کنستانتین ششم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


کنستانتین ششم

امپراتور بیزانس

Leo iv constantine vi coin.jpg
کنستانتین ششم همراه با پدرش لئوی چهارم
امپراتور امپراتوری بیزانس
سلطنت ۸ سپتامبر ۷۸۰ - ۱۹ آوریل ۷۹۷ (تماما همراه با ایرنه بین سالهای ۷۸۰ و ۷۹۰ و ۷۹۲ تا ۷۹۷)
تاج‌گذاری ۸ سپتامبر ۷۸۰
پیشین لئوی چهارم
جانشین ایرنه
شریک سلطنت ایرنه (۷۹۲ - ۷۹۷)
نایب السلطنه و حکمران اصلی ایرنه (۷۸۰ - ۷۹۰)
نام کامل
کنستانتینوس
خاندان دودمان ایسوریایی
پدر لئوی چهارم
مادر ایرنه
زادروز ۷۷۰
کنستانتینوپول،
مرگ پس از ۱۵ اوت ۷۹۷ (۲۷ سال)
کنستانتینوپول،
دین و مذهب ارتودوکس

کنستانتین ششم (به یونانی: Κωνσταντίνος Ϛ به لاتین: Kōnstantinos VI) (زادهٔ ۷۷۰ — درگذشتهٔ پس از ۱۵ اوت ۷۹۷) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۷۸۰ تا ۷۹۷ و آخرین فرمانروا از دودمان ایسوریایی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

امپراتور بیزانس و فرمانروایی مشترک با مادرش ایرنه

سکه طلای کنستانتین همراه مادرش ایرنه به عنوان فرمانروایان مشترک بیزانس در سالهای بین ۷۸۰ - ۷۹۰

کنستانتین پسر لئوی چهارم، امپراتور وقت بیزانس و نوهٔ کنستانتین پنجم، امپراتور پیشین بود. لئوی چهارم در سپتامبر ۷۸۰ درگذشت و کنستانتین که در آن زمان ۱۰ ساله بود تحت سرپرستی مادرش ایرنه به امپراتوری روم شرقی رسید و تماما زیر سایه قدرت مادرش امپراتریس ایرنه بود و به مدت ۱۰ سال ایرنه فرمانروایی اصلی بیزانس بود. در دوران نایب‌السلطنتی ایرنه که ارتودوکسمذهبی معتقد بود، هفتمین شورای جهانی نیقیه در ۷۸۷ تشکیل شد و این شورا ستایش شمایل‌های مذهبی را بار دیگر تصویب نمود.

سکه طلای ایرنه و پسرش کنستانتین ششم به عنوان امپراتوران و فرمانروایان بیزانس بین سالهای ۷۹۲ - ۷۹۷ بود

چند سال بعد کنستانتین به سن قانونی برای در دست گرفتن حکومت به طور مستقل رسید اما مادرش همچنان تلاش داشت به طور مستقل و یگانه قدرت اصلی را همچنان به تنهایی در اختیار خود داشته باشد. با این حال سپاه بیزانس در ۷۹۰ کنستانتین را یگانه حاکم و فرمانروای امپراتوری اعلام و ایرنه را دستگیر نمودند. اما کنستانتین در ۷۹۲ او را بخشید و در همان ساله ۷۹۲ بار دیگر مادرش را به عنوان امپراتور و فرمانروایی مشترک با خود پذیرفت. این عملی اشتباه از سوی کنستانتین بود که ۵ سال بعد به برکناری و مرگ او به وسیله مادرش تمام شد.


در ۷۹۶ کنستانتین همسرش را طلاق داد تا با معشوقه‌اش تئودوته ازدواج نماید. این عمل او حرکتی ناشایست در نزد افکار عمومی بود و ایرنه با بهره‌برداری هوشمندانه از موقعیت پیش‌آمده و با همدستی اسقف اعظم و دیگر اسقف ها و وزیر بزرگ و دیگر وزیران، کنستانتین را در ۷۹۷ از قدرت خلع کرده و فرمان به کور کردن او داد و بعد ایرنه خود را تنها امپراتور بیزانس نامید و به تنهایی فرمانروایی کرد. کنستانتین ششم آخرین امپراتور از سلسلهٔ ایسوریایی بود و گمان می‌رود کمی پس از کور شدنش بر اثر جراحات وارده درگذشته باشد.

منابع[ویرایش]

  • «Constantine VI». Britannica Online Encyclopedia. دریافت‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۱.