زبان ژاپنی
| ژاپنی 日本語 Nihongo |
||
|---|---|---|
| Nihongo (ژاپنی) در اسکریپت ژاپنی |
 |
|
| تلفظ: | [nihoŋɡo] | |
| گویشگاهها: | اکثریت: ژاپن | |
| شمار گویشوران: | ۱۳۰ میلیون[۱] | |
| خانواده: | ژاپنیک ژاپنی |
|
| سیستم نوشتاری: | لوگوگرافهای و هجابندیهای ژاپنی، حروف چینی، روماجی، اسکریپت سیدهام (برخی زمانها در معابد بودایی.) | |
| زبان رسمی | ||
| زبان رسمی در: |  ژاپن پالائو (Angaur)[۲][۳] |
|
| مرجع رسمی: | ندارد دولت ژاپن نقش اصلی را ایفا میکند |
|
| کد زبان | ||
| ISO 639-1: | ja | |
| ISO 639-2: | jpn | |
| ISO 639-3: | jpn | |
 |
||
| یادداشت: این صفحه ممکن است دارای کدهای یونیکد باشد. | ||
زبان ژاپنی (به ژاپنی: 日本語، نیهونگو)، زبان مردم ژاپن و زبان رسمی دولت ژاپن است، که توسط حدود ۱۳۰ میلیون نفر سخن گفته میشود.[۴]
محتویات |
قواعد و ساختار [ویرایش]
ژاپنی یک زبان پیوندی است با منشا مورد اختلاف. زبانی که در ژاپن به آن تکلم میشود زبانی است آهنگ دار و صدادار و تقریباً تمام کلمات آن به حروف مصوت ختم میشوند. کلمات آن چند هجایی است و لایق تغییرات دستوریست. تصریف به وسیله اجزایی که به آخر کلمه الحاق کنند صورت میگیرد. زمانها و وجهها به وسیله ادات فعل از هم تمییز داده میشوند. زبان مکالمه از لحاظ دستور و فرهنگ لغات با زبان مکتوب (که دارای اشکالات فراوان است) فرق دارد.[۵]
خط ژاپنی [ویرایش]
سامانه نوشتاری ژاپنی از سه دسته واج آوا به نامهای هیراگانا (平仮名) و کاتاکانا (カタカナ) و روماجی (ローマ字) و واژهنگارهای کانجی (漢字) تشکیل شده است. از هیراگانا و کاتاکانا با عنوان کلیتر کانا نام برده میشود. کانجی در واقع همان حروف چینی برگرفته از سیستم نگارشی چینی است که معمولاً برای نوشتن کلماتی که از زبان چینی وارد ژاپنی شدهاند استفاده میشود. بر اساس برخی از کلمات کانجی، الفبایی به نام هیراگانا ابداع شدهاست که معمولاً برای نوشتن کلمات اصیل ژاپنی استفاده میشود. الفبای دیگری نیز به نام کاتاکانا وجود دارد که برای نوشتن کلمات وارد شده به ژاپنی از انگلیسی و دیگر زبانها استفاده میشود؛ برخی از حروف هیراگانا با کاتاکانا یکی است. از هیراگانا و کاتاکانا برای بیان چگونگی تلفظ کانجی هم استفاده میشود (فوریگانا).
استفاده از حروف لاتین برای نوشتن کلمات ژاپنی نیز مرسوم است و به آن روماجی گویند.
کانجی [ویرایش]
کانجیها همان علایمی هستند که هر یک به تنهایی بیان کننده یک کلمه هستند. کانجیهای استاندارد ژاپن در حدود ۲۰۰۰ هستند. و کانجیها اصولاً از زبان چینی گرفته شدند.
چند مثال از کانجی و معنای آن:
| کانجی | تلفظ | معنا |
|---|---|---|
| 土 | tsuchi | خاک |
| 天 | ten | آسمان |
| 水 | mizu | آب |
| 火 | hi | آتش |
| 風 | kaze | باد |
| 男 | otoko | مرد |
| 女 | onna | زن |
| 食べる | taberu | خوردن |
| 飲む | nomu | نوشیدن |
| 大きい | ōkii | بزرگ |
| 小さい | chiisai | کوچک |
| 夜 | yoru | شب |
| 日 | hi | روز |
حروف ژاپنی [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ «Japanese». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در 2008-02-14. بازبینیشده در 2008-02-29.
- ↑ «CIA – The World Factbook – Field Listing :: Languages». سیا. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در February 17, 2010. بازبینیشده در February 17, 2010.
- ↑ «Languages of Palau». Lewis, Paul M. (ed). SIL International، 2009. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در February 17, 2010. بازبینیشده در February 17, 2010.
- ↑ MIT. «Japanese Language». بازبینیشده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰.
- ↑ دکتر معین. فرهنگ معین، جلد پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر.
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Japanese language»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰).
پیوند به بیرون [ویرایش]
- وبلاگ مرکز مطالعات ژاپن
- آموزش زبان ژاپنی به ۲۱ زبان مختلف از جمله فارسی
- بنیاد ملی زبان ژاپنی
- یادگیری ژاپنی امکانپذیر است
- دیکشنری ژاپنی همراه با تلفظ واژهها
|
|||||
