زبان ژاپنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

برای اثبات پذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. لطفاً با توجه به سیاست ویکی پدیا در قبال منابع با ارائهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی منبع ممکن است در آینده حذف شوند.

زبان ژاپنی (به ژاپنی: 日本語، نیهونگو) ، زبان مردم ژاپن و زبان رسمی دولت ژاپن است، که توسط حدود ۱۳۰ ملیون نفر ^{[نیازمند منبع]} سخن گفته می‌شود.

فهرست مندرجات ۱ قواعد و ساختار ۲ خط ژاپنی ۳ کانجی ۴ حروف ژاپنی ۵ جستارهای وابسته ۶ منابع ۷ پیوند به بیرون

[ویرایش] قواعد و ساختار

ژاپنی یک زبان پیوندی است با منشا مورد اختلاف. زبانی که در ژاپن به آن تکلم می‌شود زبانی است آهنگ دار و صدادار و تقریبا تمام کلمات آن به حروف مصوت ختم می‌شوند. کلمات آن چند هجایی است و لایق تغییرات دستوریست. تصریف به وسیله اجزایی که به آخر کلمه الحاق کنند صورت می‌گیرد. زمان‌ها و وجه‌ها به وسیله ادات فعل از هم تمییز داده می‌شوند. زبان مکالمه از لحاظ دستور و فرهنگ لغات با زبان مکتوب (که دارای اشکالات فروان است) فرق دارد. ^[۱]

[ویرایش] خط ژاپنی

حروف الفبای ژاپنی از سه سری حروف به نامهای هیراگانا (平仮名) و کاتاکانا (カタカナ) و کانجی (漢字) تشکیل شده.از هیراگانا و کاتاکانا برای بیان چگونگی تلفظ کانجی هم استفاده می‌شود(فوریگانا). استفاده از حروف لاتین برای نوشتن کلمات ژاپنی نیز مرسوم است و به آن روماجی (یا رومانجی) گویند.

حروف هیراگانا برای کلمات اصیل ژاپنی و حروف کاتاکانا برای کلمات وارد شده از سایر زبان‌ها به کار می‌روند. عین حروف هیراگانا در کاتاکانا هم وجود دارد و فقط شکل آنها متفاوت است.و اصولاً از کانجی گرفته شداند.

[ویرایش] کانجی

کانجی‌ها همان علایمی هستند که هر یک به تنهایی بیان کننده یک کلمه هستند. کانجی‌های استاندارد ژاپن در حدود ۲۰۰۰ هستند. و کانجی‌ها اصولاً از زبان چینی گرفته شدند.

چند مثال از کانجی و معنای آن:

کانجی	تلفظ	معنا
土	tsuchi	خاک
天	ten	آسمان
水	mizu	آب
火	hi	آتش
風	kaze	باد
男	otoko	مرد
女	onna	زن
食べる	taberu	خوردن
飲む	nomu	نوشیدن
大きい	ōkii	بزرگ
小さい	chiysai	کوچک
夜	yoru	شب
日	hi	روز

[ویرایش] حروف ژاپنی

نویسه‌های عادی   ـَ ـِ ـُ ـً (e) ـٌ (o) ا أَ あ ア إِ い イ أُ う ウ أً え エ أٌ お オ ک کَ か カ کِ き キ کُ く ク کً け ケ کٌ こ コ س سَ さ サ شِ し シ سُ す ス سً せ セ سٌ そ ソ ت تَ た タ چِ ち チ تْسُ つ ツ تً て テ تٌ と ト ن نَ な ナ نِ に ニ نُ ぬ ヌ نً ね ネ نٌ の ノ ه هَ は ハ هِ ひ ヒ فُ ふ フ هً へ ヘ هٌ ほ ホ م مَ ま マ مِ み ミ مُ む ム مً め メ مٌ も モ ی ی や ヤ   ی ゆ ユ   ی よ ヨ ر رَ ら ラ رِ り リ رُ る ル رً れ レ رٌ ろ ロ و وَ わ ワ إِ ゐ ヰ - أً ゑ ヱ أٌ を ヲ نْ (نون غلیظ)   نْ ん ン

نویسه‌های جدا:   ـَ ـِ ـُ ـً (e) ـٌ (o) گ گَ が ガ گِ ぎ ギ گُ ぐ グ گً げ ゲ گٌ ご ゴ ز زَ ざ ザ جِ じ ジ دْزُ ず ズ زً ぜ ゼ زٌ ぞ ゾ د دَ だ ダ جِ ぢ ヂ دْزُ づ ヅ دً で デ دٌ ど ド ب بَ ば バ بِ び ビ بُ ぶ ブ بً べ ベ بٌ ぼ ボ پ پَ ぱ パ پِ ぴ ピ پُ ぷ プ پً ぺ ペ پٌ ぽ ポ

نویسه‌های دیگر:   ی ی ی (yo) ک کْی きゃ キャ کْی きゅ キュ کْی きょ キョ گ گْی ぎゃ ギャ گْی ぎゅ ギュ گْی ぎょ ギョ س شَ しゃ シャ شُ しゅ シュ شٌ しょ ショ ز جَ じゃ ジャ جُ じゅ ジュ جٌ じょ ジョ ت چَ ちゃ チャ چُ ちゅ チュ چٌ ちょ チョ ن نْی にゃ ニャ نْی にゅ ニュ نْی にょ ニョ ه هْی ひゃ ヒャ هْی ひゅ ヒュ هْی ひょ ヒョ ب بْی びゃ ビャ بْی びゅ ビュ بْی びょ ビョ پ پْی ぴゃ ピャ پْی ぴゅ ピュ پْی ぴょ ピョ م مْی みゃ ミャ مْی みゅ ミュ مْی みょ ミョ ر رْی りゃ リャ رْی りゅ リュ رْی りょ リョ

[ویرایش] جستارهای وابسته

• زبان ژاپنی قدیمی
• ژاپنی باستان متأخر

[ویرایش] منابع

1. ↑ دکتر معین. فرهنگ معین، جلد پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر، 

[ویرایش] پیوند به بیرون

• آموزش زبان ژاپنی به ۲۱ زبان مختلف از جمله فارسی
• آموزش سریع زبان ژاپنی
• تمرین نوشتار ژاپنی
• یادگیری ژاپنی امکان‌پذیر است