سازمان همکاری اسلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
سازمان همکاری اسلامی

Organisation of Islamic Cooperation
منظمة التعاون الاسلامي

Flag of OIC.svg
OIC map.png
راهنمای نقشه
     ممالک عضو     ممالک عضو شاهد     ممالک ممنوعه
دفتر مرکزی منهتن، نیویورک، آمریکا
زبان‌های رسمی عربی، انگلیسی، فرانسوی،
تعداد اعضا ۵۷ کشور
دبیرکل اکمل‌الدین احسان‌اوغلو
تأسیس ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹
وب‌گاه http://www.oic-oci.org

سازمان کنفرانس اسلامی OIC دومین سازمان بین دولتی پس از سازمان ملل متحد است که به عضویت از 57 کشور به گسترش بیش از چهار قاره است. سازمان صدای جمعی جهان اسلام و تضمین برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین المللی و هماهنگی میان افراد مختلف جهان است. سازمان بر اساس تصمیم اجلاس تاریخی که در رباط، پادشاهی مغرب در 12 رجب 1389 هجرت (25 سپتامبر 1969) برگزار شد به عنوان یک نتیجه از آتش سوزی جنایی مسجد الاقصی در اشغال بیت المقدس تأسیس شد.

در سال 1970 نشست اولین کنفرانس اسلامی وزیران امور خارجهICFM در جده برگزار شد که برای ایجاد دبیرخانه دائمی در شهر جده تصمیم گرفته شد[۱].

اکمل‌اُلدّین احسان‌اوغلو دبیر کلّ فعلی سازمان همکاری اسلامی از سال ۲۰۰۵ است.

منشور یا قانون اساسی سازمان کنفرانس اسلامی طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۷۴ به ثبت رسید. مواد این سند که شامل ۱۴ مورد است، به شرح زیر است:

[ویرایش] مواد

  • کشورهای عضو، سازمان کنفرانس اسلامی را تأسیس می‌کنند.
  • اهداف و اصول
  • هیئت‌های کنفرانس اسلامی
  • کنفرانس پادشاهان و سران
  • کنفرانس وزیران امور خارجه
  • دبیرخانه
  • بودجه
  • عضویت
  • سازمان‌های اسلامی
  • خروج از عضویت
  • اصلاحیه
  • تفسیر
  • زبان کنفرانس
  • تصویب

۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی هستند.

سال ۱۳۷۶ هشتمین اجلاس سران کشورهای اسلامی در تهران و با شرکت بیشتر سران کشورهای اسلامی و مقامات عالی رتبه پنجاه و پنج کشور مسلمان در شانزدهم آذرماه ۱۳۷۶ برگزار شد.[نیازمند منبع]

[ویرایش] منبع

[ویرایش] پیوند به بیرون

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر