ولایت جام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ولایت زام)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ولایت جام
نام ولایت جام
کشور  ایران
استان خراسان رضوی
شهرستان تربت جام
نام‌های دیگر زام

جام، یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان بزرگ؛ که در منابع مختلف از شهر بوزجان یا بوژگان به عنوان قصبه یا شهر مرکزی این ولایت، یاد شده‌است. این ولایت در مسیر جاده نیشابور و هرات قرار داشته و از موقعیت ارتباطی خوبی، برخوردار بوده‌است. دانشوران بسیاری از این ولایت برخاسته‌اند که از آنها در منابع مختلف تاریخی و رجالی یاد شده‌است. ولایت جام را در جغرافیای امروز، به شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده‌اند.

جام در میان ولایت‌های ربع نیشابور در صفحه‌ای از نسخه خطی ترجمه کتاب تاریخ نیشابور الحاکم.

نام‌شناخت[ویرایش]

نام این ولایت؛ در الانساب سمعانی و اللباب ابن اثیر و احسن‌التقاسیم مقدسی به صورت جَام[۱][۲][۳]؛ در مسللک و ممالک ابن خردادبه و معجم‌البلدان یاقوت حموی، به صورت زام ثبت شده[۴][۵]؛ و یعقوبی در البلدان؛ طبسین و قوهستان و نسا و ابیورد و ابرشهر و «جام» و طوس و … را در زمره کوره‌ها (ناحیه‌ها) ی نیشابور، برشمرده است.[۶] یاقوت حموی، دربارهٔ این ولایت و وجه تسمیه آن نوشته‌است: زَام، یکی از نواحی مشهور نیشابور است که قصبه (شهر مرکزی) آن، بوزجان می‌باشد. به این ولایت، «جام» می‌گویند که به خاطر سبزی گرداگرد (مدورش) شبیه به جام شیشه است؛ همچون جامی در سبزه‌سازی مدوّر.[۷]

جغرافیا و ویژگی‌ها[ویرایش]

جام؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان[۸][۹]؛ ابوعبدالله حاکم، جام را همراه با باخرز (ولایت جام و باخرز)، به عنوان یکی از ولایت‌های دوازده‌گانه نیشابور برشمرده است.[۸] اما سمعانی، آنها را دو قصبه معروف از ناحیه نیشابور دانسته‌است.[۱۰] یاقوت حموی، با اشاره به گفته سمعانی، جام و باخرز را دو ولایت مستقل به‌شمار آورده.[۱۱] پیش از یاقوت، ابن خردادبه (قرن سوم هجری)؛ زام و باخرز را به صورت جداگانه در ردیف شهرهای نیشابور آورده‌است.[۱۲] یاقوت؛ بوزجان را قصبه (شهر مرکز) این ولایت ذکر کرده و به نقل از ابوالحسن بیهقی، تعداد آبادی‌های این ولایت را مشتمل بر یکصد و هشتاد قریه دانسته‌است.[۱۳] محمد مقدسی در احسن‌التقاسیم به وسعت ولایت جام اشاره نموده و همچنین بوزجان را شهر این ولایت نام برده، ضمن اینکه بوزجان را قصر ربع نیشابور نیز دانسته‌است. او بوزجان را کاخ با شهرکی بزرگ، معرفی کرده و فاصله این شهر را تا مالن (مرکز ولایت باخرز)، دو مرحله ذکر نموده‌است.[۱۴] بوزجان، از شهرهای واقع در مسیر جاده نیشابور به پوشنگ (فوشنج) و هرات، بوده. ابن حوقل، در صورةالارض نوشته‌است: از نیشابور تا بوزجان، چهار مرحله (واحد مسافت‌شمار قدیم) است و از بوزجان تا بوسنج (فوشنج= پوشنگ)، چهار مرحله؛ و از بوسنج تا هرات، یک مرحله است.[۱۵]

مشاهیر و بزرگان[ویرایش]

