه عده دیگری از معاونانش و شهرداران مناطق تهران توسط حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی به فرماندهی سردار نقدی دستگیر و بازجویی و از سوی قاضی غلامحسین محسنی اژهای به اتهام جرایم مالی محاکمه و به ۳ سال حبس و ده سال محرومیت از مشاغل دولتی و جزای نقدی محکوم شد.
وی پیش از محاکمه به اتهام اختلاس مدتی را در بازداشت گذراند. [۱] بر اساس نظر سنجی ها اکثریت مردم اقدام دستگاه قضایی را سیاسی دانستند.[نیازمند منبع] . سردار نقدی در دادگاه دیگری به اتهام شکنجۀ شهرداران تهران محکوم گردید. کرباسچی سرانجام پس از طی نزدیک دو سال حبس، با دخالت اکبر هاشمی رفسنجانی و دستور سید علی خامنهای از زندان آزاد شد. وی از آن زمان به فعالیت های غیر دولتی مشغول است.
در اسفند سال ۸۵ دادگاه مطبوعات روزنامه هممیهن را که کرباسچی مدیر مسئول آن بود، از اتهاماتی که در سال ۷۹ مبنای توقیف آن شده بود تبرئه کرد. این روزنامه از اواخر اردیبهشت ۸۶ به سردبیری محمد قوچانی دوباره منتشر شد[۲] ولی پس از انتشار ۴۳ شماره قاضی مرتضوی دادستان تهران به بهانه نقض دادرسی آنرا دوباره توقیف کرد.
او در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 از نامزدی مهدی کروبی حمایت میکند و به عنوان معاون اول او معرفی شده است.
[ویرایش] پانویس ها
- ↑ دلایل بازداشت کرباسچی اعلام شد، گفتگوبا وکیل وی. روزنامه همشهری (در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۳۷۷).
- ↑ انتشار دوباره هم ميهن: بازگشت کرباسچی به صحنه؟ بی بی سی فارسی ، ۲۴اردیبهشت ۱۳۸۶

