وویجر ۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
وویجر ۱وویجر ۱
Voyager.jpg
تصویر فضاپیمای وویجر ۱
سازندهٔ اصلی ناسا

وویجر ۱ (به انگلیسی: Voyager 1) یک فضاپیمای کاوشگر فضایی با وزن ۷۲۲ کیلوگرم است که با هدف پژوهش‌های علمی در ۵ سپتامبر ۱۹۷۷ در قالب برنامه وویجر توسط ناسا به فضا پرتاب شد. وویجر ۱ فضاپیمایی بود که توانست عکس‌هایی از نزدیک از مشتری و زحل و ماه‌های این دو سیاره تهیّه نماید. هدف نخستین این فضاپیما مانند دیگر کاوشگر ناسا که وویجر ۲ نام دارد، مطالعه سیاره‌های مشتری، کیوان، اورانوس و نپتون بود، ماموریتی که در سال ۱۹۸۹ کامل شد. این کاوشگر حاوی صفحه‌ای طلایی با اطلاعاتی از تمدن زمینی است.[۱]

فضاپیمای وویجر ۱ هم اکنون دورترین ساخته دست بشر به حساب می‌آید. اما مدت‌ها بود که بحث‌های زیادی در این مورد در گرفته بود که آیا این فضاپیما واقعاً از منظومه شمسی خارج شده یا نه؟

موضوع این بود که بین دانشمندان بر سر تصمیم گیری در این مورد اختلاف نظر وجود داشت و به همین خاطر چندین بار خبرهایی مبنی بر خروج این فضا پیما از منظومه شمسی منتشر شد. اما هر بار ناسا اعلام می‌کرد که هنوز نمی‌توان با قاطعیت اعلام کرد که این فضاپیما از منظومه شمسی خارج شده است. سرانجام بررسی‌ها، پژوهشگران را به این نتیجه رساند که وویجر ۱ واقعاً از منظومه شمسی خارج شده و ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۲ شهریور ۱۳۹۲) ناسا رسماً این موضوع را تایید کرد.[۲]

این پژوهش‌ها نشان می‌دهد که وویجر ۱ در واقع مرداد ماه سال ۹۱ از منظومه شمسی خارج شده و حالا نخستین ساخته بشر به حساب می‌آید که به فضایی موسوم به فضای بیرونی (Interstellar space یا Outer space) وارد شده است. اینجا در واقع مکانی است که میان دو سیستم ستاره‌ای به حساب می‌آید.

به گفته ناسا در حال حاضر مدت زمان ارسال و یا دریافت سیگنال از وویجر ۱ حدود ۱۷ ساعت طول می‌کشد. پژوهشگران ناسا می‌گویند وویجر۱ اکنون در فضای میان ستارگان و در فاصله ۱۹ میلیارد کیلومتری از خورشید شناور است و تا چهل هزار سال دیگر به هیچ ستاره‌ای نزدیک نخواهد شد.

وویجر در سال ۱۹۹۰ با نگاهی به عقب از زمین عکس گرفت، در این عکس زمین یک نقطه آبی کمرنگ بود. به گفتهٔ دانشمندان، این کاوشگر احتمالاً دیگر زمین را نمی‌بیند، اما همچنان با امواج رادیویی با زمین در تماس است، تماسی که دانشمندان انتظار دارند تا سال ۲۰۲۳ ادامه یابد.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وویجر ۱ موجود است.
  1. ژاکلین و سیمون میتون، اخترشناسی پایه، ترجمه توفیق حیدرزاده، انتشارات فاطمی، ۱۳۶۸
  2. ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]