از ولایت جام و مرکز آن، شهر بوزجان، عالمان بسیاری برخاسته‌اند. از این جمله‌اند: ابومنصور احمد بن محمد بن حمدون بن مرداس فقیه بوزجانی (متوفی ۳۸۶ هجری)،[۱۶] ابوالحسن محمد بن حسن بن عنسبه بن ابراهیم بن علویه بن نعیم بوزجانی، ابولیث مذکور بن حارث نیشابوری بوزجانی، احمد بن نصر بوزجانی و ابوجعفر محمد بن موسی زامی (ادیب، نحوی، شاعر).[۱۷] در تاریخ نیشابور الحاکم نیز از سه تن از دانشوران این ولایت که مقیم نیشابور بوده‌اند نام برده شده‌است: احمد بن نصر بوزجانی، شداد بن احمد بوزجانی، مذکور بن حارث بوزجانی.[۱۸]

پانوشت‌ها[ویرایش]

  1. ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی (۱۹۸۰مالانساب، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ص. ج۳، ص۱۶۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. عزالدین ابن الاثیر الجزری (۱۹۸۰ماللباب فی تهذیب الانساب، بیروت: دار صادر، ص. ج۱، ص۲۵۳ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. شمس‌الدین ابی‌عبدالله محمد مقدسی (۱۹۰۶ماحسن‌التقاسیم فی معرفة الاقالیم، لیدن: بریل، ص. ص۳۰۰ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷ممعجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۱، ص۳۱۶ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. ابن خردادبه (۱۳۷۱ممسالک و ممالک، ترجمه توسط سعید خاکرند، تهران: موسسه مطالعات و انتشارات تاریخی میراث ملل، ص. ص۲۶ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  6. احمد بن ابی یعقوب (۱۸۶۰مکتاب البلدان، لیدن: بریل، ص. ص۵۵ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  7. شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷ممعجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۱، ص۳۱۶ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ابوعبدالله حاکم نیشابوری (۱۳۷۵تاریخ نیشابور، ترجمه توسط محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص۲۱۷
  9. محمد بن احمد مقدسی (۱۳۶۱احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، ترجمه توسط علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص. ج۲، ص۴۳۶
  10. ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی (۱۹۸۰مالانساب، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ص. ج۶، ص۲۲۴ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  11. شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷ممعجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۳، ص۱۲۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  12. ابن خردادبه (1371ممسالک و ممالک، ترجمه توسط سعید خاکرند، تهران: موسسه مطالعات و انتشارات تاریخی میراث ملل، ص. ص۲۶ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  13. شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷ممعجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۳، ص۱۲۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  14. محمد بن احمد مقدسی (۱۳۶۱احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، ترجمه توسط علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص. ج۲، ص۴۶۷، ۴۳۶، ۴۷۰، ۵۱۳
  15. اب‌القاسم ابن حوقل النصیبی (۱۹۳۸مصورةالارض، بیروت: دار صادر، ص. ج۲، ص ۴۲۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  16. شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷ممعجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۱، ص۵۰۷ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  17. ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی (۱۹۸۰مالانساب، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ص. ج۲، ص۳۲۸–۳۲۹؛ ج۶، ص۲۲۴ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  18. ابوعبدالله حاکم نیشابوری (۱۳۷۵تاریخ نیشابور، ترجمه توسط محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص۳۵۵

فهرست منابع[ویرایش]

  • «احسن‌التقاسیم فی معرفةالاقالیم»، تألیف ابوعبدالله محمد بن احمد مقدسی، ترجمه علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ۱۳۶۱.
  • «احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم»، شهاب‌الدین اب‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت:دار صادر، ۱۹۷۷م.
  • «الانساب»، ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ۱۹۸۰م.
  • «اللباب فی تهذیب الانساب»، عزالدین ابن الاثیر الجزری، بیروت: دار صادر، ۱۹۸۰م.
  • «تاریخ نیشابور»، ابوعبدالله حاکم نیشابوری، ترجمه محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ۱۳۷۵.
  • «دانشنامه جهان اسلام»، بنیاد دائرةالمعارف اسلامی، تهران، ۱۳۸۶.
  • «صورة الارض»، تألیف ابی‌القاسم ابن حوقل النصیبی، بیروت: دارصادر، ۱۹۳۸م.
  • «کتاب البلدان»، احمد بن ابی یعقوب ابن واضح الکاتب المعروف بالیعقوبی، لیدن: بریل، ۱۸۶۰م.
  • «مسالک و ممالک»، تصنیف ابن خردادبه، ترجمه سعید خاکرند، تهران: مؤسسه مطالعات و انتشارات تاریخی میراث ملل، ۱۳۷۱.
  • «معجم‌البلدان»، شهاب‌الدین ابی‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت: دار صادر، ۱۹۷۷م.