استوار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درجه‌های ارتش ایران
نیروها
زمینی و هوایی دریایی
ارتشبد دریابد
سپهبد دریاسالار
سرلشکر دریابان
سرتیپ دریادار
سرتیپ دوم دریادار دوم
سرهنگ ناخدا یکم
سرهنگ دوم ناخدا دوم
سرگرد ناخدا سوم
سروان ناوسروان
ستوان ۳، ۲ و ۱ ناوبان ۳، ۲ و ۱
استوار ۲ و ۱ ناواستوار ۲ و ۱
گروهبان ۳، ۲ و ۱ مهناوی ۳، ۲ و ۱
سرجوخه سرناوی
سرباز ۲ و ۱ ناوی ۲ و ۱
سرباز ناوی

اُستُوار درجه ایست در ارتش ایران میان گروهبان و ستوان. در دوره پهلوی اول، این درجه را «معین نایب» می‌نامیدند.[۱]

درجه استوار دو مرحله دارد:

  • استوار دوم
  • استوار یکم

حقوق استوار[ویرایش]

به موجب بخشنامه به کلیه دستگاه‌های اجرائی ایران در خصوص نحوه پرداخت حقوق و مزایای کارکنان وظیفه در تاریخ سه‌شنبه، ۱۵ مرداد، ۱۳۸۷: حقوق دریافتی استوارها در آن تاریخ بدین‌گونه بود[۲]:

استوار دوم:

کل حقوق (ریال): ۳۹۵٬۱۳۶ :بازنشستگی ۹٪: ۳۵٬۵۶۲
بیمه عمر و حوادث ۱٪: ۳۹۵۱
خالص پرداختی (ریال): ۳۵۵٬۶۲۳

استوار یکم

کل حقوق (ریال): ۴۱۶٬۳۰۴
بازنشستگی ۹٪: ۳۷٬۴۶۷
بیمه عمر و حوادث ۱٪: ۴۱۶۳
خالص پرداختی (ریال): ۳۷۴٬۶۷۴

قوانین مرتبط با استوارها در دوره پهلوی[ویرایش]

قانون راجع به تبدیل درجه استوار یکم‌های خلبانی و فنی نیروی هوایی به ستوانیار سومی که در جلسه ۱۳۳۸٫۱۰٫۱۵ به تصویب مجلس سنا رسیده‌بود و مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره است در جلسه پنجشنبه ۲۵ آذر ماه ۱۳۳۸ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.[۳]

متن این قانون بدین شرح است:

ماده واحده - استوار یکم‌های خلبانی و فنی نیروی هوایی که حداقل دارای گواهینامه سوم متوسطه بوده و بیش از چهار سال تمام در درجه اخیرقدمت خدمت داشته باشند پس از طی دوره آموزشگاه ستوانیاری به درجه ستوانیار سومی مفتخر می‌گردند.
تبصره ۱ - ستوانیاری دارای درجات ۳ و ۲ و ۱ می‌باشد که به ترتیب ستوانیار سومی - ستوانیار دومی - ستوانیار یکمی نامیده می‌شوند.
تبصره ۲ - حداقل مدت توقف در هر یک از درجات ستوانیار سومی و ستوانیار دومی برای ترفیع به درجه بالاتر پنج سال تمام می‌باشد.
تبصره ۳ - حقوق درجه این قبیل درجه‌داران در درجات ستوانیار سومی و ستوانیار دومی و ستوانیار یکمی به ترتیب معادل حقوق درجه ستوان‌سومی - ستوان دومی - ستوان یکمی بوده و میزان حقوق سنواتی آنان معادل یک دهم (۱۰).(۱) حقوق مندرج در ماده ۵۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی خواهد بود.
تبصره ۴ - شرایط ورود و سایر مقررات مربوط به آموزشگاه ستوانیاری برابر اساسنامه‌ای که به وسیله نیروی هوایی پیشنهاد و به تصویب وزارت جنگ می‌رسد تعیین خواهد شد.
تبصره ۵ - در مورد درجه‌داران خلبان و فنی نیروی هوایی مقررات این قانون جانشین مقررات ماده ۲۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی‌و سایر مقررات مربوط به افسریاران خواهد بود.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

درجه‌های نظامی ایران

منابع[ویرایش]

"واژه‌های نو فرهنگستان ایران تا پایان سال ۱۳۱۸، تهران، نشر ابن سینا ۱۳۱۹.